Beplanking lichtbeuk.

We hebben een hoogwerker besteld voor een hele dag. We zullen aardig mogen doorwerken om de vier ramen onder het dak grondig af te werken. We starten met het afsnijden van de pur isolatie die her en der nog rond de ramen uitsteekt. Het is meteen een goede oefening om de hoogwerker te leren kennen. Er staan zoveel knopjes op dat tuig die telkens een andere beweging uitvoeren dat het wel even wennen is. Nadat de overtollige isolatie is afgesneden kitten we de openingen rond de ramen af met een isolerende siliconenkit.
Wanneer we aan de afdichtingsband beginnen, lukt het al aardig om de hoogwerker precies te besturen. We plakken eerst de verticale banden zodat de bovenste band bovenop die verticale band komt. Zo houden we het water optimaal buiten. Nu we toch zo hoog zitten, kijken we meteen de afdichting van de nokligger na. De afdichtingsband die we daar vorig jaar hebben bevestigd (zie Afdichting nokligger) werken we nu ook af met bitumenkit. Zo hopen we dat waterprobleem wat beter onder controle te krijgen in afwachting dat de dakwerker ooit eens tijd heeft om langs te komen.
Het is al na de middag voor we aan de beplanking zelf beginnen. We hebben tussendoor de juiste maat voor elk raam genomen en kunnen alle planken in een keer afkorten. De gaten hebben we gisteren al voorgeboord, dat bespaart alvast wat tijd. Met lengten van drie tot ruim vier meter is het niet gemakkelijk werken. We besluiten eerst de verticale planken te monteren zodat de horizontale planken daarop kunnen steunen. Dat werkt in dit geval handiger. In de veronderstelling dat de ramen waterpas staan, is dat een kwestie van juist te meten.
Tegen vier uur hangen alle planken op hun plaats. Dat geeft ons nog de tijd om rustig de bovenkant van de planken af te werken met bitumenkit. Als afsluiter nemen we nog enkele aparte foto's van het huis en de omgeving.

Beplanking ramen.

Toen we vorig jaar onze ramen bestelden, hadden we nog geen idee hoe we die precies moesten afwerken. Vooral de overgang tussen de ramen en het houtskelet bleef een vraagteken. We hebben de ramen dan maar gewoon laten plaatsen en voorlopig dichtgemaakt met een afdichtingsband. Al snel hebben we gemerkt dat die oplossing niet afdoende was. Bij hevige regen sijpelde het water hier en daar nog binnen. Een streepje bitumen bovenaan die afdichtingsband bleek de goede oplossing.
We willen alles afwerken met planken in hetzelfde hout als de ramen. We hebben dus planken laten maken met een profiel dat het verschil tussen raam en houtskelet opvangt. Vandaag pakken we de ramen op het gelijkvloers aan. Dan kunnen we zien hoeveel tijd we nodig hebben om binnenkort de ramen van de lichtbeuk op dezelfde manier af te werken.
We meten eerst alles nog eens precies na om de planken op de juiste lengte af te korten. We boren gaten voor de houtbouten en kunnen dan de planken vastzetten. We starten met de bovenste plank die we mooi waterpas kunnen zetten. Zo kunnen we de verticale planken perfect aansluiten. We hebben ervoor gekozen de planken vast te zetten met houtbouten omdat we schroeven niet zo mooi vinden. Die trekken altijd een stuk in het hout en dat ziet er wat slordig uit. Uiteindelijk werken we de planken bovenaan toch nog af met een beetje bitumen om water geen kans te geven. Het ging goed vooruit en de lichtbeuk zullen we vast in een dag kunnen afwerken, inclusief afdichtingsband. Eerst nog even een hoogwerker bestellen.

Raamrandjes.

Toen de ramen geplaatst werden was er een lat op overschot waarmee het glas in de ramen wordt vastgezet. Nu komt die lat goed van pas om de randjes op onze raamdorpels te maken. Op die manier wordt het regenwater aan de voorkant afgevoerd en niet langs de gevel. We zagen de lat in korte stukjes volgens de juiste hoek zodat ze precies op de dorpel en tegen het raam passen. Met wat houtlijm plakken we de latjes zorgvuldig op de ramen. Met een lijmknecht klemmen we ze een dag lang goed vast. Het is een werkje dat niet veel tijd maar wel wat geduld vergt.
Tegen volgende week zullen alle ramen wel voorzien zijn van deze prachtige opzetrandjes. Het was in principe gemakkelijker geweest om meteen de ramen met een randje te laten maken. Maar dat soort zaken weet je niet altijd op voorhand. Handig dat we het op tijd te weten zijn gekomen. En gelukkig hadden we een latje in hetzelfde hout. Dat geeft een mooi resultaat.

Dakafvoer.

De laatste stap in het hele watergebeuren is de afvoer van het dak aan de zuidkant. Het platte dak boven de keuken en eethoek heeft een behoorlijke oppervlakte en sluiten we net als het grote noordelijke dak uiteraard aan op de watertank. Dat kunnen we eenvoudig doen met een afloop langs de gevel naar beneden en dan achter het huis naar de waterput. Op die afstand is het verval perfect. Het water van het voorste schuine dak krijgen we niet naar de waterput dus sluiten we dat langs de voorzijde rechtstreeks aan op de afvoer naar de riolering. Het gaat hier uiteindelijk slechts om een klein deel van het regenwater. Met het opgevangen regenwater zullen we onze regenwaterput al makkelijk kunnen vullen. Met die laatste stukken waterafvoer op hun plek kunnen we eindelijk de laatste kleine putten en oneffenheden rond het huis wegwerken. Rondom het huis begint het er stilaan wat netter uit te zien. Al zal de beplanting nog wat moeten wachten.
Er staat binnen nog wat werk te wachten.

Douche, tweede poging.

Na verschillende e-mails heen en weer (en een telefoontje naar een Frans nummer) hebben we eindelijk de juiste handleiding te pakken om de deuren van de douche te kunnen monteren. En maar best ook want er blijven heel wat schroefjes en dopjes over. Zonder die handleiding zouden we ons zitten afvragen wat we verkeerd gedaan hebben. Eindelijk is er een douche in Casa Pixie. Nu nog warm water...

Gisterenmorgen hebben we de handdoekradiator en het nodige installatiemateriaal aangeschaft. Vandaag kunnen we dat allemaal installeren. Uiteindelijk kruipt daar behoorlijk wat tijd in. Alweer steekt een probleem de kop op. De radiator is standaard voorzien voor een aansluiting langs onder. Wij komen met onze leidingen van boven. Gelukkig kan dat wel met deze radiator, alleen hebben we dan nog een speciale stijgbuis nodig, te verkrijgen op bestelling. Voorlopig houden we het bij de minder elegante oplossing met buizen die achter de radiator tot onderaan lopen. Na enkele rondes testen en bijregelen zijn alle leidingen waterdicht aangesloten en heeft de installatie de juiste druk. We hebben dus eindelijk een douche, met een deur, een handdoekradiator én warm water. Jahoe!

Daarmee is de badkamer gebruiksklaar. Afgezien van de muren die nog een afwerkingslaag leem kunnen gebruiken. In elk geval hoeven we niet meer elders te gaan douchen.

Douche, eerste poging.

Na de eerste week school proberen we stilaan terug wat werk te verzetten in huis. We hebben al geïnformeerd naar een oplossing voor onze combi geiser/cv ketel. We zullen om dat ding aan de praat te krijgen inderdaad minstens een radiator aan de ketel moeten hangen. Op het eerste zicht lijkt dat niet simpel, zo'n mini cv-installatie. Tot blijkt dat de ketel daarop voorzien is: er zit een expansievat ingebouwd. Dus met wat leidingen en een ontluchtingsventiel kunnen we gemakkelijk een eenvoudige handdoekradiator installeren. Uiteindelijk bevalt het idee ons wel dat we met deze combiketel toch een soort vangnet hebben indien onze verwarmingsoptie (wat dat ook wordt) niet voldoet. Moeten we nog wel even een geschikte radiator vinden en uitpluizen wat we verder precies nodig hebben.

Ondertussen starten we met de installatie van de douchecel. Bij dit zelfbouwpakket is een duidelijke handleiding voorzien zodat alles vlot verloopt. Tot we bij de deuren komen. Die hebben een aparte handleiding omdat er verschillende opties bestaan (draaien, schuiven, recht, halfrond). Na wat zoekwerk op de site van de leverancier, vinden we alle installatiehandleidingen... behalve die van de deuren. We sturen meteen een berichtje naar het bedrijf om de ontbrekende handleiding te pakken te krijgen. Dat wordt even afwachten.

Koelkast bis.
Ondertussen werd eindelijk onze beschadigde koelkast vervangen door een gaaf exemplaar. Het verwisselen van de deur duurt wel wat langer dan het half uurtje dat de leveringsdienst ons wijs maakte. We zijn toch blij dat we het zelf mogen doen. Na anderhalf uur staat de kast te pronken op haar definitieve plekje in de hoek. Het is even wennen, want dit exemplaar maakt hakketak geluiden in plaats van het loeien van een koe. Verder is alles cool.

Dakgoten.

We hebben deze week onze leem besteld bij een Limburgse grondwerker. Het vervoer komt duurder uit dan de leem zelf. Maar zo zijn we wel zeker dat we goede ‘casa calida’ leem hebben. Als je in een land leeft waar er zoiets bestaat als leem, zou je gek zijn als je probeert zelf met klei en zand aan de slag te gaan.

Om leem te kunnen pleisteren hebben we natuurlijk water nodig. Het vat en de dakgoten liggen al een tijdje klaar. Het wordt tijd om ze te installeren zodat we met de eerste regenbui meteen een voorraadje water hebben voor de pleisterwerken. Het handigst is om het kleine dak vooraan te gebruiken. Dat is groot genoeg om een flinke hoeveelheid water op te vangen. Het watervat staat meteen binnen handbereik. De leem zullen we voor het huis laten uitkiepen. Zo hebben we alles in de buurt.

Het is even puzzelen om uit te vissen welke dakgoten waar moeten komen. We hebben het materiaal al een tijdje klaar liggen en met de verschillende dakpartijen mogen we ons niet vergissen. Na wat meetwerk kunnen we de haken vastschroeven, met een beetje afschot naar de plaats waar de afvoerpijp moet komen. We bevestigen twee delen aan elkaar en zetten meteen de einddoppen erop. Vervelend detail, we zijn de klokboren vergeten zodat we nog geen gat in de goot kunnen maken. We installeren dan meteen een stuk dakgoot boven het dakterras. Morgen maken we dat gat wel en sluiten we de ton aan. En nu wachten op de leem. En wat regen graag!

Sne(e)u(w).

Wij hebben sneeuw altijd leuk gevonden. Het sneeuwt niet zo vaak, en dan is het altijd uitkijken of de sneeuw blijft liggen. En of die wel goed plakt. Dan kunnen we sneeuwmannen gaan bouwen. Ondanks de eerder warme winters van de laatste jaren, is het ons al enkele keren gelukt een iglo of sneeuwman te maken. Ondertussen kan ons zoontje er ook al wat van. Het was zondag dan ook dolle winterpret.

Gelukkig waren we thuis gebleven. Anders was het wellicht nog mooier en leuker geweest, maar dan hadden we ons op de werf en onderweg danig geërgerd aan de sneeuw en nattigheid. Maandag bij de inspectie bleek dat het behoorlijk had binnengesneeuwd. Onze vloeren boven en beneden waren goed nat geworden. Gelukkig is de stromuur gespaard gebleven. Over het stro in de vloer maken we ons niet te veel zorgen. Uiteindelijk zal de OSB-vloer weer verdwijnen om op de strobalen een laag leem aan te brengen alvorens de finale planken vloer gelegd wordt. Op dat moment kunnen we de strobalen nog eens inspecteren. Dan zien we wel of er toch schade is opgetreden.

Ondertussen hebben we wel door dat we dringend ons huis beter moeten beschermen tegen de regen. Zeker nu de volgende lading stro binnen gestockeerd zal worden. Dat zullen we deze week eens aanpakken. Want dit weekend willen we verder werken aan onze stromuren. Ondertussen genieten we dan maar van de mooie winterplaatjes.