Gevel afgewerkt.

Vrijdag bepleisteren Jorn en Mark de achtergevel nog. Tussendoor legt Jorn me uit hoe ik de plastiek van de ramen moet halen. Het is in wezen simpel. Ik snij de afplaktape zo dicht mogelijk tegen de bepleistering af, zodat er een scherpe propere rand ontstaat. Een stukje van de tape blijft gewoon onder de bepleistering zitten. Het is vooral belangrijk met een scherp mes aan de slag te gaan en niet te snel willen gaan. Met restjes natte kalk vullen we meteen de kleine gaatjes in de hoeken waar de tape wat dubbel heeft gezeten.
Doordat de zon in de voormiddag op de achtergevel staat, kan het sponzen snel beginnen. Net na de middag zijn we daarmee klaar en even later vertrekken de pleisteraars. Dan is het aan ons om verder alle plastiek te verwijderen. We concentreren ons eerst op de ramen en pakken dan de houten balken van het dak aan. We vegen meteen het ergste vuil van de stelling zodat er zeker niets tegen onze prachtige gevel waait. Uiteindelijk geraken we niet helemaal rond voor het donker wordt.
Gelukkig hebben we nog een heel weekend om alle balken na te kijken en de stelling op te kramen. Zaterdag besteden we aan de achtergevel en aan het proper maken van het houtwerk. We doen het rustig aan want als de stelling weg is, geraken we er niet meer bij. Zondag ruimen we de stelling rustig aan op en maken we de omgeving rondom het huis weer netjes. Dan rest ons enkel nog wat foto's te maken.

Tweede kalklaag.

Mathias van het Leemniscaat heeft af en toe de neiging wat overdreven joviaal, ja soms zelfs wat macho, voor de dag te komen. Dat is niet meteen onze stijl, maar wie wat verder kijkt, merkt snel dat onder dat defensieve laagje een gedreven goeie gast schuilgaat. In tegenstelling tot sommige andere aannemers kan je met hem gerust een en ander afspreken. Zo heeft hij gisteren de stelling gebracht zodat we die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Natuurlijk, hij spaart daar tijd mee uit die hij wellicht nuttiger kan gebruiken. Maar wij besparen eveneens flink op werkuren die we zelf kunnen presteren.
's Morgens plakken we nog de laatste ramen af die we gisteren niet meer konden doen omdat het tegenwoordig al wat vroeger donker wordt. Vandaag werken we met een ploeg van vier man: een menger, een spuiter (meestal Mathias zelf) en twee pleistergasten die in deze tweede kalklaag een wapeningsnet aanbrengen. Zo voorkomen we barsten en scheuren in de afwerkingslaag. Als we bedenken hoe relatief goed de eerste laag eruit zag, hebben we er alle vertrouwen in dat het met die barsten best zal meevallen. Onze muren zijn aan de binnenkant tenslotte al lang met leem bepleisterd waardoor de muren zich al goed hebben 'gezet'. Op die enkele stevige scheuren die we zelf hebben bijgewerkt na, viel het met de barsten best mee. En er komen nog twee lagen op.
Met deze laag worden de grootste bulten en kuilen in de muren alweer een stuk weggewerkt. Ook de hoeken worden wat mooier rondgezet. Dat het hier en daar nog erg goed te zien is dat er strobalen onderzitten vinden we een pluspunt. Voor ons hoeft het echt niet te strak. Dan hadden we wel op de klassieke manier gebouwd. Na enkele uren flink doorwerken zit de tweede laag er al tegen. Morgen werken we niet om de eerste schooldag niet te missen. Donderdag volgt de afwerking, spannend!

De duiker en de stalen.

Omdat we vier jaar geleden compleet gecharmeerd waren door de kleine reuzin en de olifant van de sultan willen we er deze keer ook bij zijn. We trekken zondagmorgen naar onze vroegere buurt en stappen naar het Sint-Jansplein waar de duiker en de kleine reuzin straks wakker worden. Het is zoals verwacht behoorlijk druk. Deze keer valt het wat tegen omdat de reuzengrote poppen helemaal aan de andere kant van het plein staan. Alle actie vindt ook daar plaats en ze vertrekken zelfs aan die kant. We krijgen ze dus niet echt goed te zien. Dat was vorige keer wel even anders. Toen deden de reuzin en de olifant een ronde over het plein zodat iedereen hen goed kon bekijken. Bovendien kan de duiker niet echt tippen aan die fantastische olifant.
Als we net besluiten het plein te verlaten, krijgen we telefoon van Mathias van het Leemniscaat. Hij heeft voor ons kleurstalen gemaakt. Want we hebben ervoor gekozen om in de laatste laag kalk meteen pigment te gebruiken. Dan hoeven we onze muren achteraf niet meer te schilderen. Wij vinden dat wel zo gemakkelijk en verbazen ons erover dat het de eerste keer is dat hij deze techniek kan/mag toepassen. We spreken dus af om in de namiddag de stalen te bekijken.
We komen ongeveer precies op tijd aan. Mathias brengt ons meteen naar zijn bestelwagen en laat ons daar de stalen zien. Het lijkt haast alsof we een geheimzinnige deal sluiten. Na wat gepalaver kiezen we een kleur die ons wel bevalt. Het gaat om 250 gram goud oker en 200 gram gebrande omber op 30 kg kalk. Een beetje de kleur van koffie verkeerd met wat extra melk, als je begrijpt wat ik bedoel.
Daarna prikken we nog een datum voor de werken want het zal niet voor de komende week zijn. Afspraken op langere termijn zijn niet Mathias' sterkste kant, hebben we ondertussen al ondervonden. Uiteindelijk wordt het 31 augustus en we zijn tevreden dat hij zijn belofte nakomt om eind augustus de afwerkingslaag te doen. Hij zal de steiger op maandag brengen zodat wij die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Zo besparen we weer een flink pak centen. Met een goed gevoel keren we huiswaarts.

Afdruipprofiel.

Aan onze voordeur ligt, in afwachting van een deftig terras, nog even een osb-vloer. De eerste laag kalk hebben we daar gewoon tegenaan laten pleisteren. Vandaag halen we de onderste paar centimeter er terug af zodat we daar een afdruipprofiel kunnen monteren. Zo zorgen we dat het water van de muur onderaan netjes naar beneden valt en onze stromuur niet nat wordt. Daarom moeten we ook even enkele van de ondertussen flink versleten platen OSB weghalen. Het is een zootje, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
We kiezen ervoor om dat profiel zo laag mogelijk te plaatsen. Dat we dan later het houten terras er niet onder kunnen schuiven wordt wat lastig. Maar we vinden het belangrijk om deze muren absoluut droog te houden. Vooral omdat het dak in deze hoek niet oversteekt. Dit zijn muren die regelmatig nat worden. We spelen dus liever op zeker.
Wanneer het profiel op zijn plaats zit, smeren we er opnieuw een bak kalk tegenaan zodat we terug gelijk zitten met de bestaande laag kalk. Daarmee zijn we klaar voor het volgende bezoek van het Leemniscaat. Moeten we nog even informeren of Mathias volgende week inderdaad komt.


Op deze foto zijn de afdruipprofielen nog niet geplaatst. Je kan wel zien dat de muren aan weerszijden van de parasol geen dakoversteek hebben.

Gevel bijwerken.

Na een kleine inspectieronde hebben we gemerkt dat er enkele behoorlijke bulten in onze gevel zitten. Het is wel de bedoeling dat onze muren een wat organische vorm krijgen, maar trop is te veel. We gaan dus enkele overdreven bulten wegkappen en met een dunnere laag kalk bepleisteren. Op twee plaatsen was het niet gelukt om een stevige laag stroleem te voorzien waar dat toch beter was geweest. Dat wordt nu duidelijk doordat daar de kalk helemaal openscheurt. Ook daar gaan we wat kalk wegkappen en het zaakje alsnog voorzien van stro-leem.
Wanneer die stroleem droog is - met het weer van tegenwoordig duurt dat echt niet lang - maken we een bak kalk klaar en smeren het goedje tegen de muur. Dat lukt wel, maar het gaat toch niet zo vlot als leem. Dat komt deels doordat je die kalk niet met je blote handen kan uitsmeren. Met kalk moet je wel handschoenen dragen. Ik merk bovendien dat de op de zak voorgeschreven hoeveelheid water wat te ruim is. Bij de tweede bak kalk gebruik ik ruim acht liter in plaats van elf liter water. Deze kalkmix smeert heel wat beter uit en blijft deftig plakken.
Mijn oplapwerk krijgt uiteindelijk een wat ander kleurtje. Mooi is het niet, maar later zullen we daar niets meer van merken. Ook niet van de bulten en scheuren.

Winddicht.

Ondanks het grondige afplakwerk zaten er nog wat spatten op de houten balken. Dinsdagavond hebben we alle balken onder het dak nog grondig proper gemaakt. Met de stelling was dat niet zo moeilijk. De beschermingsplastiek rond de balken laten we gewoon hangen. Het Leemniscaat komt eind augustus de gevel helemaal afwerken. Wat er tegen dan nog hangt, hoeven we dan niet opnieuw te doen. We zijn dus nog niet verlost van de flapperende plastiek.
Nadat de stelling is ontmanteld en Mathias en Jorn tegen de middag weer vertrokken zijn, zet ik me aan een grondige schoonmaakbeurt van de balken waar ik zonder stelling aankan. Om de hele omgeving rond het huis weer wat op orde te krijgen heb ik uiteindelijk nog een extra dag nodig. Ik had niets onder de stelling gelegd zodat ik enkele uurtjes nodig heb om alle kalk weg te vegen. Alvast iets om te onthouden voor de volgende kalklaag.
Voorlopig zijn we al dik tevreden met onze ruw geschraapte, ietwat bultige kalkgevel. Stiekem vinden we het een klein beetje jammer dat er nu geen stro meer te zien is. De muur aan de straatkant was zo'n beetje het uithangbord van ons strooien huis. Nu ziet ons huis er wat gewoner uit.

Grondlaag kalk.

Toen we hoorden dat Mathias maar drie dagen nodig heeft om onze gevel te bepleisteren, dachten we dat daar het opbouwen van de steiger en het afplakken niet bij gerekend was. Sinds vandaag weten we wel beter. Vanmorgen zijn we meteen aan de slag gegaan om de mengmachine aan de praat te krijgen. Nadat het mengsel de juiste consistentie heeft, krijg ik de nodige instructies. Eerste schep ik vijf emmers water uit enkele grote tobbes. Daar gaan zes zakken trasskalk bij. Dan kan de machine even draaien om alles goed te mixen. Ondertussen leg ik de volgende lading kalk klaar. Tegen die tijd zijn de professionals al flink bezig om de kalk tegen de muur te spuiten en uit te smeren. Het duurt dan ook niet lang voor ik de gemixte kalk in de voorraadbak kan kieperen. En dan begint het spel opnieuw.
De kalk is niet altijd perfect. Meer dan eens is het mengsel te droog om goed in het stro te kunnen spuiten. Al gauw gebruik ik zes emmers water op zes zakken kalk. De kalk moet er ook wat sneller bij zodat er genoeg tijd is om het goedje grondig te mengen. Tegen de middag begint het goed te gaan. Al blijkt de kalk de ene keer iets te droog, dan weer iets te nat. Je hebt nu eenmaal niet de tijd om het zaakje precies af te meten. We kunnen alleen ons best doen.
De ene na de andere muur wordt in de kalk gezet. Dat gaat ontzettend snel vooruit met zo'n spuit. Nog voor vier uur zijn alle gevels voorzien van de eerste laag. Tegen onze gevel hangt nu ruim zes ton trasskalk. Daarbij hebben we bijna drieduizend liter water gebruikt. Na een half uurtje opruimen zijn de werkmannen klaar. Morgen komen ze nog even terug om de steiger af te breken. Ik krijg nog de raad om het houtwerk na te kijken op kalkspatten. De eerste dag kan je die vanzelf afvegen. Binnen twee dagen als de kalk begint uit te harden wordt dat een stuk moeilijker. Bovendien staat de stelling er nu nog. Het wordt dus weer een lange dag. Maar het resultaat is geweldig, ons huis is eindelijk winddicht!

Afplakwerk.

's Morgens gaan we meteen aan het werk om de steiger op te bouwen. Met drie man en de nodige ervaring van de stucadoor gaat dat gaat goed vooruit. Al snel kunnen we aan de echte voorbereiding beginnen. De ramen worden zorgvuldig afgeplakt zodat er zeker geen kalk op het houtwerk of het glas komt. Dat bespaart ons nadien een grondige poetsbeurt. Daarna schermen we al het zichtbare houtwerk zo goed mogelijk af zodat ook daar zeker geen spatten op komen. Al dat afplakwerk vraagt natuurlijk de nodige tijd. Terwijl de handlanger en ikzelf daar mee bezig zijn, laat Mathias de kalkmengmachine nakijken om zeker te zijn dat die het morgen niet begeeft. Tegen een uur of vier zijn we klaar met de voorbereiding.
Als de werklui weg zijn, profiteer ik van de steiger om de gevel nog eens extra na te kijken en hier en daar nog een laatste stukje riet te hangen. We stoppen nog wat gaten op met drie zakken stro. Daarvan valt zowat een zak wel terug op de grond, maar toch, die stromuren kan je blijven opvullen. Tegen dat het donker wordt, houden we ermee op. Toch tevreden met de extra gaten die we nog opgestopt hebben. Morgen komt dan eindelijk de trasskalk!