Terras klaar.

Na de kasseien en de klinkercirkel zijn we nog niet klaar met ons terras. Tussen de kasseien en het huis hebben we een opening gelaten zodat er lucht onder het huis kan. Dat is nodig om het stro in de vloer droog te houden. We moeten dus nog een overbrugging maken van de ramen van de keuken en de eethoek naar het terras. Dat zullen we oplossen met houten terrasplanken, dezelfde als die voor ons terras aan de voordeur.
We schroeven eerst onderbalken tegen het huis en tegen het muurtje dat het terras tegenhoudt. Dan bevestigen we daarop de op maat gezaagde stukken terrasplank. In het begin moeten we even goed opletten dat we mooi in lijn werken met de houten vloer binnen. Zodra we merken dat we daar goed zitten, gaat het snel.
Het resultaat beantwoordt helemaal aan de verwachtingen. Doordat de korte planken in het verlengde liggen van de houten vloer binnen, maken we meteen een verbinding tussen binnen en buiten. Het feit dat we nu niet meer over dat gapende gat moeten stappen vinden we nog het leukst.
Met een tafel op de kasseien en wat planten op het houten terras, ziet het er eindelijk uit zoals we het voor ogen hadden. Enkel nog de barbecue uitpakken en het feest kan beginnen...

Klinkercirkel.

Het leggen van de klinkercirkel gaat vlot. Met de stevige buitenste cirkel is het simpel om de boord te leggen. De buitenste rijen kleiklinkers leggen we mee met de draairichting van de cirkel. Dan leggen we een rij klinkers er haaks op, mee met de richting van de straal. Na weer drie rijen mee met de cirkel leggen we het binnenste gedeelte in een visgraatpatroon. Dat vraagt wat meer aandacht. We moeten vanuit het middelpunt vertrekken. Dat visgraatmotief moet goed haaks liggen of de stenen passen niet meer in het patroon.
Uiteindelijk gaat het goed vooruit. Na de middag kunnen we zand tussen de klinkers vegen. We keren ook het kasseienterras nog eens. Nu mag het gerust nog eens regenen zodat alles goed vast komt zitten. Het grote werk aan het terras is klaar. We zullen de buitenste rand van de cirkel later wel eens opvoegen.
Voorlopig gaan we onze aandacht richten op de aanplanting van de tuin. We zitten in de ideale periode om te planten. Naast het terras zitten de eerste plantjes al in de grond en de lavendel staat al klaar naast de cirkel. Het is nog wat kaal, maar het is slechts een kwestie van tijd. Gelukkig heeft de sierbes van Bompi al een beetje volume, vergeleken bij de aangekochte hortensia's en de weigelia. Laat het maar groeien nu.

Terras afwerken.

De rand van het terras hadden we vorige keer niet kunnen afwerken. Vandaag pakken we die laatste drie rijen naast het wilgenscherm aan. Hier werken we met natte cement zodat de stenen meteen goed vastliggen. Het is een klus die snel vooruitgaat zodat we nog genoeg tijd overhouden om het volgende project voor te bereiden. Naast ons terras van kasseien, gaan we een cirkel van kleiklinkers leggen. Die zal iets hoger komen zodat we het niveauverschil met de tuin al een beetje opvangen.
Bij de zaak voor bouwmaterialen waar we de kleiklinkers gekocht hebben, vonden we een leuk motief voor zo'n cirkel. Dat gaan we hier toepassen. Vandaag leggen we de buitenste rand van opstaande klinkers. We vullen die cirkel al meteen op met stabilisé en laten de boel uitharden tegen volgende week. Dan kunnen we de klinkers er gewoon inleggen.
Samen met de kinderen maken we een voorstudie van het visgraatpatroon en bekijken we hoe groot we de rand gaan maken.

Terras met kasseien.

Vandaag beginnen we met een laatste laag stabilisé aan te brengen. Op die zachte ondergrond kunnen we de kasseien van verschillende dikte mooi gelijk leggen. Dat betekent dat we voortdurend de stenen in de stabilisé moeten vastkloppen en controleren of we niet te hoog of te laag zitten. Als we enkele rijen kasseien hebben gelegd, lijnen we ze nog eens extra uit. Helemaal recht worden die lijnen nooit door de onregelmatig gekapte vorm van de stenen. Het gehele uitzicht wordt er wel beter door.
Aan enkele kanten leggen we de stenen in een lichte mortel. Doordat het terras een stuk hoger ligt dan de omgeving, moeten we die randen wel wat steviger maken. We zullen nog iets moeten verzinnen om enkele van die kanten proper af te werken. We weten nog niet meteen hoe, maar we zijn er gerust in dat we wel iets leuk zullen bedenken. We zijn alvast tevreden met de uitbreiding van onze leefruimte naar buiten. Doordat het terras ongeveer op gelijke hoogte ligt met onze vloer binnen, nodigt het terras echt uit om er gebruik van te maken. Zalig...

Ondergrond terras.

Tot onze grote verbazing is gisteren al het materiaal voor ons terras geleverd. Twee big bags vol kasseien, anderhalve palet kleiklinkers en rivierzand en cement voor de ondergrond. We vliegen er meteen in. Vandaag scheppen we de ene na de andere kruiwagen vol zand en mengen er meteen wat cement onder. We kieperen het zaakje uit en harken alles goed door elkaar. We proberen ineens alles al min of meer op gelijke hoogte te verspreiden.
Omdat we de onregelmatige kasseien best ineens in de satbilisé leggen, blijven we enkele centimeters onder de gewenste hoogte. Wanneer we de kasseien gaan leggen, kunnen we nog een verse laag stabilisé van enkele centimeters maken. We hoeven vandaag dus niet te nauw te kijken. Tegen de avond zijn we klaar met het storten en kunnen we de ondergrond vlak afwerken. Het begint er goed uit te zien.

Wilgenscherm.

Met het mooie weer en de zachte temperaturen is het zalig om buiten te werken. We beginnen al vroeg om de kastanjepalen in de grond te zetten. Het eerste deel van het gevlochten wilgenscherm zetten we aan de straatzijde van het toekomstig terras. We besluiten het scherm even hoog te maken als de muur binnen. We laten wel een opening aan de rechterkant zodat we vanaf de straat toch naar de tuin kunnen. Om het zicht van het terras naar de straat te beperken zullen we een tweede scherm maken dat een metertje voor het andere scherm staat.
Wanneer de palen stevig in de grond staan, beginnen we met het vlechtwerk. We zetten onze palen tachtig centimeter uit elkaar. Omdat de takken niet echt lang zijn, voorzien we nog een dikke tak tussen de palen. Voor een scherm van 2,40 meter lang, lijkt ons dat wel mooier. Anders worden de bogen veel te lang en zouden de takken niet stevig genoeg vastzitten.
Tegen de avond zijn onze takken op en is het scherm bijna klaar. Morgen zullen we de uitstekende twijgen nog afknippen. Dan zal het er iets netter uitzien. Nu hebben we nog meer zin om de rest van die wilgen te gaan knotten.
Zo zijn we alweer goed ecologisch bezig. We helpen onze vrienden van hun afval af, en bouwen ondertussen iets op met natuurlijk materiaal. Behalve de vele uren werk, kost het ons enkel de prijs van de kastanjepalen (oké toegegeven: en enkele ritjes met de auto). Het resultaat ziet er nog leuk uit ook. Wat wil een mens nog meer?

Wilgen snoeien.

Toen vrienden van ons de site van de bleeslat bezorgden, vertelden we dat we zelf van plan waren nog eens in een natuurgebied van Natuurpunt wilgen te gaan snoeien om een gevlochten wilgenscherm te maken. Prompt kregen we een goed adres waar maar liefst zesentwintig knotwilgen staan die aan een snoeibeurt toe zijn: bij hen thuis.
Gisteren zijn we aan de slag gegaan. Nadat we zes wilgen hebben geknot, laden we de auto vol. We moeten behoorlijk stouwen maar we krijgen alles erin. In de auto lijkt het heel wat, maar als we de takken in de tuin leggen, valt het toch tegen. We zullen nog een paar keer terug moeten gaan. We zijn benieuwd hoeveel meter scherm we zullen kunnen maken. Deze voormiddag hebben we een tweede auto volgeladen. Daarmee kunnen we morgen beginnen. Dan zien we wel of we nog meer takken nodig hebben.
In de namiddag maken we de ondergrond voor het terras verder klaar. Dat willen we doen voor we ons scherm plaatsen. Dat werkt wel handiger. We hebben ondertussen de kasseien en klinkers voor het terras al besteld. Met een beetje geluk worden die volgende week geleverd en kunnen we binnenkort dat terras eindelijk maken.

Schutting geplaatst.

Het heeft een tijdje geduurd om te beslissen over de schutting die op de scheiding met de buurman moet komen. Over de schutting zelf waren we het snel eens, we wilden allemaal iets dat lang meegaat maar toch een natuurlijke uitstraling heeft. We hebben dan gekozen voor betonnen palen en onderplaten waarop houten panelen rusten. Al vinden we het ecologisch niet de beste keuze, beton gaat wel behoorlijk lang mee. Met de houten panelen vinden we het een verstandige optie. Zelfs over het soort panelen blijken we goed met de buren overeen te komen: met horizontale planken. Dat valt al mee.
Maar een aannemer vinden is een ander paar mouwen. Hoewel wij het in principe graag zelf doen, zal dat met onze buurman niet lukken. Die ziet het niet zitten om zelf aan de slag te gaan. Dus wordt het zoeken naar een betaalbare aannemer. We hebben zelf al geïnformeerd naar de prijs van zo'n schutting. Dat maakt het makkelijker om offertes voor een volledige plaatsing te beoordelen. Die liggen onwaarschijnlijk veel hoger, maar na wat zoeken vinden we iemand in de omgeving die het voor een schappelijke prijs kan doen.
Nu is het eindelijk zover. Voor het weekend werden de panelen geleverd. Vandaag starten de werklui bij het krieken van de dag. Het is nog donker wanneer ze het materiaal beginnen te verslepen. We helpen zelf een beetje om panelen en palen aan te dragen en meters aan te reiken. De geul voor de betonnen platen graven we ook even zelf. Zo schiet het werk goed op.
Tegen de avond staat de hele schutting er. Terwijl het donker wordt, meten en passen de mannen de laatste schutting uit. Morgen nog even de grond aanwerken en de schutting is helemaal klaar.
Het is even wennen, maar we zijn toch erg tevreden. Het idee dat we binnenkort eindelijk definitief aan onze tuin kunnen gaan werken, staat ons wel aan. Al zullen we nog even wachten op wat warmer weer. Ondertussen kunnen we nog wat plannen en dromen.

Winterse taferelen.

De laatste weken is het rustig geweest in Casa Pixie. Tijd voor wat rust en bezinning. Met de winterse kou is het niet erg aanlokkelijk om aan de slag te gaan. We houden dan maar een beetje winterstop. Mooie plaatjes maken kan natuurlijk wel. Zeker met deze winterse taferelen. Geniet ervan...

Bomen planten.

Voorlopig ziet onze tuin er nog niet uit. Met al het werk dat binnen nog stond (en nog altijd staat) te wachten, hebben we die wat verwaarloosd. Plannen hebben we nochtans genoeg. Zoveel zelfs dat het moeilijk wordt om iets te beslissen. We besluiten dan maar het langzaam op te bouwen. We vertrekken van enkele grote lijnen en werken dan stilaan naar de details toe. Dat wil vooral zeggen dat we moeten proberen ons niet op die details blind te staren. Niet bepaald gemakkelijk.
Waar we vast mee willen starten zijn de bomen. Die kun je trouwens niet tot de details rekenen, natuurlijk. Het is ook het moment om bomen te planten. De beslissing welke bomen het worden is nog het moeilijkst. Er zijn zo veel bomen en we hebben maar een beperkte ruimte. De oplossing is om te vertrekken van de bomen die we echt willen.
Leibomen aan de straatkant vinden we al lang tof. Tegenwoordig is dat niet meer zo ouderwets, je ziet het steeds meer. We maken de wat typische keuze voor leilinden. Die geuren zo zalig. Met onze eik aan de straatkant volgt de plaats van de leibomen vanzelf. We maken een hoek met drie bomen aan de straat en een vierde dichter bij het huis. De palen zitten al snel stevig in de grond. Dan bevestigen we eerst de dwarslatten zodat we er nog goed aan kunnen. Daarna gaan de bomen erin.
Achteraan in de tuin planten we enkele fruitbomen. Daarover heeft iedereen een andere mening dus moeten we maar op ons gevoel verder gaan. We houden wel van walnoten, pruimen en kersen. Het lijkt ons geweldig om die uit onze eigen tuin te plukken en op te eten. Vier bomen lijkt ons voorlopig genoeg. We kiezen twee pruimelaars die elkaar kunnen bestuiven. We houden het op een kerselaar en hopen dat die op zijn eentje genoeg opbrengst geeft. In het ergste geval zoeken we later nog een plekje voor een tweede kerselaar. De notelaar komt achteraan in de tuin, daar heeft die plaats genoeg.
Nu is het aan de bomen om te groeien. Hopelijk kunnen we over enkele jaren volop genieten van de prachtige bloesems en een rijke oogst.

Haag weg.

Blijkbaar is onze buurman wat uitgekeken op zijn haag. Hij zit er langer op te kijken dan wij natuurlijk. Al speelt het ook mee dat hij ze moet onderhouden en wij niet. Bovendien staat de haag op zijn grond. Onlangs heeft hij het voorstel gedaan om die haag te vervangen door een houten schutting die we dan gezamenlijk op de perceelsgrens kunnen zetten.

Nadat we dat idee even hebben laten bezinken, zien we er wel wat voordelen in. Zodra die schutting er staat, kunnen we eindelijk echt beginnen aan het aanplanten van onze tuin. Liever dat we die haag nu vervangen dan over enkele jaren alsnog die stap te zetten terwijl de beplanting er al staat. Nog een belangrijk voordeel is dat de grens met de buurman dan duidelijker wordt. De haag loopt nu niet helemaal tot het einde van zijn perceel, en ook vooraan staat de haag een stuk van de rooilijn vandaan. Bovendien ziet die haag er niet overal even gezond meer uit.

We bespreken nog even wat voor schutting het dan moet worden en komen al snel tot een akkoord. Het wordt een houten schutting met betonnen palen en onderplaten. Niet meteen een enorm ecologische keuze, maar wel een duurzame. Af en toe moeten we compromissen sluiten.

Vandaag is het zover, de haag wordt uitgetrokken. Met een kleine tractor vordert dat goed, al wordt onze tuin zo behoorlijk omgewoeld. Omdat we nog moeten beginnen met de aanplanting zijn we blij dat het nu gebeurt. Wanneer de haag eenmaal weg is, lijkt onze tuin een pak groter. Nu zitten we weer even volop in de natuur. Maar we voelen ons toch een beetje te open en bloot. Hopelijk gaat dat niet al te lang duren.

Trap.

Doordat het houtskelet op sokkels staat, ligt ons terras zowat zestig centimeter boven de begane grond. Tot nu toe hadden we genoeg aan wat opeengestapelde multiplex blokken als opstap. Het mooie terras vraagt natuurlijk om een wat deftigere afwerking. Omdat een smal trapje wat onbenullig zou overkomen, kiezen we ervoor de trap zo breed als het terras te maken. We hebben het nodige hout samen met het terrashout besteld. We kunnen dus meteen aan de slag.
We hebben de hele structuur op voorhand uitgedokterd. Nu moeten we het zaakje nog realiseren. We gebruiken stoepstenen als fundering. Veel gewicht komt er niet op, dat zal dus zeker volstaan. Het kost wat tijd om de stenen op de juiste hoogte te leggen. We leggen de nodige balken erop om dan alles na te meten en steeds te controleren of we waterpas blijven. De fundering is de basis van een stevige trap, dus we werken er graag wat langer aan, liever dan het vlug af te handelen.
De tweede dag beginnen we met de onderste dragende structuur. We gebruiken twee stevige balken in de lengte met daarop een raster van onderbalken. Als die structuur klaar is, bevestigen we vier terrasplanken voor de onderste trede. Die is uiteindelijk net geen 60 centimeter diep. Bovenop die onderste trede bouwen we op dezelfde manier een tweede trede van dertig centimeter. De opstap voor elke trede is 19 centimeter. Daarmee wordt het een trap met een soepele helling.
Het resultaat ziet er goed uit en de trap loopt ook aangenaam. Nu kunnen we eindelijke onze bezoekers op een fatsoenlijke manier ontvangen. We zullen later de randen nog afwerken met een lijst. De komende weken willen we eerst wat zaken binnenin afwerken. Want bezoekers vinden het niet altijd leuk, zo 'n toilet met een gordijn in plaats van een deur.