Houtskelet klaar!

Na een goede vijf weken is het houtskelet helemaal klaar. Dat is iets later dan gepland omdat een paar regendagen het werk onmogelijk maakten. Maar dat is niet erg. Het resultaat mag er zijn. De constructie ziet er fantastisch uit. Deze week zijn de laatste pannen op het dak gelegd en dat maakt het helemaal af. We zijn heel tevreden met onze keuze van de grote donkerbruine pannen. Ze geven het dak een rustig karakter. Met die grote oppervlakte mag dat wel.

Ondertussen liggen de OSB platen op het dakterras, klaar voor de dakwerker die volgende week (?) de epdm zal plaatsen. We moeten het alleen proberen droog te houden. De voorbije dagen werd de plancher op de verdieping getimmerd. Vandaag zijn de laatste drie (de moeilijkste) pannen geplaatst en de rest van de plancher gelegd. De stelling hebben ze afgebroken en we hebben zelf de werf wat opgeruimd. Zo ligt alles er ordelijk bij. Dat nodigt meer uit om aan het werk te beginnen.
Onze eerste taak wordt het opvullen van de vloer met stro. Dat is een werkje waar we dit weekend aan kunnen beginnen.

Dakske vol met stro.

Wat een fantastisch weekend! Om te beginnen is er een geweldig herfstweertje. Of zeg liever een prachtig nazomers weertje. Ideaal dus om stro in het dak te stoppen.

Zaterdag starten we met een korte inspectie. Zo gunnen we onze vrienden R en C, strobouwers in wording die bij ons maar al te graag wat ervaring opdoen, rustig de tijd om wakker te worden. Ook vake en jeugdvriend L zijn van de partij. Na een korte babbel geven we naar beste vermogen wat instructies. Stilaan komt iedereen op gang en tegen de middag loopt alles behoorlijk vlot. De oude rotten vullen met een sneltreinvaart het dakterras met strobalen. En terwijl de jonge kerels het hellend dak aanpakken, zeulen de meisjes rond met strobalen en zorgen dat de werf ordelijk blijft.

Zondag komt Nonkel J helpen. R is weer van de partij en C+++ versterkt de gelederen. Op het hellend dak wachten ons de lastigste klusjes: een smalle band en enkele kleinere gaten waarvoor we balen op maat moeten maken. R maakt balen op maat voor het dakterras en de rest houdt zich bezig met het grote dak. Zonder al te veel overleg lijken we allemaal wel te weten wat van ons verwacht wordt. Na de middag is het grote dak klaar en zijn ook de gaten in het dakterras opgevuld. Dan resten ons nog wat gaten in het kleine dak en moeten we het hele zaakje beschermen met grote lappen plastiek.

Met het schitterende weer zijn er heel wat fietsers op de baan. We zien bijna voortdurend mensen stoppen om te kijken naar onze werken. Enkele mensen wagen het ons aan te spreken. Dat vinden we helemaal geen probleem. Vooral omdat we al gezien hebben dat we ons werk zeker tegen de avond klaar krijgen. Lichtjes uitgeput en met pijnlijke armen en benen kunnen we terugblikken op een energiek en ontzettend leuk weekend. Zo samen werken aan een huis, tussen al dat hout en stro is een zalige ervaring. Geweldig ook hoe iedereen echt gedreven bezig is. Ze hebben stuk voor stuk te kennen gegeven dat we volgende keer weer op hen kunnen rekenen. Daar zullen we uiteraard onbeschaamd misbruik van maken!
(Nog eens bedankt aan de helpers!)

Dakspanten.

Na de pijlers wordt de dakconstructie opgebouwd. Zo krijgt het huis de finale vorm. Nu dringt het echt tot ons door hoe groot het huis werkelijk is. Dit wil bovendien zeggen dat we stro in het dak kunnen stoppen. Dat moet op korte tijd en met droog weer gebeuren zodat het stro niet nat wordt.

We hebben met de schrijnwerker afgesproken om vandaag al te beginnen met het stro. Ten eerste is het nu al mooi en vooral droog weer. Maar ook handig is dat Leo, de helper van onze schrijnwerker ons kan helpen met het bedienen van de kraan. Zo geraken die balen stro veel gemakkelijker boven.

De eerste ervaringen met het kleine dak leren ons dat we de balen best eerst in vorm kloppen, zodat ze beter tussen de spanten passen. Het komt erop neer om met een stevige houten blok de lange zijkanten samen te kloppen zodat de balen terug wat minder breed worden. We doen dat werkje liever op de grond dan later op het dak. Als we het op voorhand hadden geweten, hadden we de balen op hun kant gestapeld zodat ze door hun eigen gewicht samengeperst worden.

Vandaag hebben we het kleine dak al gevuld en zijn we begonnen met enkele spanten van het grote dak. Morgen zullen we vooral veel balen stro op het dak leggen, zodat onze vrienden kunnen helpen met het opvullen van het dak. We hebben een beperkt aantal helpers opgeroepen, zodat we elkaar niet voor de voeten lopen.
Als we wat doorwerken kunnen we morgen vast en zeker alle balen, ook die voor het platte dak, boven krijgen. En dan zijn we klaar voor een gezellig weekend strobouwen.

Werfbezoek.

Nu het gebouw al wat vorm krijgt, komen de familieleden graag even kijken. Wij zorgen voor koffiekoeken en drank zodat we de derde week op rij picknicken op de werf. Al is het met meer volk uiteraard extra leuk. Na de regenachtige dagen is het wat kouder geworden en alles is nat. We improviseren gauw een droge zithoek in de toekomstige keuken waar het nazomers zonnetje alles stilaan opwarmt. We genieten van de vele leuke reacties. De meesten vinden de houtconstructie echt indrukwekkend. En het ruikt nog lekker ook.

Oorspronkelijk hadden we gehoopt de mensen aan het werk te kunnen zetten, maar de werken liggen wat achter op het schema. Voor ons geen probleem. Zo kunnen we nog even extra genieten van het aangenaam werfbezoek.

Let op onze dochter waar net een beetje laars van te zien is boven de vloer ;-)

Stormschade.

De voorbije dagen zat het weer niet mee. De schrijnwerker heeft twee dagen niet kunnen werken door de regen en de wind. Gisteren heeft de harde wind het plastic zeil van onze stromijt weggeblazen. De waterschade valt gelukkig heel erg mee. Blijkbaar is het zeil pas na de regen losgekomen. We leggen enkele natte balen aan de kant en binden het zeil deze keer over de mijt heen. Twee uur later zijn we klaar klaar. Helemaal gerust dat ons stro nu degelijk beschermd is.

Tussendoor kan ik de werklui bezig zien. Met de stevige wind is het geen sinecure om de lange balk van ruim achttien meter bovenop de balken te leggen en vast te maken. Best spectaculair om te zien.

Pijlers.

Na twee weken is de schrijnwerker aardig opgeschoten. De opstaande pijlers geven al een aardig idee van de omvang van onze woning. Ook de dwarsbalken van de verdieping bezorgen ons al een beter gevoel van het volume. Het houtskelet is heel mooi uitgevoerd. Alles past perfect in elkaar. Tijd dus voor een tweede picknick op de werf en wat foto's maken voor vrienden en kennisen.

Bodem klaar.

Na een week heeft de schrijnwerker de balken van het gelijkvloers gelegd. De 'bodem' van ons huis ligt er dus al grotendeels. Zo krijgen we een beter zicht op het formaat van de woning. En het is verrassend groot. Nu valt dat best mee omdat het gelijkvloers alle nodige leefruimten bevat, vanwege het idee dat het huis ook voor rolstoelgebruikers moet kunnen dienen. Beneden ligt dus de badkamer, de keuken met eet/leefruimte, een berging en twee slaapkamers. Die verdeling kan je nu al behoorlijk goed inschatten.

Omdat ook de kinderen nu wel benieuwd zijn en het weer het toelaat, besluiten we te picknicken op onze werf. We betwijfelen ten zeerste of we dat bij een traditionele werf zelfs maar zouden overwegen. Met de houtconstructie ligt de werf er behoorlijk ordelijk bij. Als extraatje ruikt het heerlijk naar gefreesd en gezaagd hout. Fantastisch zo'n werf. Met het nazomers zonnetje is het heerlijk om onze lunch hier binnen te spelen. Zalig.

Hout geleverd.

De vracht hout wordt met een speciale oplegger geleverd. Onze langste balken zijn 18 meter lang, dat past niet meer op een doorsnee truck. Met de kraan wordt alles vlot over de werf verspreid. Wanneer ik op de werf aankom, staat de chauffeur op het punt weer te vertrekken.

Onze aannemer vertelt langs zijn neus weg dat hij zich vergist heeft bij de bestelling van het hout. Hij is zes balken vergeten! Gelukkig kan hij voorlopig verder. Als hij die balken binnen twee weken heeft, kan hij gewoon doorwerken. Even later begint hij met het frezen en op maat zagen van de balken. Ondertussen heeft de handlanger de bekistingen losgemaakt om de middelste sokkels aan te passen.
Het weer is fantastisch, zo mag het gerust een paar weken blijven.

Offerte houtskelet.

Tijdens het gesprek over de bouwaanvraag liet de architect al weten dat de aannemers voor het houtskelet half augustus of begin september beschikbaar zijn. Begin dit jaar hadden we gehoopt ergens in de zomer te kunnen starten. Dat gaat dus blijkbaar nog lukken. Al rekenen we er min of meer op dat het wellicht september wordt. Dan kunnen we deze zomer nog wat uitstapjes doen voor het echte werk begint.

Op een vrijdagavond ergens begin juli ontvangen we de offerte voor het houtskelet. Dat is even schrikken. Het gaat uiteindelijk over de grootste hap uit het budget, zo ongeveer de helft. Gelukkig had Peter al een vrij correcte raming gegeven. We wisten dus wat ons te wachten stond. Maar als het zo zwart op wit voor je neus ligt, geeft het toch een andere indruk.
De offerte bezorgt ons de eerste kopzorgen. We hebben nog geen bouwvergunning en de aannemer wil zo snel mogelijk ons akkoord zodat de lange houten balken tijdig besteld kunnen worden. Wat moeten we nu doen? Gokken dat de bouwvergunning inderdaad in orde komt? Toch nog even wachten voor we ons akkoord geven? We besluiten maandag de dienst ruimtelijke ordening te bellen en te informeren naar de status van onze bouwaanvraag. Dan weten we hopelijk iets meer en kunnen we een weloverwogen beslissing maken.

We hebben in elk geval plots heel sterk het gevoel dat we nu echt vertrokken zijn. Nu is er geen weg terug meer. En het zal ook gedaan zijn met rustig dromen en mijmeren. Binnenkort gaan we serieus aan de slag.