Herstellingswerken.

Vrijdagmorgen hebben we contact opgenomen met de leverancier van de gasradiator. Nog voor de middag zijn ze komen kijken. Compleet verbaasd hebben ze alles goed bekeken. Eerste geruststelling was dat de radiator het nog doet. Met een flinke poetsbeurt is die terug de oude.

De oorzaak van de brand is ondertussen min of meer duidelijk geworden. De dubbelwandige koker kon uitgeschoven worden om hem aan te passen aan de dikte van de muur. Daarvoor zijn er twee sleuven gemaakt in de zijkant. Wellicht heeft de hevige wind een vlam uit de brander getrokken en is die door die sleuven bij het stro geraakt. Het ligt dus niet aan de hitte van de buitenste koker. Twee weken geleden hebben we het stro rond de koker trouwens geïnspecteerd en niets vreemds (zwartgeblakerd of bruin aangezet stro) opgemerkt. We hadden misschien toch het veiligheidsprincipe moeten toepassen en het zekere voor het onzekere nemen en toch een brandwerende isolatie rond de koker voorzien.

Daarna hebben we de resterende muur nagekeken en het stro in de vloer hebben we eruit gehaald. Door de bluswerken was dat nat geworden. Bij een vriend hebben we enkele strobalen opgepikt. Zaterdag hebben we materiaal gekocht om alles te herstellen.
We hebben besloten om het stuk waar de muurdoorvoer zit op te bouwen uit cellebeton. De rest van de muur doen we opnieuw met strobalen. Na een paar uur doorwerken staat de muur er terug en kan de radiator opnieuw in gebruik genomen worden. Morgen zetten we een eerste laag leem en zitten we terug gerust. Dan kunnen we kinderen weer naar huis komen.

BRAND!!

Vandaag heeft het noodlot toegeslagen. De gasradiator heeft brand veroorzaakt in de stromuur van de eethoek. Gelukkig was Pixie thuis en heeft ze, koelbloedig als ze is, de brand geblust. Dat betekend dat we nog een huis hebben. Dit had veel erger kunnen aflopen.
De brandweer heeft wel een deel van de muur afgebroken om zeker te zijn dat de smeulende strobalen niet opnieuw vuur vatten. Onze leefruimte is een complete ravage. Door de kou kunnen we de kinderen onmogelijk hier laten slapen. Al snel wordt de nodige opvang voorzien en maken we plannen om alles zo vlug mogelijk te herstellen. Naar de precieze oorzaak is het nog raden. We zullen in elk geval de leverancier van de gasradiator morgen contacteren. We kunnen alleen maar vaststellen dat we ontzettend veel geluk hebben gehad.

Gasradiator.

Met die paar frisse dagen in oktober (met nachtvorst!) kijken we echt uit naar vandaag. De levering van onze gasradiator. Daarmee zullen we Casa Pixie eindelijk kunnen verwarmen.

Nadat de kinderen naar school vertrokken zijn, schuiven we de meubels in de eethoek aan de kant. Net als we daarmee klaar zijn komen de werklui aan met de gasradiator. Ze heffen dat zware geval voorzichtig binnen en zetten het op de juiste plaats om het gat van de muurdoorvoer af te tekenen. Ze leggen goed uit waar ik op moet letten (vooral mooi horizontaal werken) en vertrekken dan naar hun volgende klant. Na de middag komen ze het zaakje aansluiten.

Dat geeft ons ruim de tijd om het gat te maken in de stromuur. Dat gaat heel vlot. Al is het niet zo gemakkelijk een gaaf recht gat te maken. Als dat gedaan is, profiteren we ervan om de muren van de inkom aan de buitenkant te scheren en riet op de houten balken vast te schieten. Zo zijn die muren ineens klaar voor de pleisterwerken (die trouwens naar volgend jaar zijn verschoven, grmbl).
Kort na de middag wordt de radiator vakkundig aangesloten. We vragen nog even of extra brandwerende isolatie rond die dubbelwandige koker nodig is. Aangezien het om een dubbelwandige koker gaat, kan je niet van grote hitte spreken. Het is dus niet nodig. Aangezien het met dat heel precieze gat ook niet eenvoudig zal worden, laten we het zo. We zullen het de komende dagen wel wat in de gaten houden.
Wat later hangen we opnieuw plastiek tegen de muren en ruimen we het boeltje op. Nu mag het gerust wat kouder worden...

Verwarming en grondwerken.

Nu het idee van die gashaard met slappe vlammen naar de prullenmand is verwezen, gaan we op zoek naar een andere oplossing. Er bestaan wel gashaarden met een muurdoorvoer, maar ook die blijken een meter boven de haard naar buiten te gaan. Tenzij we een erg dure dubbelwandige buis tegen de gevel hangen, dan kan het anders. Een alternatief zou een pelletkachel kunnen zijn. Het idee staat ons wel aan, maar die dingen blijken behoorlijk groot en mooi vinden we ze niet. Daar komt nog de praktische kant bij kijken. Pellets moeten aangevoerd en gestockeerd worden. Bij gas hoef je maar aan een kraantje te draaien. De laatste optie is een gasradiator. Al vinden we die nogal saai. Het is een simpele grijze bak, met twee rijen van vierkante gaatjes als decoratief element.



Na enkele dagen bezinnen beseffen we dat de laatste optie nog de beste is. Door de 'saaie' vormgeving valt dat toestel niet te hard op en zal de lemen muur erachter beter tot zijn recht komen. Dit toestel heeft een HR-plus label, is niet al te groot, heeft het gevraagde vermogen en blijkt zelfs de goedkoopste keuze. En de gasradiator kan aangesloten worden met een eenvoudige dubbelwandige muurdoorvoer. Een schouw tot boven het dak is niet nodig. Bovendien blijkt dit toestel het snelst leverbaar. Met de herfst die voor de deur staat, is dat geen onbelangrijk argument. Over een maand kan hij al worden geleverd! Nu maar hopen dat het niet te koud wordt voor het zover is.

Met de kinderen die nog veel buiten spelen proberen we de 'werf' ondertussen wat veiliger te maken. De laatste dagen voor de verhuis hebben we nog de afvoer naar de waterput voorzien. Die buizen liggen wel onder de grond, maar het ligt er slordig bij met hier en daar half gedempte kleine putten. Gelukkig hebben we nog grond genoeg om alles goed aan te vullen. De kinderen helpen mee. Tenminste, ze rijden mee op de kruiwagen en geven de richting aan ;-)

Gashaard.

Nadat we de kinderen naar school hebben gebracht, genieten we even na van een kleine receptie. Daarna gaan we onze gashaard kiezen. We hebben vorig jaar op batibouw enkele mooie exemplaren gezien met prachtige 'slappe' vlammen. Dat zien we wel zitten. Al snel volgt de ontnuchtering: zo'n mooie gashaard verbruikt veel te veel voor ecologische mensen als wij. Die mooie gele vlammen krijg je maar door de onvolledige verbranding. Een zuinige haard geeft blauwe strakke vlammen. Bovendien zien die haarden er bedrieglijk klein uit terwijl ze in werkelijkheid behoorlijk groot zijn. Vandaar dat ze altijd in een muur ingebouwd worden. In feite zit de schouw met convectiekanalen verborgen in die muur.

Wij willen onze haard voor onze mooie lemen muur in de eetkamer plaatsen. Het zou zonde zijn om daar zo 'n grote bak voor te zetten. We hadden ons dus veel beter moeten informeren. De behulpzame haardenspecialist verwijst ons gelukkig door naar een firma die ons vast verder kan helpen.

Terug naar af dus.