Wachten, wachten, wachten.

Met de offerte van het houtskelet is het startsein gegeven. Maar ondertussen kunnen we niet veel doen. Het is wachten op de bouwvergunning, wachten op de aansluiting van de elektriciteit, en wachten tot het bouwverlof gedaan is.
Met het lange weekend van 21 juli en de leuke bezigheden die daarmee gepaard gaan, weegt het wachten eventjes wat minder zwaar.
Tijdens ons bezoek aan de bank had ik nog telefoon gekregen van Eandis omdat ze willen weten of onze bouwgrond zonder nummer wel herkenbaar is. En of we hen willen contacteren als dat niet zo is. Want volgende week gaan ze ter plaatse een kijkje nemen om een offerte op te maken. Die mogen we volgens hen volgende week verwachten. Dat is goed nieuws, want dan kunnen we meteen een afspraak maken voor de definitieve aansluiting. Wellicht gaat het nog lukken voor 18 augustus.

Om ons bezig te houden, maken we een lijstje met adressen waar we onze dakpannen in bruin en antraciet op een echt dak kunnen bekijken. We vinden een (zeldzaam) adres van een huis met bruine pannen dat dicht bij antracieten exemplaren ligt en pinnen die op een googlemap. Nu nog even uitvissen wanneer we daar eens heen kunnen.

De definitieve bouwplannen zijn in Sketchup herwerkt. Met een behoorlijk - zij het voorlopig - resultaat...

Pannen of leien, wat wordt het?

De aannemer van het houtskelet zal ook ons dak leggen. Wij moeten alleen zorgen voor het materiaal. Dat brengt ons terug bij het grote vraagstuk wat er nu op dat dak moet komen. Oorspronkelijk wilden we een groendak. Veel ecologischer kan je moeilijk gaan. Jammer genoeg gooit de opgelegde dakhelling roet in het eten. Een groendak met een helling van meer dan twintig graden blijkt onmogelijk. De bouwvoorschriften schrijven trouwens leien of pannen voor. Veel keus hebben we dus eigenlijk niet. Op de plannen heeft Peter Vos als dakbedekking tegelpannen vermeld. We vragen ons af wat dat nu weer is. Zijn dat misschien die soort vlakke dakpannen die je steeds vaker ziet? Vermits Peter niet in de buurt is gaan we op internet op zoek. Kunnen we meteen ons licht opsteken over het verschil tussen leien en pannen.

Leien zijn gemaakt van natuurlijke leisteen die gekliefd wordt. Het is een op en top natuurlijk materiaal, maar ook duur. Er bestaan ondertussen kunstleien van vezelbeton. Dat vinden we als ecologisten geen geweldige keuze. Blijkt ook dat leien gewoon vlakke stenen zijn die elkaar behoorlijk moeten overlappen om een waterdicht geheel te krijgen. Omdat ze ook kleiner zijn dan pannen heb je er veel meer van nodig. Dat maakt een leien dak meteen een stuk duurder. Daar komt nog bij dat het leggen van een leien dak, niet van een leien dakje loopt.

We zijn al meteen overtuigd van de tegelpannen en zoeken enkele adressen waar we die pannen eens kunnen bekijken. We vinden al snel twee adressen die bovendien stortbeton kunnen leveren. Dat hebben we ook nodig, dus ga ik daar eens langs. Als reserve noteren we alvast het adres van Koramic in Londerzeel. Koramic is marktleider op het gebied van dakpannen en heeft een grote toonzaal, daar kunnen we echt alles bekijken, maar niet kopen.

Bij de eerste firma van bouwmaterialen informeer ik eerst naar de prijs van beton. Die ligt hoger dan andere leveranciers. Als ik wat informatie vraag over tegelpannen, krijg ik vlug wat brochures toegestopt. Op mijn vraag hoe de prijzen liggen, geeft de man lukraak een erg vage raming. Meer tijd lijkt hij voor mij niet te hebben. Op naar de tweede firma. Jammer genoeg sluiten zij een week tijdens het bouwverlof. Nu ja, gelijk hebben ze.

Blijft nog Koramic over. Daar wordt ik erg vriendelijk geholpen en krijg ik een heel duidelijke uitleg over de soorten vlakke pannen. Een tegelpan is niet meer dan een stevige vorstbestendige tegel die als pan gebruikt wordt. Ze worden net als leien gelegd, je hebt er dus ook veel van nodig en het kost meer manuren om een dak vol te leggen. Daarnaast heb je vlakke pannen, die net als een klassieke pan een sluiting hebben. Het zijn dus gewone dakpannen, maar dan vlak. Zo'n dak geeft een vrij strak uitzicht. Al oogt het niet zo mooi dan leien. Het prijskaartje oogt veel beter, dat ligt een pak lager dan de leien. En ook de plaatsing is veel eenvoudiger en sneller.
Wat ook helpt natuurlijk.

Uiteraard heb je bij de vlakke pannen ook keuze. Van klein naar groot, of anders gezegd, van duur naar goedkoop. Uiteindelijk blijkt dat Koramic volgend jaar zonnecellen op de markt brengt die mooi passen in deze grote vlakke pannen. De vriendelijk man zoekt voor mij zelfs op hoeveel de latafstand in dat geval met zijn. Het maakt de keuze een stuk makkelijker, ware het niet dat die pan ook in verschillende kleuren te krijgen is. De kleur blijkt uiteindelijk het grootste struikelblok. Zij vindt antraciet mooi, hij vindt donkerbruin wel iets hebben.

Wordt vervolgd.

Eandis.

Nu we een overeenkomst hebben met de aannemer voor het houtskelet, moeten we eerst zorgen voor elektriciteit op onze werf. Want dat duurt snel een maand. Oef, dan zijn we nog op tijd. De aannemer wil op 18 augustus beginnen, dat geeft ons ruim een maand tijd.

Goed dan, even uitzoeken op de site van Eandis hoe we te werk moeten gaan. De site is overzichtelijk en als je hen mag geloven kan je snel en simpel je aansluiting regelen via een formulier op die site. Laten we dat dan maar meteen doen. Even later blijkt het allemaal niet zo simpel. Het is een formulier dat alle klanten moet kunnen bedienen. Je krijgt dus vooral veel onnodige en verwarrende vragen. Waarom zou ik als particulier een industriële aansluiting willen vragen? Wat betekent decentrale productie < 10 kVA? Hoe kan ik voor een nieuwbouw een EAN code opgeven? Juist dat hoeft niet, waarom wordt het dan gevraagd, ik heb al opgegeven dat het een nieuwbouw betreft!

In de volgende stap wordt me gevraagd of ik klant ben of energieleverancier. Ik was toch vertrokken van het gedeelte voor particulieren? Hoe verwarrend allemaal. En dan pas kan ik beginnen met het invullen van mijn gegevens, wat nog eens enkele extra pagina's duurt. Zo wordt gevraagd wie de technische correspondent is, duh?

Dan komt het echte werk. Om welk soort aanvraag gaat het? Nooit gedacht dat er zoveel mogelijkheden bestaan. Maar wat is het verschil tussen al die opties? Als leek zegt het me allemaal wreed weinig. Na veel lezen en overwegen op goed geluk wat gekozen. Nu maar verzenden die hap. We zullen het wel horen als er iets niet klopt.
Het is dus niet simpel en niet snel. Maar het lukt uiteindelijk wel.

Het strooien hutteke.

Maandagmorgen bellen we een kwartiertje na negen uur (we willen niet ongeduldig overkomen) naar de dienst ruimtelijke ordening. Het is even zoeken naar ons dossier maar dan komt de man terug aan de telefoon: 'Aha, da's die aanvraag voor dat strooien hutteke' (lezen met een zwaar Kempisch accent). Maar gelukkig is het dossier helemaal klaar. Diezelfde avond moet het op de gemeentraad enkel nog officieel goedgekeurd worden door het schepencollege.

De vergunning blijkt in orde op één zaak na. De autostaanplaats voor de woning beantwoordt niet aan de bouwvoorschriften. De voortuinstrook moet namelijk als tuin worden ingericht. Laat dat nu net het enige zijn dat de architect op onze vraag nog snel had aangepast. Ach, als het dat maar is, daar kunnen we wel mee leven. Vooral omdat we nu zeker weten dat we verder kunnen.

Hoe zal alles nu verder verlopen?
1 Goedkeuring door het schepencollege.
2 Het dossier wordt doorgegeven aan Stedenbouw.
3 Wij storten een waarborg voor eventuele schade aan het openbaar domein. Of we komen dat ter plekke betalen.
4 Als stedenbouw binnen de vijfentwintig dagen geen bezwaar heeft, kunnen we begin augustus starten.

Joepie, ons project staat nu echt in de startblokken. Wel nog even al die andere zaakjes regelen: de offerte van de aannemer nog eens goed napluizen, zorgen voor stroom op de werf, afspraken maken met de grondwerker en nog even zoeken naar een betrouwbare betonleverancier voor de fundering.
We moeten nog zorgen voor de dakbedekking. De aannemer heeft wel een prijs gegeven om die er op te leggen, we moeten enkel zorgen dat het materiaal geleverd worden. We weten eerlijk gezegd nog niet eens of we nu leien of pannen willen. Dat wordt nog een heuse zoektocht.
Toch alvast de architect op de hoogte brengen en de offerte van de aannemer die ondertussen in de bus is gevallen ondertekenen en opsturen. En dan uitzoeken hoe we bij Eandis die werfaansluiting moeten regelen.

Offerte houtskelet.

Tijdens het gesprek over de bouwaanvraag liet de architect al weten dat de aannemers voor het houtskelet half augustus of begin september beschikbaar zijn. Begin dit jaar hadden we gehoopt ergens in de zomer te kunnen starten. Dat gaat dus blijkbaar nog lukken. Al rekenen we er min of meer op dat het wellicht september wordt. Dan kunnen we deze zomer nog wat uitstapjes doen voor het echte werk begint.

Op een vrijdagavond ergens begin juli ontvangen we de offerte voor het houtskelet. Dat is even schrikken. Het gaat uiteindelijk over de grootste hap uit het budget, zo ongeveer de helft. Gelukkig had Peter al een vrij correcte raming gegeven. We wisten dus wat ons te wachten stond. Maar als het zo zwart op wit voor je neus ligt, geeft het toch een andere indruk.
De offerte bezorgt ons de eerste kopzorgen. We hebben nog geen bouwvergunning en de aannemer wil zo snel mogelijk ons akkoord zodat de lange houten balken tijdig besteld kunnen worden. Wat moeten we nu doen? Gokken dat de bouwvergunning inderdaad in orde komt? Toch nog even wachten voor we ons akkoord geven? We besluiten maandag de dienst ruimtelijke ordening te bellen en te informeren naar de status van onze bouwaanvraag. Dan weten we hopelijk iets meer en kunnen we een weloverwogen beslissing maken.

We hebben in elk geval plots heel sterk het gevoel dat we nu echt vertrokken zijn. Nu is er geen weg terug meer. En het zal ook gedaan zijn met rustig dromen en mijmeren. Binnenkort gaan we serieus aan de slag.