Wilgenscherm afwerken.

Na wat extra snoeibeurten hebben we genoeg takken om het wilgenscherm verder af te werken. Om de scheiding tussen het gezellige terras en de voortuin en inkom niet compleet te maken, werken we met een gebogen wand. Met die wilgentakken is dat niet zo moeilijk te verwezenlijken. We hopen zo het zicht naar de straat te blokkeren terwijl de scheiding heel open blijft. Het idee is alvast goed, het is nog even afwachten wat voor effect het in werkelijkheid zal geven. We twijfelen even over de precieze kromming en de uiteindelijke breedte van de opening. We stoppen wat wilgentakken in de grond en komen zo al snel tot een oplossing. Dan zetten we de kastanjepalen in de grond en starten met het vlechtwerk. We schieten aardig op, maar geraken niet helemaal tot de bovenkant. Dat stukje doen we binnenkort wel.
Met de korte takken bouwen we in de tuin een wilgenhut. Die zullen we dit jaar niet meer kunnen afwerken maar zo hebben we al de aanzet en kunnen de steunende takken al wortels maken.

Wilgenscherm.

Met het mooie weer en de zachte temperaturen is het zalig om buiten te werken. We beginnen al vroeg om de kastanjepalen in de grond te zetten. Het eerste deel van het gevlochten wilgenscherm zetten we aan de straatzijde van het toekomstig terras. We besluiten het scherm even hoog te maken als de muur binnen. We laten wel een opening aan de rechterkant zodat we vanaf de straat toch naar de tuin kunnen. Om het zicht van het terras naar de straat te beperken zullen we een tweede scherm maken dat een metertje voor het andere scherm staat.
Wanneer de palen stevig in de grond staan, beginnen we met het vlechtwerk. We zetten onze palen tachtig centimeter uit elkaar. Omdat de takken niet echt lang zijn, voorzien we nog een dikke tak tussen de palen. Voor een scherm van 2,40 meter lang, lijkt ons dat wel mooier. Anders worden de bogen veel te lang en zouden de takken niet stevig genoeg vastzitten.
Tegen de avond zijn onze takken op en is het scherm bijna klaar. Morgen zullen we de uitstekende twijgen nog afknippen. Dan zal het er iets netter uitzien. Nu hebben we nog meer zin om de rest van die wilgen te gaan knotten.
Zo zijn we alweer goed ecologisch bezig. We helpen onze vrienden van hun afval af, en bouwen ondertussen iets op met natuurlijk materiaal. Behalve de vele uren werk, kost het ons enkel de prijs van de kastanjepalen (oké toegegeven: en enkele ritjes met de auto). Het resultaat ziet er nog leuk uit ook. Wat wil een mens nog meer?