Fundering keermuurtje.

Nu de tuin er na de eerste opruimbeurt al een stuk aantrekkelijker uitziet, begint het te kriebelen om verder na te denken over de tuin. Waar we niet te lang mee willen wachten is het terras dat we aan de keuken en eetkamer willen laten grenzen. Omdat het huis op sokkels staat en de binnenvloer dus een halve meter boven de begane grond uitkomt, is het niet meteen evident om dat aan te pakken. Vooral omdat de tuin zelf nog een meter hoger komt.
Ons oorspronkelijke idee om een houten terras aan te leggen laten we varen omdat hout niet eeuwig goed blijft en in de winter behoorlijk glad kan worden. Bovendien lijkt een barbeque op een houten terras geen geweldig goed idee. Stenen kunnen we dan weer niet tegen het houtskelet aanwerken. Uiteindelijk kiezen we voor een combinatie. Tegen het huis leggen we een planken vloer van nog geen meter breed die op gelijke hoogte met de binnenvloer komt en net boven het stenen terras uitsteekt. Zo maken we een logische verbinding tussen de houten vloer binnen en het stenen terras buiten.
We besluiten alvast te beginnen met het bouwen van een steunmuurtje waartegen de grond wat kan opgehoogd worden. Daarop kunnen we dan een terras van klinkers of kasseien leggen. Wanneer we het materiaal voor het muurtje bestellen, valt ons oog op mooie kasseien. Waar we menen dat die een stuk duurder zullen zijn dan betonklinkers, blijkt het tegendeel waar te zijn. Vermits ons terras geen gewicht van auto's moet kunnen dragen, volstaan kasseien van vijf centimeter dik. Dat scheelt aardig in de prijs. Dat maakt het nog gemakkelijker om voor het meest duurzame materiaal te kiezen. We vinden ook een ouderwetse kleiklinker best de moeite en overwegen om die te combineren met de kasseien door een trapsgewijze verhoging naar de tuin te bouwen. Maar dat zijn nog voorlopige ideeën.
Dit weekend concentreren we ons alvast op de fundering voor ons steunmuurtje. We graven eerste een geultje uit op de juiste breedte en diepte. Met een ton rivierzand, een ton kiezels en ruim tien zakken cement gaan we aan de slag. Een paar uur later en na flink wat tobbes mixen, ligt de fundering erin. Na een dagje uitharden vullen we de grond aan, gelijk met de fundering. De eerste fase ziet er al goed uit.



Het overschot aan kiezels keren we achter het huis.

Houtwal.

Nu het eindelijk niet meer zo verrekt koud is buiten, lonkt de tuin een beetje. Het eerste werk waar we ons aanzetten bestaat uit het opruimen van de takken die de grondwerker net achter ons lapje grond op een hoop heeft geveegd. We hebben besloten daar een houtwal van te maken. Dan hoeven we niet naar het recyclagepark of het hout allemaal te verhakselen. Op die manier maken we meteen een begrenzing aan de tuin en zorgen we voor een speeltuin voor de vogels. Het hout kan de komende jaren stilletjes vergaan. Als we later weer houtsnoeisel hebben, vullen we de wal weer aan. Zo weten we altijd wat we daar mee moeten aanvangen.
Met de hulp van de kinderen gaat het goed vooruit. We zijn best tevreden over het resultaat. Nu heeft de tuin tenminste al een begrenzing. De houtwal past heel mooi bij het bos erachter. Dat geeft een mooie overgang tussen wat onze tuin moet worden en een stukje ongerepte natuur. Vanaf nu zullen we ook het wilde gras systematisch maaien in de hoop dat er uiteindelijk een mooi grasveld overblijft. Na de eerste opruiming van wilde planten valt het in elk geval op hoeveel gras er ondertussen al opgeschoten is. Uiteindelijk heeft het weinig zin om gras te zaaien omdat we nog maar een vaag idee hebben hoe we onze tuin willen inrichten. Voorlopig zijn we tevreden als we het gras kort kunnen houden en de tuin er al een beetje groen begint uit te zien.

De hoop houtafval zoals die er vorig jaar uitzag

Het uitzicht nu, met rechts de voorlopige compostbak

Het zicht vanuit de eetkamer.

Tweede slaapkamer.

Eerst verhuizen we de boekenkasten naar een kant van de tweede slaapkamer, mét hun inhoud. Daar zijn we inmiddels ook al heel bedreven in. Dan zorgen we dat de deuropening, de vloer en de kasten stofvrij kunnen blijven tijdens de werken. Daarna kunnen we eindelijk starten met het uitvlakken van de lemen muren. De gaten tussen de houten balken van het plafond mogen we niet vergeten, al is het een lastige klus. Terwijl die lemen muren rustig mogen drogen beginnen we aan de afwerking van de vensterbank. Die kneepjes kennen we al zodat dat best vlot verloopt. Ten slotte kunnen we de muren sponzen met leem en vervolgens het houtwerk proper maken.
De vloer geven we nog een extra laag vernis voordat we eindelijk afscheid nemen van onze slaapplek in de woonkamer. De stores en de verlichting van de kamer maken het plaatje compleet. We zijn alweer een maandje verder en kunnen weer een tijdje nagenieten van deze mooie stap vooruit. Zalig toch, in een half afgewerkt huis. Dan heb je altijd wat om naar uit te kijken of iets nieuws om van te genieten!

Stores.

De eerste slaapkamer is eindelijk helemaal klaar. De houten stores voor het raam zijn nu nog niet echt nodig maar weldra worden de dagen langer. Dan zal het wel handig zijn dat we deze kamer kunnen verduisteren. De kamer staat nu redelijk vol met die twee bedden. De eerste jaartjes mogen de kinderen hier nog samen slapen. Dan kunnen we ondertussen de rest van het huis rustig afwerken.
Met hun eigen spulletjes in de kamer ziet het er heel gezellig uit. Nu hebben ze een eigen plekje voor hun speelgoed en knutselmateriaal. Wij zijn meteen ook verlost van overbodige dozen in de woonkamer. Eindelijk terug wat meer ruimte in huis. Op naar de volgende slaapkamer!

Vloer slaapkamers.

Nadat de muren een fris kleurtje hebben gekregen, kunnen we de laatste etappe van de slaapkamers aanvatten. Het plaatsen van de planken vloer hebben we sinds vorige zomer wel onder de knie. Het op maat zagen en uitleggen van de planken vraagt nog altijd de nodige tijd. Het plakken schiet dan weer aardig op. De kamers zijn best ruim, maar vergeleken met de klus van vorige keer stelt het niet veel voor. Toch hebben we ook zondagmorgen nog nodig om de tweede kamer te plakken. De laag vernis met wit pigment - op waterbasis uiteraard - kunnen we zondagnamiddag nog rustig aanbrengen.
Zo zijn we klaar om alvast de kinderen te verhuizen. Wijzelf verkassen tijdelijk naar de (ook tijdelijke) woonkamer zodat we de lemen muren nog verder kunnen afwerken. Zolang die kamer door ons vieren in gebruik was, kon dat natuurlijk niet. Er wachten dus nog enkele weken leemplezier.