Posts tonen met het label Platteland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Platteland. Alle posts tonen

zondag 28 maart 2010

Houtwal.

Nu het eindelijk niet meer zo verrekt koud is buiten, lonkt de tuin een beetje. Het eerste werk waar we ons aanzetten bestaat uit het opruimen van de takken die de grondwerker net achter ons lapje grond op een hoop heeft geveegd. We hebben besloten daar een houtwal van te maken. Dan hoeven we niet naar het recyclagepark of het hout allemaal te verhakselen. Op die manier maken we meteen een begrenzing aan de tuin en zorgen we voor een speeltuin voor de vogels. Het hout kan de komende jaren stilletjes vergaan. Als we later weer houtsnoeisel hebben, vullen we de wal weer aan. Zo weten we altijd wat we daar mee moeten aanvangen.
Met de hulp van de kinderen gaat het goed vooruit. We zijn best tevreden over het resultaat. Nu heeft de tuin tenminste al een begrenzing. De houtwal past heel mooi bij het bos erachter. Dat geeft een mooie overgang tussen wat onze tuin moet worden en een stukje ongerepte natuur. Vanaf nu zullen we ook het wilde gras systematisch maaien in de hoop dat er uiteindelijk een mooi grasveld overblijft. Na de eerste opruiming van wilde planten valt het in elk geval op hoeveel gras er ondertussen al opgeschoten is. Uiteindelijk heeft het weinig zin om gras te zaaien omdat we nog maar een vaag idee hebben hoe we onze tuin willen inrichten. Voorlopig zijn we tevreden als we het gras kort kunnen houden en de tuin er al een beetje groen begint uit te zien.

De hoop houtafval zoals die er vorig jaar uitzag


Het uitzicht nu, met rechts de voorlopige compostbak


Het zicht vanuit de eetkamer.

vrijdag 8 januari 2010

Vaak voorkomend gesprek.

- Alles goed?
- Ja hoor.
- Hoe staat het met het strobalen huis?
- Goed, we wonen er al sinds half augustus!
- Oh, dan is ’t al af?
- Nee, nog lang niet. Maar we hebben alle nodige comfort. De badkamer is klaar, met een toilet, een bad en douche, de keuken is geïnstalleerd en we hebben zelfs een dressing voor al onze kleren. We slapen wel nog allemaal samen in één slaapkamer. Want de bovenverdieping is nog niet klaar.
- En lukt het om je te verwarmen met deze koude dagen?
- Dat lukt best, ondanks het feit dat de muren langs buiten nog moeten bepleisterd worden. We gebruiken voorlopig alleen de benedenverdieping dus hoeven we boven nog niet te verwarmen.
- En kun je het gewoon worden op het platteland?
- Dat is helemaal geen probleem. We voelen ons hier uitstekend. De kinderen zouden niet meer terug willen naar ons vroegere huis. Hier hebben ze veel speelruimte en ze gaan dan ook veel vaker buiten spelen. Het leven gaat hier een veel rustiger gangetje en dat bevalt ons wel. Hier hebben de mensen in de winkel nog tijd voor een babbeltje. En hulp wordt spontaan aangeboden als dat nodig is. Wat kan een mens nog meer willen.
- Hebben de kinderen zich gemakkelijk aangepast aan de school?
- We hebben gekozen voor een Freinetschool in de buurt en de kinderen vinden het daar fantastisch. Ze zijn goed opgenomen in de klas en voelen zich er helemaal op hun gemak. Dat had niet beter gekund. Alleen de oudste mist zijn beste vriendjes af en toe wel. Maar ik zou me zorgen maken als dat niet zo was.
- Lukt het dan om nog verder te werken?
- Het gaat natuurlijk een stuk langzamer nu. Dat is wel een beetje lastig omdat er nog zo veel zaken zijn die aandacht vragen. Het voordeel is wel dat we nu ook op een verloren uur al iets kunnen doen. Ik hoef niet meteen voor een hele dag naar de ‘werf’ te gaan. En telkens er iets gedaan wordt, hoe klein ook, geeft dat een goed gevoel en kunnen we er meteen van genieten. Het grote voordeel aan een onafgewerkt huis is dat we nog kunnen dromen hoe de rest zal worden. We hebben nog veel om naar uit te kijken.
- Ik hoor het al, je weet nog wat doen.
- Dat zeker.