Leemwerken verdieping.

Oef, we zijn eindelijk begonnen aan de bovenverdieping. Vorig jaar hebben we de muren al een stevige grondlaag gegeven en het plafond hebben we toen voor de helft kunnen lemen. Ondertussen hebben we wel gemerkt dat de stromuren met zo'n eerste laag leem nog flink samengedrukt worden. Leem heeft nu eenmaal de neiging om te krimpen wanneer het droogt. Ook het gewicht van de leem trekt uiteraard de strobalen lichtjes naar beneden. Dat hebben we onlangs ondervonden doordat een musje zich door een spleet bovenaan de muur een weg naar binnen heeft gebaand.
Dat was toch een signaal dat we daar verder aan moeten werken. De stromuur onder de dakhelling is in elk geval een moeilijk karwei geweest en verdient nog een extra opvulling. We heisen opnieuw ettelijke emmers leem naar boven en maken een stevige stroleem om de laatste gaten definitief op te stoppen. We nemen twee muren onder handen om daar de spleten aan de rand op te vullen en de holtes wat uit te vlakken. Dat is leuker dan het plafond zelf omdat je daar om de haverklap de stelling moet verzetten. En zo boven je hoofd werken is niet bepaald gemakkelijk. Na een tijdje went het wel en krijgt dat rustig karweitje zowaar een meditatief karakter.

Raamafwerking.

De voorbije twee weken hebben we wat tijd uitgetrokken om bevriende strobouwers te helpen bij hun projecten. Ondertussen hebben we nog wat opgeruimd op onze verdieping ter voorbereiding van de volgende reeks leemdagen.
Verder maken we alweer nieuwe plannen. Zo moeten onze ramen waar geen bepleistering rond komt eindelijk eens aangepakt worden. Vorig jaar hebben we die wel met een afdichtingsband waterdicht gemaakt. Mooi kan je dat niet noemen en dus willen we de ramen afwerken met houten planken. Omdat de ramen een beetje buiten het houtskelet uitsteken moeten we planken op maat laten maken. Het vraagt toch wat tijd om alles goed uit te denken en dubbel na te meten zodat we de planken mooi kunnen laten aansluiten. We zijn benieuwd of het resultaat zo goed zal zijn als we nu hopen. Nog even geduld.

Schoolbezoek.

Vandaag is de klas van onze zoon op bezoek gekomen. Op school hadden ze gezien hoe vogels een nestje maken van takjes, stro en modder. 'Dat is een beetje zoals ons huis', had hij gezegd. Na wat meer uitleg was de nieuwsgierigheid gegroeid. Volgens de Freinet methode kan je vooral uit de praktijk leren. Een bezoek aan Casa Pixie kon dus niet uitblijven.
We laten de kinderen even wat rond het huis lopen zodat ze alles goed kunnen bekijken. De muren waar het stro zichtbaar is vallen in de smaak. Als voorbereiding hebben alle kinderen een vraag bedacht die we zo goed mogelijk proberen te beantwoorden. Het is een aangename verrassing om al die snuggere vragen te horen. Hopelijk zijn onze antwoorden even snugger of ten minste verhelderend. De buschauffeur luistert alvast erg geboeid. Na de uitleg laten we de klas in twee groepen even binnen kijken. De enthousiaste kreten van bewondering zijn geweldig om te horen. De waarheid komt tenslotte uit een kindermond.
Als souvenir nemen de kinderen nog wat leem mee. Want er worden al plannen gesmeed om op school een lemen huisje te bouwen. We wensen hen alvast succes bij hun bouwdromen.

Raamrandjes.

Toen de ramen geplaatst werden was er een lat op overschot waarmee het glas in de ramen wordt vastgezet. Nu komt die lat goed van pas om de randjes op onze raamdorpels te maken. Op die manier wordt het regenwater aan de voorkant afgevoerd en niet langs de gevel. We zagen de lat in korte stukjes volgens de juiste hoek zodat ze precies op de dorpel en tegen het raam passen. Met wat houtlijm plakken we de latjes zorgvuldig op de ramen. Met een lijmknecht klemmen we ze een dag lang goed vast. Het is een werkje dat niet veel tijd maar wel wat geduld vergt.
Tegen volgende week zullen alle ramen wel voorzien zijn van deze prachtige opzetrandjes. Het was in principe gemakkelijker geweest om meteen de ramen met een randje te laten maken. Maar dat soort zaken weet je niet altijd op voorhand. Handig dat we het op tijd te weten zijn gekomen. En gelukkig hadden we een latje in hetzelfde hout. Dat geeft een mooi resultaat.

Keermuurtje.

Nu de fundering goed is uitgehard, kunnen we de twee rijen snelbouwstenen metsen. Daarmee komen we net onder de hoogte van de vloer binnen. Zo kunnen we houten planken van de gevel tot op dit muurtje leggen met het effect alsof de vloer van binnen doorloopt naar buiten. Op die manier trekken we onze leefruimte ook visueel door naar buiten. Alsof die grote raampartij nog niet voldoende is!
Het terras van kasseien komt aan de andere kant tot tegen het muurtje maar dan wat lager. Tussen het terras en het muurtje voorzien we een gootje voor de afwatering. De planken laten we een stukje over dat gootje uitsteken om dat zo te camoufleren.
De eigenlijke vorm van het terras ligt nog niet helemaal vast. We weten al dat het geen simpele rechthoek zal worden. We hebben nog wat tijd om daar even verder over te tobben want de uitwerking van het terras zal nog even op zich laten wachten omdat eerst de dakwerker moet langskomen. Voorlopig maken we het muurtje al klaar. Dan kunnen we de grond naast het huis wat ophogen en op die manier vlak maken zodat de hoogtewerker vlak kan staan.