Posts tonen met het label vzw Casa Calida. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vzw Casa Calida. Alle posts tonen

zondag 25 januari 2009

Tweede wilgensnoeidag.

Casa Calida organiseert voor de tweede keer een wilgensnoeidag in Val Meer. Onze wilgentakken zitten ondertussen allemaal stevig in het stro, dat belet ons niet om vrolijk weer mee te doen. Het is gewoon een gezellige dag waarbij we onze vrienden wat helpen om een flinke voorraad aan te leggen. En we willen zelf wel eens proberen of een wilgentak echt gaat groeien als je zo'n tak vers geknipt in de grond stopt. Vorig jaar hadden we wat te lang gewacht en heeft maar één tak het overleefd.

We hebben dit jaar geluk want er liggen heel wat takken zomaar voor het rapen. Zo gaat het snel vooruit. Na ruim een uur moeten we toch nog wat bomen aanpakken met de ladder en de takkenschaar. Het weer zit mee: fris maar zonnig.

Na een paar uurtjes noeste arbeid wacht ons een kopje soep, thee of koffie en gebak. Boven in de kijkwoning ligt een interessante collectie boeken over strobouw om in te kijken. Het blijkt de uitgelezen plek om een gesprek aan te knopen.
Kunnen we tussendoor nog wat reclame maken voor onze blog.



woensdag 10 december 2008

Gaten in stromuren.

Net voor het weekend kregen we bericht van de architect dat hij onze muren nog eens wou bespreken. Aanleiding was het bezoek van Casa Calida op onze werf, dat een pittige discussie heeft losgemaakt binnen de vzw. Enkele bezoekers vonden de door ons gebouwde muren niet helemaal volgens de regels der kunst afgewerkt. De opmerkingen gingen over het niet inslijpen van de strobalen, over te weinig en te kleine schroeven, te lichte bevestigingshoeken en te veel gaten. Het verwondert ons enigszins, want Peter vond onze allereerste muur (die we ondertussen veel steviger hebben heropgebouwd) nog net kunnen. Toen heeft hij ons werk bekeken en verder geen dringende opmerkingen gegeven.

Het leek Peter best om ter plaatse alles eens grondig te bekijken en te bespreken. Zo gezegd, zo gedaan. Vandaag heeft hij dus alle muren bekeken en er een flinke sjot tegen gegeven. Hier en daar raadt hij aan om nog een paar extra stokken te kloppen in de onderste balen, die geven soms nog wat mee. Verder staat alles stevig genoeg. De belangrijkste opmerking was dat we de onvermijdelijke gaten die er nu nog zitten, zeker moet dichtstoppen voor we gaan lemen. Die gaten zijn koudebruggen die gegarandeerd voor condens en schimmelvorming zullen zorgen. Het was uiteraard de bedoeling die gaten nog zorgvuldig dicht te maken. Wij voeren dat werkje liever uit wanneer alle muren er staan. Stel dat we binnenkort toch besluit om een van die muren opnieuw op te bouwen, dan zou het gek zijn om al dat werk verloren te laten gaan. Het is trouwens een tijdrovend werk dat we beter doen terwijl we bijvoorbeeld op onze ramen wachten. Het is dus eigenlijk allemaal dik in orde. Blijkbaar wou Peter enkel wat zekerheid na de discussie van de vzw.

We hebben nog even het nut van de geul in de strobaal besproken en zoals we het nu bekijken, is het toch logischer die geul wel te maken. Het bespaart ons de moeite om nadien die ruimte tussen de balen vol te stoppen. Het maken van zo’n geul duurt minder lang dan stro tussen de balen te proppen. We hebben meteen een test gedaan en vinden dat een heggenschaar zeker zo goed werkt als een slijpschijf, en met veel minder lawaai. Vermits we geen grote slijpschijf hebben, besparen we zo bovendien een extra kost.

Nu de architect er toch is, bespreken we onze ideeën over de plaats en het formaat van de ramen voor de badkamer, keuken en kinderkamers. De hoogte van de onderkant staat al vast, we twijfelen nog over de hoogte van de ramen zelf en de breedte. Dat is dan weer een fantastisch voordeel van strobouw, je kan een stromuur altijd nog aanpassen of zelfs helemaal opnieuw opbouwen. Het kost alleen wat tijd.Buiten mag het dan vriezen, binnen wordt het snel aangenaam als het zonnetje op de 'ramen' schijnt.

In de hoek duiken onvermijdelijk gaten op die je niet mag vergeten op te vullen.

Het houtskelet verdwijnt stilaan nu de muren vorm geven aan de leefruimten.

Het begin van de muur van de keuken.

De muur van de badkamer waar de hoogte van de raam al duidelijk wordt, nu nog bedenken hoe breed dat raam moet worden.

dinsdag 2 december 2008

Calida meets Pixie.

Vandaag komt er een delegatie van vzw Casa Calida langs op onze werf. Bedoeling is om enkele werven in verschillende stadia te bezoeken. Onze werf is een van de uitverkorenen. Klinkt best mooi zo, alsof ons huis dan zo speciaal is. In werkelijkheid is onze werf gewoon goed gelegen om een gunstige route uit te stippelen. En enkele mensen willen wellicht weer eens wat anders zien.

Rond de middag arriveert een lichtjes uitgelaten bende. Met Mathias Lootvoet van het Leemniscaat erbij kan dat moeilijk anders. Deze immer opgewekte spring in 't veld (volgens Pixie is "ongeleid projectiel" een betere benaming) zorgt altijd voor ambiance. De spilfiguren van de vzw Geert en Hein zijn ook van de partij. We herkennen ook Jack die we tijdens de workshop hebben ontmoet. Peter Vos zelf en zijn collega zijn er uiteraard ook bij. Verder nog wat onbekend volk van andere bureaus.

Iedereen loopt een beetje vrij rond en er worden overal wat gesprekken gevoerd. Het gaat er zoals gewoonlijk heel gemoedelijk aan toe. We vangen hier en daar lovende woorden op over het ontwerp. Vooral het dakterras en de verschillende dakvlakken vallen bij veel mensen in de smaak.

Hein bestudeert de stromuren die we al gebouwd hebben en geeft nog wat tips. Mathias test de stevigheid van de muren door er met zijn volle gewicht tegen te springen. De muur houdt stand. Het ziet er dus behoorlijk uit. Enkele mensen wijzen ons op de holten en gaten in de net gebouwde muren. Die moeten we uiteraard nog opvullen. Maar dat doen we liever nadat alle muren opgebouwd zijn, terwijl we op onze ramen wachten.

Na een goed half uur en de obligate groepsfoto moet de groep verder. De lunch wacht. We krijgen nog enkele bemoedigende woorden en gelukwensen toegeworpen. Even later keert de rust weer. We zijn toch tevreden dat het allemaal goed zit met onze werf.