Wilgen snoeien.

Toen vrienden van ons de site van de bleeslat bezorgden, vertelden we dat we zelf van plan waren nog eens in een natuurgebied van Natuurpunt wilgen te gaan snoeien om een gevlochten wilgenscherm te maken. Prompt kregen we een goed adres waar maar liefst zesentwintig knotwilgen staan die aan een snoeibeurt toe zijn: bij hen thuis.
Gisteren zijn we aan de slag gegaan. Nadat we zes wilgen hebben geknot, laden we de auto vol. We moeten behoorlijk stouwen maar we krijgen alles erin. In de auto lijkt het heel wat, maar als we de takken in de tuin leggen, valt het toch tegen. We zullen nog een paar keer terug moeten gaan. We zijn benieuwd hoeveel meter scherm we zullen kunnen maken. Deze voormiddag hebben we een tweede auto volgeladen. Daarmee kunnen we morgen beginnen. Dan zien we wel of we nog meer takken nodig hebben.
In de namiddag maken we de ondergrond voor het terras verder klaar. Dat willen we doen voor we ons scherm plaatsen. Dat werkt wel handiger. We hebben ondertussen de kasseien en klinkers voor het terras al besteld. Met een beetje geluk worden die volgende week geleverd en kunnen we binnenkort dat terras eindelijk maken.

Stores in de badkamer.

Na een jaar zie je de gebreken — of liever onafgewerkte — details in veel gebruikte kamers al lang niet meer. Tenzij je er op een gegeven moment bewust op let. De laatste tijd doen we dat met de badkamer steeds meer. Dan begint het natuurlijk vervelend te worden. We hebben een ruime badkamer die heel mooi zou kunnen zijn. Maar dat is nog niet zo. Of niet helemaal. Hoog tijd om daar wat aan te doen.
Om te beginnen werken we de raamkas af. Bovenaan steekt er nog stro door de gebarsten leem, die trouwens flink doorgezakt is. We ondersteunen de boel met enkele vakkundig geplaatste latjes, smeren er extra leem tegenaan en merken dan al een wereld van verschil. Met twee op maat gezaagde timmerpanelen ertegen ziet ons badkamerraam er eindelijk deftig uit.
Daarna pakken we de hobbelige stromuren aan. Eerst schrapen we de overdreven bulten af en werken we de hoek beter af. Daar zit een stevige barst in die we eerst opvullen met extra stro. Wanneer de stevige uitvlaklaag droog is, brengen we een sponslaag aan om de muren barstenvrij af te werken. Tussendoor lemen we de gaten tussen de balken van de zoldering netjes dicht. Het is een lastige klus omdat het allemaal kleine vakjes zijn. Na vier leemgangen begint het er eindelijk op te trekken.
De laatste aanpassing is voorlopig het ophangen van de stores. We hebben die vorig jaar samen met de stores van de slaapkamers gekocht. Nu kunnen we ze eindelijk ophangen. Voor de badkamer hebben we een variant in donker hout gekozen. Dat geeft een extra warm gevoel in de badkamer. Nu kunnen de buren eindelijk niet meer binnenkijken. Of juister gezegd: nu hebben we niet langer het gevoel dat er iemand zou kunnen binnen kijken als we in de douche staan.

Afdichting nok finale!

In de vorige lente hebben we onze dakwerker aangesproken om onze nok regendicht af te werken. Ondanks vele beloften — en goede wil — heeft de man nog geen tijd gevonden om deze klus aan te pakken. Hij had een tijd geleden wel het nodige materiaal al besteld, dus ligt het moeilijk om toch nog iemand anders te vragen. In december heeft hij gelukkig beslist om de opdracht door te geven aan Jef, een bevriende schrijnwerker. Die heeft ons meteen opgebeld en enkele dagen later een bezoekje gebracht om te bekijken wat er precies moest gebeuren. Er leek dus eindelijk wat schot in de zaak te komen.
Maar met de aanhoudende koude in december is het opnieuw uitgesteld. Maandag was ik vast van plan Jef te bellen en te vragen of er nog wat van zou komen, toen hij plots aan de deur stond om een en ander af te spreken. Nog diezelfde dag is de hoogwerker aangekomen. De volgende dag heeft de goede man in regen en ijzige kou een hele dag grote panelen tegen de spanten geschroefd. Uit medelijden heb ik woensdag een snipperdag genomen en de man geholpen met het tweede deel. De panelen die we onder het dak tegen de gevel willen. Volgens ons de enige echte oplossing voor het binnensijpelende water. Die panelen moesten allemaal op maat gemaakt worden. Met twee was het alvast prettiger werken en het ging goed vooruit. In de late namiddag zaten alle paneeltjes stevig tegen de gevel.
Wat het contact met Jef een extra dimensie gaf, is dat hij binnenkort zelf voor zijn dochter een houtskelet gaat zetten voor een... strobalenwoning. Voor Jef was het meteen een kans om ons huis eens goed te bekijken. Tussendoor heb ik alvast wat tips meegegeven voor zijn dochter. Binnenkort kunnen we die wel op bezoek verwachten. Fijn!






zo was het vroeger...

Schutting geplaatst.

Het heeft een tijdje geduurd om te beslissen over de schutting die op de scheiding met de buurman moet komen. Over de schutting zelf waren we het snel eens, we wilden allemaal iets dat lang meegaat maar toch een natuurlijke uitstraling heeft. We hebben dan gekozen voor betonnen palen en onderplaten waarop houten panelen rusten. Al vinden we het ecologisch niet de beste keuze, beton gaat wel behoorlijk lang mee. Met de houten panelen vinden we het een verstandige optie. Zelfs over het soort panelen blijken we goed met de buren overeen te komen: met horizontale planken. Dat valt al mee.
Maar een aannemer vinden is een ander paar mouwen. Hoewel wij het in principe graag zelf doen, zal dat met onze buurman niet lukken. Die ziet het niet zitten om zelf aan de slag te gaan. Dus wordt het zoeken naar een betaalbare aannemer. We hebben zelf al geïnformeerd naar de prijs van zo'n schutting. Dat maakt het makkelijker om offertes voor een volledige plaatsing te beoordelen. Die liggen onwaarschijnlijk veel hoger, maar na wat zoeken vinden we iemand in de omgeving die het voor een schappelijke prijs kan doen.
Nu is het eindelijk zover. Voor het weekend werden de panelen geleverd. Vandaag starten de werklui bij het krieken van de dag. Het is nog donker wanneer ze het materiaal beginnen te verslepen. We helpen zelf een beetje om panelen en palen aan te dragen en meters aan te reiken. De geul voor de betonnen platen graven we ook even zelf. Zo schiet het werk goed op.
Tegen de avond staat de hele schutting er. Terwijl het donker wordt, meten en passen de mannen de laatste schutting uit. Morgen nog even de grond aanwerken en de schutting is helemaal klaar.
Het is even wennen, maar we zijn toch erg tevreden. Het idee dat we binnenkort eindelijk definitief aan onze tuin kunnen gaan werken, staat ons wel aan. Al zullen we nog even wachten op wat warmer weer. Ondertussen kunnen we nog wat plannen en dromen.

Afwerking interieur.

Tijdens de koude dagen in deze winterperiode verleggen we onze aandacht naar de binnenkant. We wonen nu al meer dan een jaar in ons huis maar moeten toegeven dat in de meeste kamers wel iets niet helemaal in orde is. In de mate van het mogelijke halen we elke week een paar emmers leem naar binnen zodat we een paar muren nog een laatste afwerklaag kunnen geven.
De eerste muur die onze aandacht krijgt is die na de brand vorig jaar nogal snel moest heropgebouwd worden. Die heeft eerst nog een behoorlijke uitvlaklaag nodig. Pas daarna kunnen we met sponzen beginnen. Nadat de rand wat mooier rond gezet zijn, merken we dat het houtwerk naast het raam nog deftig afgewerkt moet worden. Deze keer laten we het niet liggen.
Na al die tijd blijven we het een leuke bezigheid vinden om met leem te werken. Het lukt best om het allemaal proper te houden. Met een stuk afdekzeil wordt het ergste gemors opgevangen. De rest laten we drogen en vegen we dan vanzelf weg. Het is een van de talrijke voordelen van leem. De opgeveegde leem kiepen we simpelweg terug in de bak, die gebruiken we volgende keer opnieuw.
Binnenkort komt de badkamer aan de beurt. Daar zit nog altijd de tweede ruwe laag op. Dat wordt een groter karwei, maar het resultaat zal ook meer effect hebben.