zaterdag 7 februari 2009

Twijfels.

We hebben het hele idee van de raamkaders goed overwogen en hebben zo onze twijfels. Het vraagt heel wat extra werk dat heel precies moet uitgevoerd worden. We zitten in ons huis met verschillende ramen die een eigen aanpak vragen. Dat maakt het hele project een stuk ingewikkelder. Verder zitten we met een paar behoorlijk grote en hoge ramen waaraan het lastig werken is. Ramen zitten in de gevel en moeten echt wel goed bestand zijn tegen weer en wind. De details bij de oplossing van de architect lijken ons nogal gevoelig voor fouten. Kortom, we hebben zo het idee dat we dit werk misschien beter overlaten aan professionals.

We hebben alvast enkele bedrijven gecontacteerd om een prijsofferte te laten maken voor de volledige ramen. Als we eenmaal wat offertes hebben, kunnen we alsnog beslissen hoe we verder gaan.

Ondertussen hebben we nog wat gaten opgevuld en muurtjes en plafonds geschoren. Het blijft toch behoorlijk maf om dat te zeggen (of schrijven).




dinsdag 3 februari 2009

Raamidee.

We zijn bij de architect langs geweest om het over een eigenzinnige en betaalbare oplossing voor de ramen te hebben. Het idee is vrij eenvoudig. In plaats van kaders met glas te laten maken, laten we enkel de opengaande vleugels maken en plaatsen we voor de vaste ramen het glas rechtstreeks in een kader van het houtskelet. Zo betaal je voor de vaste ramen veel minder.
De architect heeft die methode zelf toegepast in zijn bureau. Zo konden we alles meteen in detail bekijken. Aan de binnenkant plaats je balken waar de vaste ramen tegen geplaatst worden. Op de buitenkant zet je de ramen vast met hout naar keuze. Deze methode vraagt wel enkele specifieke details. Zo moet je boven- en onderaan zorgen voor een correcte afwatering zodat er zeker geen vocht in je muren terecht komt.

Het idee staat ons best aan. En we zien het wel zitten om zelf kaders in het houtskelet te maken waar het glas in geplaatst kan worden. Als we het ruwweg uitrekenen, maakt het al snel een verschil van een paar duizend euro. Dat is uiteraard een mooie stimulans.


zaterdag 31 januari 2009

Recyclage.

Wie ecologisch bouwt laat niets verloren gaan. De afgesneden stukken hout hebben we hier en daar al gebruikt bij het bouwen van de stromuren. Met de grote stukken afval van de verlijmde balken wisten we niet meteen raad. De vriend van Vokke, een boswachter op rust, weet er wel raad mee. Zo'n groot blok tovert hij om in een bijzondere houten schaal. Goed om fruit in te presenteren.
Er wachten nog een stuk of tien blokken op zijn goede zorgen ;-)

zondag 25 januari 2009

Tweede wilgensnoeidag.

Casa Calida organiseert voor de tweede keer een wilgensnoeidag in Val Meer. Onze wilgentakken zitten ondertussen allemaal stevig in het stro, dat belet ons niet om vrolijk weer mee te doen. Het is gewoon een gezellige dag waarbij we onze vrienden wat helpen om een flinke voorraad aan te leggen. En we willen zelf wel eens proberen of een wilgentak echt gaat groeien als je zo'n tak vers geknipt in de grond stopt. Vorig jaar hadden we wat te lang gewacht en heeft maar één tak het overleefd.

We hebben dit jaar geluk want er liggen heel wat takken zomaar voor het rapen. Zo gaat het snel vooruit. Na ruim een uur moeten we toch nog wat bomen aanpakken met de ladder en de takkenschaar. Het weer zit mee: fris maar zonnig.

Na een paar uurtjes noeste arbeid wacht ons een kopje soep, thee of koffie en gebak. Boven in de kijkwoning ligt een interessante collectie boeken over strobouw om in te kijken. Het blijkt de uitgelezen plek om een gesprek aan te knopen.
Kunnen we tussendoor nog wat reclame maken voor onze blog.



zaterdag 24 januari 2009

Muurtje scheren.

Vandaag hebben we de muren van de keuken en de eethoek geschoren. Na een eerste scheerbeurt krijgen we een beter zicht op de gaten. De gaten moeten secuur worden opgevuld om koudebruggen en condens te vermijden. Het opvullen vergt uiteraard wat tijd. Maar we doen het liever goed dan snel-snel.
We merken alweer dat de natuurlijke aanpak het best werkt. In plaats van met de hand stro in de gaten te proppen, proberen we het eerst met een stukje afvalhout. Uiteindelijk blijkt een wilgentak nog het prettigst om mee te werken. Daar zitten geen rechte hoeken of splinters aan.

Let wel op!
In zo'n gat kan veel stro, onwaarschijnlijk veel stro. Maar als het blijft duren, loont het om eens aan de andere kant van de muur te kijken. Dan loopt het gat wellicht door de muur heen...

Nadat de muur helemaal opgevuld is, gaan we er nog een laatste keer over met de heggenschaar om de uitstekende plukken er weer af te snijden. Nog even de vloer vegen en we zijn klaar. Op naar de volgende muurtjes...

Op de foto's telkens voor en na...