Gevel afgewerkt.

Vrijdag bepleisteren Jorn en Mark de achtergevel nog. Tussendoor legt Jorn me uit hoe ik de plastiek van de ramen moet halen. Het is in wezen simpel. Ik snij de afplaktape zo dicht mogelijk tegen de bepleistering af, zodat er een scherpe propere rand ontstaat. Een stukje van de tape blijft gewoon onder de bepleistering zitten. Het is vooral belangrijk met een scherp mes aan de slag te gaan en niet te snel willen gaan. Met restjes natte kalk vullen we meteen de kleine gaatjes in de hoeken waar de tape wat dubbel heeft gezeten.
Doordat de zon in de voormiddag op de achtergevel staat, kan het sponzen snel beginnen. Net na de middag zijn we daarmee klaar en even later vertrekken de pleisteraars. Dan is het aan ons om verder alle plastiek te verwijderen. We concentreren ons eerst op de ramen en pakken dan de houten balken van het dak aan. We vegen meteen het ergste vuil van de stelling zodat er zeker niets tegen onze prachtige gevel waait. Uiteindelijk geraken we niet helemaal rond voor het donker wordt.
Gelukkig hebben we nog een heel weekend om alle balken na te kijken en de stelling op te kramen. Zaterdag besteden we aan de achtergevel en aan het proper maken van het houtwerk. We doen het rustig aan want als de stelling weg is, geraken we er niet meer bij. Zondag ruimen we de stelling rustig aan op en maken we de omgeving rondom het huis weer netjes. Dan rest ons enkel nog wat foto's te maken.

Kalk met pigment.

Vandaag staat het grote experiment met pigment in het kalkmengsel op het programma. Het valt te merken aan Mathias die er blij als een klein kind met nieuw speelgoed bijloopt. Hij is nog beter gezind dan anders. Terwijl zijn collega's de mengmachine en kalk klaar zetten, richt Mathias het 'labo' in. Een redelijk propere emmer, een zak goud oker en een zak gebrande omber, de weegschaal (uit onze keuken!) en een verfbeker met handvat om het pigment te scheppen. Eens het labo klaar staat, gaat het er weer super efficiënt aan toe.
Bij het mengen van de kalk moet ik er nu op letten om de juiste hoeveelheid pigmenten toe te voegen. In de emmer gooi ik een kilo gebrande omber en anderhalve kilo goud oker. Die emmer kap ik na drie zakken trasskalk in de mengbak. Dan volgen er nog drie zakken kalk. De mengeling ziet er behoorlijk donker uit, het heeft wat weg van chocolademelk, of zeg maar pap. We weten ondertussen wel dat die kleur nog heel wat lichter wordt als de kalk droogt. Geen zorgen dus. We zijn alleen benieuwd wat het effect zal zijn tegen de gevel.
Doordat deze eindlaag niet te dik wordt, gaat het mengen er wat rustiger aan toe. Na de middag kunnen we de eerste muur beginnen sponzen. Jorn legt met handen en voeten uit hoe ik het precies moet aanpakken. Het lukt niet meteen zodat de meesterstucadoor het nog even komt voordoen. Het duurt toch even voor ik er de pak van weg heb. Maar vanaf dan gaat het goed. Op het eind van de werkdag blijft enkel de achtergevel nog over. Die pakken we morgen aan. En dan gaan we ook de afplaksels rond de ramen zorgvuldig verwijderen. We zijn nu al dik tevreden. Nog even afwachten hoe de kleur er uiteindelijk uit zal zien.

Tweede kalklaag.

Mathias van het Leemniscaat heeft af en toe de neiging wat overdreven joviaal, ja soms zelfs wat macho, voor de dag te komen. Dat is niet meteen onze stijl, maar wie wat verder kijkt, merkt snel dat onder dat defensieve laagje een gedreven goeie gast schuilgaat. In tegenstelling tot sommige andere aannemers kan je met hem gerust een en ander afspreken. Zo heeft hij gisteren de stelling gebracht zodat we die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Natuurlijk, hij spaart daar tijd mee uit die hij wellicht nuttiger kan gebruiken. Maar wij besparen eveneens flink op werkuren die we zelf kunnen presteren.
's Morgens plakken we nog de laatste ramen af die we gisteren niet meer konden doen omdat het tegenwoordig al wat vroeger donker wordt. Vandaag werken we met een ploeg van vier man: een menger, een spuiter (meestal Mathias zelf) en twee pleistergasten die in deze tweede kalklaag een wapeningsnet aanbrengen. Zo voorkomen we barsten en scheuren in de afwerkingslaag. Als we bedenken hoe relatief goed de eerste laag eruit zag, hebben we er alle vertrouwen in dat het met die barsten best zal meevallen. Onze muren zijn aan de binnenkant tenslotte al lang met leem bepleisterd waardoor de muren zich al goed hebben 'gezet'. Op die enkele stevige scheuren die we zelf hebben bijgewerkt na, viel het met de barsten best mee. En er komen nog twee lagen op.
Met deze laag worden de grootste bulten en kuilen in de muren alweer een stuk weggewerkt. Ook de hoeken worden wat mooier rondgezet. Dat het hier en daar nog erg goed te zien is dat er strobalen onderzitten vinden we een pluspunt. Voor ons hoeft het echt niet te strak. Dan hadden we wel op de klassieke manier gebouwd. Na enkele uren flink doorwerken zit de tweede laag er al tegen. Morgen werken we niet om de eerste schooldag niet te missen. Donderdag volgt de afwerking, spannend!

De duiker en de stalen.

Omdat we vier jaar geleden compleet gecharmeerd waren door de kleine reuzin en de olifant van de sultan willen we er deze keer ook bij zijn. We trekken zondagmorgen naar onze vroegere buurt en stappen naar het Sint-Jansplein waar de duiker en de kleine reuzin straks wakker worden. Het is zoals verwacht behoorlijk druk. Deze keer valt het wat tegen omdat de reuzengrote poppen helemaal aan de andere kant van het plein staan. Alle actie vindt ook daar plaats en ze vertrekken zelfs aan die kant. We krijgen ze dus niet echt goed te zien. Dat was vorige keer wel even anders. Toen deden de reuzin en de olifant een ronde over het plein zodat iedereen hen goed kon bekijken. Bovendien kan de duiker niet echt tippen aan die fantastische olifant.
Als we net besluiten het plein te verlaten, krijgen we telefoon van Mathias van het Leemniscaat. Hij heeft voor ons kleurstalen gemaakt. Want we hebben ervoor gekozen om in de laatste laag kalk meteen pigment te gebruiken. Dan hoeven we onze muren achteraf niet meer te schilderen. Wij vinden dat wel zo gemakkelijk en verbazen ons erover dat het de eerste keer is dat hij deze techniek kan/mag toepassen. We spreken dus af om in de namiddag de stalen te bekijken.
We komen ongeveer precies op tijd aan. Mathias brengt ons meteen naar zijn bestelwagen en laat ons daar de stalen zien. Het lijkt haast alsof we een geheimzinnige deal sluiten. Na wat gepalaver kiezen we een kleur die ons wel bevalt. Het gaat om 250 gram goud oker en 200 gram gebrande omber op 30 kg kalk. Een beetje de kleur van koffie verkeerd met wat extra melk, als je begrijpt wat ik bedoel.
Daarna prikken we nog een datum voor de werken want het zal niet voor de komende week zijn. Afspraken op langere termijn zijn niet Mathias' sterkste kant, hebben we ondertussen al ondervonden. Uiteindelijk wordt het 31 augustus en we zijn tevreden dat hij zijn belofte nakomt om eind augustus de afwerkingslaag te doen. Hij zal de steiger op maandag brengen zodat wij die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Zo besparen we weer een flink pak centen. Met een goed gevoel keren we huiswaarts.

Afdruipprofiel.

Aan onze voordeur ligt, in afwachting van een deftig terras, nog even een osb-vloer. De eerste laag kalk hebben we daar gewoon tegenaan laten pleisteren. Vandaag halen we de onderste paar centimeter er terug af zodat we daar een afdruipprofiel kunnen monteren. Zo zorgen we dat het water van de muur onderaan netjes naar beneden valt en onze stromuur niet nat wordt. Daarom moeten we ook even enkele van de ondertussen flink versleten platen OSB weghalen. Het is een zootje, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
We kiezen ervoor om dat profiel zo laag mogelijk te plaatsen. Dat we dan later het houten terras er niet onder kunnen schuiven wordt wat lastig. Maar we vinden het belangrijk om deze muren absoluut droog te houden. Vooral omdat het dak in deze hoek niet oversteekt. Dit zijn muren die regelmatig nat worden. We spelen dus liever op zeker.
Wanneer het profiel op zijn plaats zit, smeren we er opnieuw een bak kalk tegenaan zodat we terug gelijk zitten met de bestaande laag kalk. Daarmee zijn we klaar voor het volgende bezoek van het Leemniscaat. Moeten we nog even informeren of Mathias volgende week inderdaad komt.


Op deze foto zijn de afdruipprofielen nog niet geplaatst. Je kan wel zien dat de muren aan weerszijden van de parasol geen dakoversteek hebben.