Warm water, please?

Vandaag hebben we eindelijk ons bad geïnstalleerd. Dat heeft even geduurd omdat we nog moesten uitvissen hoe we de aansluiting met de afvoerbuizen best konden realiseren. De afvoer hebben we vorige herfst al voorzien en simpelweg dwars door de vloer naar buiten geleid. Na wat heen en weer geloop naar de doe het zelf-zaak zijn we er eindelijk uit. Met een flexibel en het juiste verloopstuk is alles nu water- en reukdicht afgewerkt. Het water loopt nu mooi weg, zonder lekken op de vloer. Oef!
De bijpassende kraan voor het vrijstaande bad is ook geen lachertje. Zonder gebruiksaanwijzing is het niet eenvoudig dat zaakje te installeren. Na enkele uren prutsen en proberen lukt het uiteindelijk. Het resultaat mag best gezien worden. Onze badkamer krijgt er een stuk meer cachet mee.

Na al dat gedoe zetten we ons aan de afwerking van de combi gaswandketel zodat we eindelijk warm water kunnen tappen. Bij de ketel hadden we een aansluitset gekocht, maar die was voorzien op buizen van 15 mm. Brainbox heeft ons buizen geleverd van 20 mm. Daar moet dus nog een verloop tussen. Bompi speelt alweer de redder in nood en heeft daar vakkundig een mouw aan gepast. Nu moeten we alles nog aansluiten.

Als dat gebeurd is, kunnen we eindelijk ons warmwatercircuit uittesten. We zetten voorzichtig een kraantje open. Ja, er komt water uit. Alleen is het koud. We controleren de ketel en die geeft een foutmelding: te weinig druk. Hallo? Een geiser met te weinig druk? Met de handleiding erbij ontdekken we dat onze combiketel in de eerste plaats een cv-ketel is, met de geiser functie als extraatje. We moeten dus minstens een radiator aansluiten voor dat ding zijn werk doet.

We zullen het nog even zonder warm water moeten stellen... +%*!§&*#!!!!!!!!!!!!

Koelkast. Zucht.

Gisterenmorgen bellen we naar VDB om te informeren wanneer onze koelkast geleverd zal worden. We mogen de leverancier verwachten tussen twee en drie. Om half vier bellen we toch even terug om te horen wat er mis is. Blijkt dat de chauffeur de koelkast niet heeft meegenomen omdat die niet in de originele verpakking zat. Dat komt omdat de draairichting van de deur is aangepast. De verkoper had nochtans zelf voorgesteld dat zij dat wel konden doen. Had hij er beter bij gezegd dat ze dan niet meer geleverd kan worden!

Als we vragen wanneer die dan wel geleverd wordt, blijkt donderdag de snelst mogelijke datum. Aangezien ons was beloofd dat de koelkast vorige week al geleverd kon worden, vinden we dat niet leuk. We eisen dan ook dat de koelkast zaterdag geleverd wordt en geen dag later. Aanvankelijk is dat geen optie. Na veel en lang aandringen (en het dreigement dat we het allemaal op zaterdag wel in de winkel willen komen bespreken in het bijzijn van andere klanten) krijgen we eindelijk de verantwoordelijke van de leveringsdienst aan de lijn. Die blijkt in tegenstelling tot de andere werknemers erg behulpzaam. Er wordt naarstig gezocht naar een oplossing en ja, de koelkast kan zaterdag tussen drie en vier worden geleverd.

Maar de miserie is nog niet voorbij. Iets voor drie uur belt de chauffeur ons op om te zeggen dat onze koelkast beschadigd is. Wellicht is er iets misgegaan bij het verwisselen van de deur of zo. We laten de man toch komen om het zelf te kunnen bekijken. De kast is inderdaad behoorlijk gedeukt en bekrast. De vijftig euro korting die VDB ons voorstelt wordt zelfs door de chauffeur weggelachen. Hij belt daarop zelf naar de winkel en krijgt het voor elkaar dat we de koelkast mogen houden tot er een nieuw exemplaar wordt geleverd. Dat kan zowaar binnen twee weken. Benieuwd of het deze keer zonder problemen lukt. De man vraagt nog of de deur moet verwisseld worden maar wij stoten ons geen twee keer aan dezelfde steen!

Dressing.

We wonen bijna een week in Casa Pixie. Met het prachtige weer blijft dat heerlijke vakantiegevoel hangen. In het weekend hebben we nog wat meubels op hun juiste plek gezet en al een pak dozen uitgepakt. Zo wordt het stilaan wat overzichtelijker. We hebben voorlopig nog geen bad of douche. We wassen ons dan maar aan de wastafel en douchen wanneer we bij onze ouders zijn. En ja, zelfs onze was hebben we al een keertje meegenomen. We kunnen nu eenmaal niet alles tegelijk installeren en afwerken. De toiletten zijn ondertussen wel aangesloten op de riolering. Het campingtoilet kan dus eindelijk opgeborgen worden. De gootsteen kunnen we nu ook gebruiken. En de vaatwasser uiteraard.
Dinsdag hebben we onze dressingkasten opgehaald bij Ikea. We zijn twee dagen zoet geweest om die in elkaar te knutselen en vakkundig op te vullen. Stilaan krijgt alles wel een geschikte plek toegewezen. Zo kunnen we weldra nog wat extra spullen uit het oude huis naar hier overbrengen.

De oorspronkelijke plannen om deze week nog wat extra tijd met de kinderen te spenderen zijn niet echt doorgegaan. Maar ze vinden het hier zo leuk dat ze dat niet echt erg vinden. Ze amuseren zich hier fantastisch in de tuin - zelfs al is die nog lang niet in orde. De rioleringsbuizen en de houten blokken die nog her en der verspreid liggen, blijken uitstekend speelgoed. Daar worden waterparcours en telefoonbuizenstelsels mee gebouwd dat het een lieve lust is.

Morgen wordt eindelijk onze koelkast geleverd en dat wordt tijd. Een week leven op pizza, frieten en chinees kan nog net, langer hoeft dat echt niet te duren.

Verhuis!

Eindelijk is het zover. Het keerpunt waar we zo lang naartoe geleefd hebben. Gisteravond hebben we nog wat meubels uit elkaar gehaald. Vanmorgen is het vroeg opstaan want om acht uur staat de verhuiswagen voor de deur. We hebben twee vrienden, H. en J. opgetrommeld om ons te helpen bij het inladen. Dat is ook nodig. We blijven maar spullen uit het huis naar buiten sjouwen.
Na een uurtje beginnen de verhuizers te vrezen dat niet alles mee kan. Uiteindelijk krijgen we alle meubels en de grote spullen toch netjes in de vrachtwagen. Er blijven nog wat dozen en wat ditjes en datjes achter, die komen we later wel ophalen. Iets na het middaguur vertrekt de wagen uit de stad op weg naar Casa Pixie. Nu is het definitief; we vertrekken uit de stad. We zeggen geen vaarwel maar tot ziens.

H. komt mee, J. heeft nog andere plannen. We bellen onze collega strobouwer uit de buurt op zodat hij mee kan helpen om alles binnen te zetten. Dat gaat een heel pak vlotter. Op een kleine twee uur staat alles binnen. De grote spullen meteen op de juiste plek. De rest stockeren we in een van de kinderkamers. Dat wil concreet zeggen dat we de eerste weken (en waarschijnlijk maanden) met z'n vieren in de andere kinderkamer moeten slapen. Maar dat vinden we niet erg. Het is best gezellig zo.
Als de verhuizers vertrokken zijn, zetten we nog wat kasten op de juiste plek en knutselen we de bedden in elkaar. Tegen de tijd dat mama en de kinderen er zijn, ziet het er al behoorlijk gezellig uit. Het voelt al aan als thuis. Het lijkt een beetje op vakantie, maar dan met onze vertrouwde meubels.

We keuvelen nog wat na en spelen een groot pak Kempense frietjes naar binnen. Daarna brengen we H. terug naar huis. We staan bij onze vrienden in het krijt, dat is duidelijk. Zonder hen was het niet gelukt.

Badkamer en keuken installeren.

Gisteren hebben we nog een stuk ronde muur afgewerkt in een van de slaapkamers. Daarna hebben we de muren van de keuken en eethoek nog een laatste keer gesponst met leem. Die muren zien er nu echt uit zoals we het gedroomd hadden.
Vandaag kunnen we dan eindelijk onze wastafel installeren. Bompi heeft volgens onze aanwijzingen een eenvoudig meubel gefabriceerd met twee waskommen. En hij is zo goed geweest om alles te komen installeren. Zo kunnen wij ons concentreren op de keuken.

We hebben plaats zat om alles uit te pakken en de meubels rustig in elkaar te knutselen. Met de nodige handleidingen gaat het goed vooruit. Tot we iets na de middag ontdekken dat de kast voor de gootsteen - een toonzaalmodel - niet volledig is. De verbindingslat voor de achterzijde is blijkbaar niet mee ingepakt. Na een telefoontje naar Habitat blijkt het ontbrekende stuk terecht. Na flink aandringen - zeg maar boos worden - krijgen we het voor elkaar dat de ontbrekende stukken morgen geleverd worden. Al lijkt het echt niet van harte. Waar is de tijd dat de klant nog koning was?

Tussen de bedrijven door wordt de muur van het toilet behangen met 'vintage' behangpapier. Ook de stopcontacten krijgen hun definitieve afdekplaatjes. Zo is het belangrijkste toch klaar voor de grote verhuis.