Casa Pixie

Terras klaar.

2011-04-23T22:50:00.006+02:00

Na de kasseien en de klinkercirkel zijn we nog niet klaar met ons terras. Tussen de kasseien en het huis hebben we een opening gelaten zodat er lucht onder het huis kan. Dat is nodig om het stro in de vloer droog te houden. We moeten dus nog een overbrugging maken van de ramen van de keuken en de eethoek naar het terras. Dat zullen we oplossen met houten terrasplanken, dezelfde als die voor ons terras aan de voordeur.
We schroeven eerst onderbalken tegen het huis en tegen het muurtje dat het terras tegenhoudt. Dan bevestigen we daarop de op maat gezaagde stukken terrasplank. In het begin moeten we even goed opletten dat we mooi in lijn werken met de houten vloer binnen. Zodra we merken dat we daar goed zitten, gaat het snel.
Het resultaat beantwoordt helemaal aan de verwachtingen. Doordat de korte planken in het verlengde liggen van de houten vloer binnen, maken we meteen een verbinding tussen binnen en buiten. Het feit dat we nu niet meer over dat gapende gat moeten stappen vinden we nog het leukst.
Met een tafel op de kasseien en wat planten op het houten terras, ziet het er eindelijk uit zoals we het voor ogen hadden. Enkel nog de barbecue uitpakken en het feest kan beginnen...

Klinkercirkel.

2011-04-03T22:36:00.060+02:00

Het leggen van de klinkercirkel gaat vlot. Met de stevige buitenste cirkel is het simpel om de boord te leggen. De buitenste rijen kleiklinkers leggen we mee met de draairichting van de cirkel. Dan leggen we een rij klinkers er haaks op, mee met de richting van de straal. Na weer drie rijen mee met de cirkel leggen we het binnenste gedeelte in een visgraatpatroon. Dat vraagt wat meer aandacht. We moeten vanuit het middelpunt vertrekken. Dat visgraatmotief moet goed haaks liggen of de stenen passen niet meer in het patroon.
Uiteindelijk gaat het goed vooruit. Na de middag kunnen we zand tussen de klinkers vegen. We keren ook het kasseienterras nog eens. Nu mag het gerust nog eens regenen zodat alles goed vast komt zitten. Het grote werk aan het terras is klaar. We zullen de buitenste rand van de cirkel later wel eens opvoegen.
Voorlopig gaan we onze aandacht richten op de aanplanting van de tuin. We zitten in de ideale periode om te planten. Naast het terras zitten de eerste plantjes al in de grond en de lavendel staat al klaar naast de cirkel. Het is nog wat kaal, maar het is slechts een kwestie van tijd. Gelukkig heeft de sierbes van Bompi al een beetje volume, vergeleken bij de aangekochte hortensia's en de weigelia. Laat het maar groeien nu.

Terras afwerken.

2011-03-21T23:19:00.012+01:00

De rand van het terras hadden we vorige keer niet kunnen afwerken. Vandaag pakken we die laatste drie rijen naast het wilgenscherm aan. Hier werken we met natte cement zodat de stenen meteen goed vastliggen. Het is een klus die snel vooruitgaat zodat we nog genoeg tijd overhouden om het volgende project voor te bereiden. Naast ons terras van kasseien, gaan we een cirkel van kleiklinkers leggen. Die zal iets hoger komen zodat we het niveauverschil met de tuin al een beetje opvangen.
Bij de zaak voor bouwmaterialen waar we de kleiklinkers gekocht hebben, vonden we een leuk motief voor zo'n cirkel. Dat gaan we hier toepassen. Vandaag leggen we de buitenste rand van opstaande klinkers. We vullen die cirkel al meteen op met stabilisé en laten de boel uitharden tegen volgende week. Dan kunnen we de klinkers er gewoon inleggen.
Samen met de kinderen maken we een voorstudie van het visgraatpatroon en bekijken we hoe groot we de rand gaan maken.

Wilgenscherm afwerken.

2011-03-19T21:47:00.000+01:00

Na wat extra snoeibeurten hebben we genoeg takken om het wilgenscherm verder af te werken. Om de scheiding tussen het gezellige terras en de voortuin en inkom niet compleet te maken, werken we met een gebogen wand. Met die wilgentakken is dat niet zo moeilijk te verwezenlijken. We hopen zo het zicht naar de straat te blokkeren terwijl de scheiding heel open blijft. Het idee is alvast goed, het is nog even afwachten wat voor effect het in werkelijkheid zal geven. We twijfelen even over de precieze kromming en de uiteindelijke breedte van de opening. We stoppen wat wilgentakken in de grond en komen zo al snel tot een oplossing. Dan zetten we de kastanjepalen in de grond en starten met het vlechtwerk. We schieten aardig op, maar geraken niet helemaal tot de bovenkant. Dat stukje doen we binnenkort wel.
Met de korte takken bouwen we in de tuin een wilgenhut. Die zullen we dit jaar niet meer kunnen afwerken maar zo hebben we al de aanzet en kunnen de steunende takken al wortels maken.

Terras met kasseien.

2011-03-13T21:45:00.034+01:00

Vandaag beginnen we met een laatste laag stabilisé aan te brengen. Op die zachte ondergrond kunnen we de kasseien van verschillende dikte mooi gelijk leggen. Dat betekent dat we voortdurend de stenen in de stabilisé moeten vastkloppen en controleren of we niet te hoog of te laag zitten. Als we enkele rijen kasseien hebben gelegd, lijnen we ze nog eens extra uit. Helemaal recht worden die lijnen nooit door de onregelmatig gekapte vorm van de stenen. Het gehele uitzicht wordt er wel beter door.
Aan enkele kanten leggen we de stenen in een lichte mortel. Doordat het terras een stuk hoger ligt dan de omgeving, moeten we die randen wel wat steviger maken. We zullen nog iets moeten verzinnen om enkele van die kanten proper af te werken. We weten nog niet meteen hoe, maar we zijn er gerust in dat we wel iets leuk zullen bedenken. We zijn alvast tevreden met de uitbreiding van onze leefruimte naar buiten. Doordat het terras ongeveer op gelijke hoogte ligt met onze vloer binnen, nodigt het terras echt uit om er gebruik van te maken. Zalig...

Ondergrond terras.

2011-03-08T23:44:00.017+01:00

Tot onze grote verbazing is gisteren al het materiaal voor ons terras geleverd. Twee big bags vol kasseien, anderhalve palet kleiklinkers en rivierzand en cement voor de ondergrond. We vliegen er meteen in. Vandaag scheppen we de ene na de andere kruiwagen vol zand en mengen er meteen wat cement onder. We kieperen het zaakje uit en harken alles goed door elkaar. We proberen ineens alles al min of meer op gelijke hoogte te verspreiden.
Omdat we de onregelmatige kasseien best ineens in de satbilisé leggen, blijven we enkele centimeters onder de gewenste hoogte. Wanneer we de kasseien gaan leggen, kunnen we nog een verse laag stabilisé van enkele centimeters maken. We hoeven vandaag dus niet te nauw te kijken. Tegen de avond zijn we klaar met het storten en kunnen we de ondergrond vlak afwerken. Het begint er goed uit te zien.

Wilgenscherm.

2011-03-06T22:48:00.036+01:00

Met het mooie weer en de zachte temperaturen is het zalig om buiten te werken. We beginnen al vroeg om de kastanjepalen in de grond te zetten. Het eerste deel van het gevlochten wilgenscherm zetten we aan de straatzijde van het toekomstig terras. We besluiten het scherm even hoog te maken als de muur binnen. We laten wel een opening aan de rechterkant zodat we vanaf de straat toch naar de tuin kunnen. Om het zicht van het terras naar de straat te beperken zullen we een tweede scherm maken dat een metertje voor het andere scherm staat.
Wanneer de palen stevig in de grond staan, beginnen we met het vlechtwerk. We zetten onze palen tachtig centimeter uit elkaar. Omdat de takken niet echt lang zijn, voorzien we nog een dikke tak tussen de palen. Voor een scherm van 2,40 meter lang, lijkt ons dat wel mooier. Anders worden de bogen veel te lang en zouden de takken niet stevig genoeg vastzitten.
Tegen de avond zijn onze takken op en is het scherm bijna klaar. Morgen zullen we de uitstekende twijgen nog afknippen. Dan zal het er iets netter uitzien. Nu hebben we nog meer zin om de rest van die wilgen te gaan knotten.
Zo zijn we alweer goed ecologisch bezig. We helpen onze vrienden van hun afval af, en bouwen ondertussen iets op met natuurlijk materiaal. Behalve de vele uren werk, kost het ons enkel de prijs van de kastanjepalen (oké toegegeven: en enkele ritjes met de auto). Het resultaat ziet er nog leuk uit ook. Wat wil een mens nog meer?

Wilgen snoeien.

2011-03-05T22:05:00.007+01:00

Toen vrienden van ons de site van de bleeslat bezorgden, vertelden we dat we zelf van plan waren nog eens in een natuurgebied van Natuurpunt wilgen te gaan snoeien om een gevlochten wilgenscherm te maken. Prompt kregen we een goed adres waar maar liefst zesentwintig knotwilgen staan die aan een snoeibeurt toe zijn: bij hen thuis.
Gisteren zijn we aan de slag gegaan. Nadat we zes wilgen hebben geknot, laden we de auto vol. We moeten behoorlijk stouwen maar we krijgen alles erin. In de auto lijkt het heel wat, maar als we de takken in de tuin leggen, valt het toch tegen. We zullen nog een paar keer terug moeten gaan. We zijn benieuwd hoeveel meter scherm we zullen kunnen maken. Deze voormiddag hebben we een tweede auto volgeladen. Daarmee kunnen we morgen beginnen. Dan zien we wel of we nog meer takken nodig hebben.
In de namiddag maken we de ondergrond voor het terras verder klaar. Dat willen we doen voor we ons scherm plaatsen. Dat werkt wel handiger. We hebben ondertussen de kasseien en klinkers voor het terras al besteld. Met een beetje geluk worden die volgende week geleverd en kunnen we binnenkort dat terras eindelijk maken.

Stores in de badkamer.

2011-02-28T22:24:00.000+01:00

Na een jaar zie je de gebreken — of liever onafgewerkte — details in veel gebruikte kamers al lang niet meer. Tenzij je er op een gegeven moment bewust op let. De laatste tijd doen we dat met de badkamer steeds meer. Dan begint het natuurlijk vervelend te worden. We hebben een ruime badkamer die heel mooi zou kunnen zijn. Maar dat is nog niet zo. Of niet helemaal. Hoog tijd om daar wat aan te doen.
Om te beginnen werken we de raamkas af. Bovenaan steekt er nog stro door de gebarsten leem, die trouwens flink doorgezakt is. We ondersteunen de boel met enkele vakkundig geplaatste latjes, smeren er extra leem tegenaan en merken dan al een wereld van verschil. Met twee op maat gezaagde timmerpanelen ertegen ziet ons badkamerraam er eindelijk deftig uit.
Daarna pakken we de hobbelige stromuren aan. Eerst schrapen we de overdreven bulten af en werken we de hoek beter af. Daar zit een stevige barst in die we eerst opvullen met extra stro. Wanneer de stevige uitvlaklaag droog is, brengen we een sponslaag aan om de muren barstenvrij af te werken. Tussendoor lemen we de gaten tussen de balken van de zoldering netjes dicht. Het is een lastige klus omdat het allemaal kleine vakjes zijn. Na vier leemgangen begint het er eindelijk op te trekken.
De laatste aanpassing is voorlopig het ophangen van de stores. We hebben die vorig jaar samen met de stores van de slaapkamers gekocht. Nu kunnen we ze eindelijk ophangen. Voor de badkamer hebben we een variant in donker hout gekozen. Dat geeft een extra warm gevoel in de badkamer. Nu kunnen de buren eindelijk niet meer binnenkijken. Of juister gezegd: nu hebben we niet langer het gevoel dat er iemand zou kunnen binnen kijken als we in de douche staan.

Afdichting nok finale!

2011-01-19T22:24:00.004+01:00

In de vorige lente hebben we onze dakwerker aangesproken om onze nok regendicht af te werken. Ondanks vele beloften — en goede wil — heeft de man nog geen tijd gevonden om deze klus aan te pakken. Hij had een tijd geleden wel het nodige materiaal al besteld, dus ligt het moeilijk om toch nog iemand anders te vragen. In december heeft hij gelukkig beslist om de opdracht door te geven aan Jef, een bevriende schrijnwerker. Die heeft ons meteen opgebeld en enkele dagen later een bezoekje gebracht om te bekijken wat er precies moest gebeuren. Er leek dus eindelijk wat schot in de zaak te komen.
Maar met de aanhoudende koude in december is het opnieuw uitgesteld. Maandag was ik vast van plan Jef te bellen en te vragen of er nog wat van zou komen, toen hij plots aan de deur stond om een en ander af te spreken. Nog diezelfde dag is de hoogwerker aangekomen. De volgende dag heeft de goede man in regen en ijzige kou een hele dag grote panelen tegen de spanten geschroefd. Uit medelijden heb ik woensdag een snipperdag genomen en de man geholpen met het tweede deel. De panelen die we onder het dak tegen de gevel willen. Volgens ons de enige echte oplossing voor het binnensijpelende water. Die panelen moesten allemaal op maat gemaakt worden. Met twee was het alvast prettiger werken en het ging goed vooruit. In de late namiddag zaten alle paneeltjes stevig tegen de gevel.
Wat het contact met Jef een extra dimensie gaf, is dat hij binnenkort zelf voor zijn dochter een houtskelet gaat zetten voor een... strobalenwoning. Voor Jef was het meteen een kans om ons huis eens goed te bekijken. Tussendoor heb ik alvast wat tips meegegeven voor zijn dochter. Binnenkort kunnen we die wel op bezoek verwachten. Fijn!

zo was het vroeger...

Schutting geplaatst.

2011-01-15T22:27:00.008+01:00

Het heeft een tijdje geduurd om te beslissen over de schutting die op de scheiding met de buurman moet komen. Over de schutting zelf waren we het snel eens, we wilden allemaal iets dat lang meegaat maar toch een natuurlijke uitstraling heeft. We hebben dan gekozen voor betonnen palen en onderplaten waarop houten panelen rusten. Al vinden we het ecologisch niet de beste keuze, beton gaat wel behoorlijk lang mee. Met de houten panelen vinden we het een verstandige optie. Zelfs over het soort panelen blijken we goed met de buren overeen te komen: met horizontale planken. Dat valt al mee.
Maar een aannemer vinden is een ander paar mouwen. Hoewel wij het in principe graag zelf doen, zal dat met onze buurman niet lukken. Die ziet het niet zitten om zelf aan de slag te gaan. Dus wordt het zoeken naar een betaalbare aannemer. We hebben zelf al geïnformeerd naar de prijs van zo'n schutting. Dat maakt het makkelijker om offertes voor een volledige plaatsing te beoordelen. Die liggen onwaarschijnlijk veel hoger, maar na wat zoeken vinden we iemand in de omgeving die het voor een schappelijke prijs kan doen.
Nu is het eindelijk zover. Voor het weekend werden de panelen geleverd. Vandaag starten de werklui bij het krieken van de dag. Het is nog donker wanneer ze het materiaal beginnen te verslepen. We helpen zelf een beetje om panelen en palen aan te dragen en meters aan te reiken. De geul voor de betonnen platen graven we ook even zelf. Zo schiet het werk goed op.
Tegen de avond staat de hele schutting er. Terwijl het donker wordt, meten en passen de mannen de laatste schutting uit. Morgen nog even de grond aanwerken en de schutting is helemaal klaar.
Het is even wennen, maar we zijn toch erg tevreden. Het idee dat we binnenkort eindelijk definitief aan onze tuin kunnen gaan werken, staat ons wel aan. Al zullen we nog even wachten op wat warmer weer. Ondertussen kunnen we nog wat plannen en dromen.

Afwerking interieur.

2011-01-09T22:23:00.001+01:00

Tijdens de koude dagen in deze winterperiode verleggen we onze aandacht naar de binnenkant. We wonen nu al meer dan een jaar in ons huis maar moeten toegeven dat in de meeste kamers wel iets niet helemaal in orde is. In de mate van het mogelijke halen we elke week een paar emmers leem naar binnen zodat we een paar muren nog een laatste afwerklaag kunnen geven.
De eerste muur die onze aandacht krijgt is die na de brand vorig jaar nogal snel moest heropgebouwd worden. Die heeft eerst nog een behoorlijke uitvlaklaag nodig. Pas daarna kunnen we met sponzen beginnen. Nadat de rand wat mooier rond gezet zijn, merken we dat het houtwerk naast het raam nog deftig afgewerkt moet worden. Deze keer laten we het niet liggen.
Na al die tijd blijven we het een leuke bezigheid vinden om met leem te werken. Het lukt best om het allemaal proper te houden. Met een stuk afdekzeil wordt het ergste gemors opgevangen. De rest laten we drogen en vegen we dan vanzelf weg. Het is een van de talrijke voordelen van leem. De opgeveegde leem kiepen we simpelweg terug in de bak, die gebruiken we volgende keer opnieuw.
Binnenkort komt de badkamer aan de beurt. Daar zit nog altijd de tweede ruwe laag op. Dat wordt een groter karwei, maar het resultaat zal ook meer effect hebben.

Winterse taferelen.

2010-12-26T23:05:00.006+01:00

De laatste weken is het rustig geweest in Casa Pixie. Tijd voor wat rust en bezinning. Met de winterse kou is het niet erg aanlokkelijk om aan de slag te gaan. We houden dan maar een beetje winterstop. Mooie plaatjes maken kan natuurlijk wel. Zeker met deze winterse taferelen. Geniet ervan...

Bomen planten.

2010-11-21T22:35:00.005+01:00

Voorlopig ziet onze tuin er nog niet uit. Met al het werk dat binnen nog stond (en nog altijd staat) te wachten, hebben we die wat verwaarloosd. Plannen hebben we nochtans genoeg. Zoveel zelfs dat het moeilijk wordt om iets te beslissen. We besluiten dan maar het langzaam op te bouwen. We vertrekken van enkele grote lijnen en werken dan stilaan naar de details toe. Dat wil vooral zeggen dat we moeten proberen ons niet op die details blind te staren. Niet bepaald gemakkelijk.
Waar we vast mee willen starten zijn de bomen. Die kun je trouwens niet tot de details rekenen, natuurlijk. Het is ook het moment om bomen te planten. De beslissing welke bomen het worden is nog het moeilijkst. Er zijn zo veel bomen en we hebben maar een beperkte ruimte. De oplossing is om te vertrekken van de bomen die we echt willen.
Leibomen aan de straatkant vinden we al lang tof. Tegenwoordig is dat niet meer zo ouderwets, je ziet het steeds meer. We maken de wat typische keuze voor leilinden. Die geuren zo zalig. Met onze eik aan de straatkant volgt de plaats van de leibomen vanzelf. We maken een hoek met drie bomen aan de straat en een vierde dichter bij het huis. De palen zitten al snel stevig in de grond. Dan bevestigen we eerst de dwarslatten zodat we er nog goed aan kunnen. Daarna gaan de bomen erin.
Achteraan in de tuin planten we enkele fruitbomen. Daarover heeft iedereen een andere mening dus moeten we maar op ons gevoel verder gaan. We houden wel van walnoten, pruimen en kersen. Het lijkt ons geweldig om die uit onze eigen tuin te plukken en op te eten. Vier bomen lijkt ons voorlopig genoeg. We kiezen twee pruimelaars die elkaar kunnen bestuiven. We houden het op een kerselaar en hopen dat die op zijn eentje genoeg opbrengst geeft. In het ergste geval zoeken we later nog een plekje voor een tweede kerselaar. De notelaar komt achteraan in de tuin, daar heeft die plaats genoeg.
Nu is het aan de bomen om te groeien. Hopelijk kunnen we over enkele jaren volop genieten van de prachtige bloesems en een rijke oogst.

Haag weg.

2010-11-06T23:08:00.009+01:00

Blijkbaar is onze buurman wat uitgekeken op zijn haag. Hij zit er langer op te kijken dan wij natuurlijk. Al speelt het ook mee dat hij ze moet onderhouden en wij niet. Bovendien staat de haag op zijn grond. Onlangs heeft hij het voorstel gedaan om die haag te vervangen door een houten schutting die we dan gezamenlijk op de perceelsgrens kunnen zetten.

Nadat we dat idee even hebben laten bezinken, zien we er wel wat voordelen in. Zodra die schutting er staat, kunnen we eindelijk echt beginnen aan het aanplanten van onze tuin. Liever dat we die haag nu vervangen dan over enkele jaren alsnog die stap te zetten terwijl de beplanting er al staat. Nog een belangrijk voordeel is dat de grens met de buurman dan duidelijker wordt. De haag loopt nu niet helemaal tot het einde van zijn perceel, en ook vooraan staat de haag een stuk van de rooilijn vandaan. Bovendien ziet die haag er niet overal even gezond meer uit.

We bespreken nog even wat voor schutting het dan moet worden en komen al snel tot een akkoord. Het wordt een houten schutting met betonnen palen en onderplaten. Niet meteen een enorm ecologische keuze, maar wel een duurzame. Af en toe moeten we compromissen sluiten.

Vandaag is het zover, de haag wordt uitgetrokken. Met een kleine tractor vordert dat goed, al wordt onze tuin zo behoorlijk omgewoeld. Omdat we nog moeten beginnen met de aanplanting zijn we blij dat het nu gebeurt. Wanneer de haag eenmaal weg is, lijkt onze tuin een pak groter. Nu zitten we weer even volop in de natuur. Maar we voelen ons toch een beetje te open en bloot. Hopelijk gaat dat niet al te lang duren.

Dressingdeur.

2010-11-06T22:33:00.005+01:00

Nu we eindelijk deuren hebben voor de bergruimte en het toilet, lijkt dat gordijn voor de dressing plots veel minder leuk. Vooral omdat de dressing bij de inkom ligt. We hadden al lang een idee wat we daar willen doen, maar we moesten nog wel het nodige materiaal vinden. Enkele weken geleden hebben we eindelijk op internet een mooi kralengordijn gevonden. Klein probleempje, dat is niet te vinden in België, wel in Nederland. Maar de transportkosten wegen nogal zwaar vanwege het gewicht. Gelukkig kan het gratis geleverd worden in een aantal winkels in Nederland. Na wat zoeken vinden we een winkel dicht bij de grens.
Na een uitstapje naar onze noorderburen, hangt het glazen kralengordijn nu voor onze dressing. Omdat de oorspronkelijke deuropening wat hoger was dan het gordijn moeten we weer eens improviseren. Om het gat boven het gordijn te camoufleren zagen we een houten paneel in een oosterse vorm. Met een fris kleurtje erop zijn we klaar. We zijn (alweer) heel tevreden met het resultaat.
Het is waar dat het veel tijd vergt om (zo goed als) alles zelf te doen. Het grote voordeel blijft voor ons dat daardoor elke maand ons huis net iets mooier en gezelliger wordt. We hebben telkens iets om naar uit te kijken. Het geeft ons ook de tijd om naar leuke, persoonlijke en originele decoratieve elementen op zoek te gaan. Dat zoeken zelf is al een plezier op zich.

Deuren installeren.

2010-10-31T22:59:00.005+01:00

Omdat we het experiment met de rietbekleding op onze schuifdeuren niet geslaagd vonden, hebben we besloten onze deuren af te werken met een houten paneel. Het is een eenvoudige oplossing die goed past bij de natuurlijke materialen die we verder in huis hebben gebruikt. Hoewel eenvoudig, er komt toch wat bij kijken om zo'n paneel precies op maat te zagen en op het raamwerk te plakken. Met het nodige geduld en een stuk of acht lijmknechten is het uiteindelijk aardig gelukt.
Met een lik ecologische vernis en een stel mooie deurknoppen hebben we eindelijk volwaardige deuren voor het toilet en de berging. Met vier kastanje palen werken we de deuropeningen in stijl af.

Muur met een deur.

2010-10-24T22:09:00.001+02:00

Voor ons hoeft niet alles voorgekauwd te zijn. Voor ons liever geen deur uit de doehetzelfzaak. We willen best eens wat anders proberen. Omdat we onze deuren toch zelf maken werken we een ideetje uit. In plaats van een gewone houten of geschilderde deur willen we het deurkader bekleden met overschot van de rietmatten die we hebben gebruikt als ondergrond voor de kalk van de gevel. Zo gezegd zo gedaan, zou je denken. Maar het blijkt niet zo eenvoudig te zijn. En eerlijk gezegd geeft het geen geweldig resultaat. Van ver (en op de foto's) ziet het er best goed uit. Maar van dichterbij (of in werkelijkheid) zit het riet niet dicht genoeg op elkaar zodat het kader en de viltmatten nog te zien zijn. Voorlopig laten we de toiletdeur nog even hangen.
Ondertussen hebben we de muur wel geschilderd zodat dit stukje van ons huis er eindelijk wat gezelliger uitziet. Nu vragen we ons af waarom we zo lang op die fermacell platen hebben zitten kijken. Echt veel werk was het niet en onze huiskamer ziet er plots duizend keer beter uit.

Deur maken.

2010-10-17T22:47:00.002+02:00

Doordat de deuropeningen van bergruimte en toilet wat afwijken van de standaardmaten en we bovendien graag schuifdeuren gebruiken, gaan we die deuren zelf maken. We maken eerst een raamwerk met latten waar we viltmatten tussen kunnen monteren. Die viltmatten zorgen naast een beetje warmte- en geluidsisolatie voor wat extra stevigheid.
We maken eerst pennen en gaten in de latten. Het is een werk dat heel nauwkeurig moet gebeuren. De pennen moet precies passen in de gaten, dan zijn we zeker van een stevige houtverbinding. Er komt heel wat meten, passen en bijwerken bij kijken. We maken eerste de pennen op de juiste maat. Daarna maken we de gaten. Daarbij kan je best wat te klein beginnen om ze waar nodig wat ruimer uit te steken. Het duurt wel even, maar het is een rustgevend karweitje waarbij je best trots mag zijn op het resultaat.
Na een dag werken kunnen we het raamwerk in elkaar lijmen. Terwijl de ene deur droogt knutselen we de volgende dag de andere deur in elkaar. Volgende week werken we het raamwerk af.

Toiletdeur.

2010-10-10T23:13:00.003+02:00

Meer dan een jaar lang heeft een (doorzichtig) gordijn ons toilet afgeschermd. Zelf hebben we dat nooit als lastig ervaren. Tot onlangs op een verjaardagsfeestje een paar kinderen commentaar gaven op de activiteiten van anderen op het toilet. Toen hebben we besloten dat het tijd is voor een deftige deur.
De oorspronkelijke deuropening liep nog tot het plafond. Omdat hier later nog een trap moet komen, gaan we de deuropening verlagen tot net onder die trap. De trap zal langs de muur naar boven lopen. Je moet dus later onder de trap door naar het toilet. De deuropening zal nog net iets meer dan twee meter hoog zijn. Wat ons betreft ruim genoeg.
Onze eerste zorg is om de deuropening aan te passen. We hebben nog wat balkjes en enkele stukken fermacell platen liggen. Die zullen wel volstaan om deze deuropening en die van de technische ruimte af te werken. Uiteindelijk stoppen we er weer aardig wat uurtjes in. Na de houten draagstructuur moeten we eerst de fermacell op maat zagen en vastschroeven. Hier en daar moeten we twee platen aan elkaar zetten. Dat doen we uiteraard aan de binnenzijde van de bergruimte en het toilet. Daarna kunnen we het boeltje opvoegen en schuren. Dat herhalen we nog een keer om alles mooi effen te krijgen. Ook de muur in het toilet voegen we nu eindelijk op.
Na een weekend flink doorwerken, hebben we de muren mooi afgewerkt. Volgende week kunnen we die schilderen. Dan kunnen we eindelijk de deuren zelf gaan maken.

Trap.

2010-10-04T22:42:00.004+02:00

Doordat het houtskelet op sokkels staat, ligt ons terras zowat zestig centimeter boven de begane grond. Tot nu toe hadden we genoeg aan wat opeengestapelde multiplex blokken als opstap. Het mooie terras vraagt natuurlijk om een wat deftigere afwerking. Omdat een smal trapje wat onbenullig zou overkomen, kiezen we ervoor de trap zo breed als het terras te maken. We hebben het nodige hout samen met het terrashout besteld. We kunnen dus meteen aan de slag.
We hebben de hele structuur op voorhand uitgedokterd. Nu moeten we het zaakje nog realiseren. We gebruiken stoepstenen als fundering. Veel gewicht komt er niet op, dat zal dus zeker volstaan. Het kost wat tijd om de stenen op de juiste hoogte te leggen. We leggen de nodige balken erop om dan alles na te meten en steeds te controleren of we waterpas blijven. De fundering is de basis van een stevige trap, dus we werken er graag wat langer aan, liever dan het vlug af te handelen.
De tweede dag beginnen we met de onderste dragende structuur. We gebruiken twee stevige balken in de lengte met daarop een raster van onderbalken. Als die structuur klaar is, bevestigen we vier terrasplanken voor de onderste trede. Die is uiteindelijk net geen 60 centimeter diep. Bovenop die onderste trede bouwen we op dezelfde manier een tweede trede van dertig centimeter. De opstap voor elke trede is 19 centimeter. Daarmee wordt het een trap met een soepele helling.
Het resultaat ziet er goed uit en de trap loopt ook aangenaam. Nu kunnen we eindelijke onze bezoekers op een fatsoenlijke manier ontvangen. We zullen later de randen nog afwerken met een lijst. De komende weken willen we eerst wat zaken binnenin afwerken. Want bezoekers vinden het niet altijd leuk, zo 'n toilet met een gordijn in plaats van een deur.

Terras klaar.

2010-09-25T22:07:00.005+02:00

Vandaag leggen we de laatste planken van het terras onder het afdak. Daarmee krijgt de hoek aan onze voordeur eindelijk een wat deftiger uitzicht. Al zijn we nog niet helemaal klaar. Voorlopig moeten bezoekers de geïmproviseerde trap van verweerde multiplex plaatjes nog gebruiken. Dat blijft nog altijd een stevige oplossing, maar mooi is anders. Volgende week maken we werk van een fatsoenlijke trap.
De rest van de namiddag gebruiken we om een deel van de verharding aan de inkom af te graven en aan de andere kant van het huis te storten. Vanaf morgen kunnen we de auto dan parkeren aan de minder mooie kant van het huis. Dan hoeven we niet langer op die auto te kijken vanuit de keuken of eethoek.
Morgenvroeg zullen we nog wat opmeten in de tuin. De buurman wil zijn haag verwijderen en een houten schutting in de plaats zetten. Uiteindelijk komt ons dat wel goed uit omdat we aan die kant toch een plantenborder willen aanleggen. Voor een haag zouden we dan weer wat ruimte moeten open laten of zorgen dat de border niet in de haag begint te groeien. Dan is een houten afscherming wel zo handig. Dat is een karweitje dat we liefst nog dit jaar aanpakken. Dan kunnen we volgende lente beginnen aan onze definitieve beplanting.

Houten terras.

2010-09-20T22:00:00.004+02:00

Vooraf meten we alles nog eens na en bestuderen we hoe we de planken best kunnen leggen. Je kan niet zomaar ergens beginnen en hopen dat het verder allemaal goed uitkomt. We willen de planken net zoals binnen evenwijdig met de voorgevel leggen. Op die manier maken we een logisch verband tussen binnen en buiten. Bijkomend voordeel is dat de planken lang genoeg zijn om volledige lengtes te leggen als we het zo aanpakken. Dat geeft een mooier uitzicht dan verschillende stukken in elkaars verlengde te moeten leggen.
We beginnen met een plank tegen de muur van de eethoek. Die muur is niet bepaald recht — zo zijn stromuren nu eenmaal. Door ons op het houtwerk te richten kunnen we de planken toch perfect evenwijdig met het houtskelet leggen. Door de afstand tussen de planken zo goed mogelijk af te meten hopen we aan de tegenoverliggende muur met een ruime halve plank uit te komen. Met die organische muren moeten de planken ook organisch afgezaagd worden, wat alleen lukt als je niet te dicht tegen de zijkant van de planken moet zagen want het verschil bedraagt hier en daar ruim twee centimeter. Ook voor het uitzicht zal het mooier zijn als er ruim een halve plank tegen de muur ligt.
Na wat twijfelen en een keer of tien nameten, tekenen we onze eerste plank af en zagen die naar de vorm van de muur. Na enkele correcties sluit die eerste plank mooi aan tegen de muur. Daarna kunnen we het kleine hoekje aan het uiteinde van de muur afmeten. Want dat kleine stukje wordt het echte begin van ons houten terras. Als die eerste twee planken vastliggen, zagen we een hele reeks planken op maat. Omdat ook de muur naast de voordeur niet recht is moeten we elke plank op een net iets andere lengte zagen.
Wanneer we na het avondeten verder willen werken, komt de buurman — schrijnwerker van opleiding — even kijken. Het valt hem op dat onze eerste plank niet helemaal recht is. Hij vreest dat die kromming bij elke plank groter gaat worden en stelt voor om die plank recht te leggen alvorens verder te werken. Met een hulplat en enkele spieën lukt het de plank recht te trekken.
De volgende dag gaan we verder met het leggen van de andere planken. Uiteindelijk moeten we bijna elke plank wat corrigeren met spieën. Zo gaat het langzamer dan gepland, maar het resultaat mag gezien worden. Tegen dat we de andere muur bereiken, merken we dat we nog altijd perfect evenwijdig lopen met het houtwerk en we bovendien uitkomen op een goede halve plankbreedte. Mooi werk, al zeggen we het zelf...

Voorbereiding terras.

2010-09-08T21:22:00.003+02:00

Nu de gevel er zo prachtig uitziet, beseffen we pas hoe slordig ons huis erbij lag het voorbije jaar. We schamen ons een beetje. Het valt eens zo hard op hoe de osb-vloer aan de voordeur heeft afgezien. Hoog tijd dus om daar wat aan te doen.
Onze eerst zorg bestaat uit het extra beschermen van de houten onderbalken. We willen tenslotte dat die nog een lange tijd meegaan. Het regenwater moet optimaal afgevoerd worden. Bovenop de balken gaan we stroken epdm plakken die we enkele centimeters laten oversteken. Het water dat tussen de terrasplanken wegloopt valt op die manier netjes naast in plaats van op de balken.
De osb-platen weghalen gaat heel vlug. Nu die vloer weg is profiteren we ervan om de onderkant van de bepleistering even na te kijken en de grond eronder op te ruimen. Daar ligt nog veel stro (kurkdroog trouwens), wat stukjes hout en zelfs leem. Dan snijden we eerst een hele hoop repen epdm van de juiste lengte en breedte. Het gros van die repen heeft dezelfde afmeting zodat we flink kunnen doorwerken. Dan komen de kleine hoeken en kanten zodat we toch een ruime voormiddag bezig zijn.
Bij het uitmeten van die repen merken we dat we nog enkele extra balken moeten voorzien om de terrasplanken volledig te ondersteunen. Tussen de grote balken van het houtskelet en vlak tegen de gevel schroeven we extra onderbalken. Wanneer we daarmee klaar zijn, loopt het tegen de avond. We houden het plakken voor de volgende dag.
Het plakwerk pakken we rustig aan. Vanwege de regen beginnen we met het deel onder het afdak in de hoop dat de andere balken daarna droog zijn. Alles loopt volgens plan en tegen de avond hebben alle balken een strook epdm gekregen. De terrasplanken zijn ondertussen geleverd en liggen te wachten. Dan kan weldra het leuke werk beginnen.

Gevel afgewerkt.

2010-09-05T22:08:00.008+02:00

Vrijdag bepleisteren Jorn en Mark de achtergevel nog. Tussendoor legt Jorn me uit hoe ik de plastiek van de ramen moet halen. Het is in wezen simpel. Ik snij de afplaktape zo dicht mogelijk tegen de bepleistering af, zodat er een scherpe propere rand ontstaat. Een stukje van de tape blijft gewoon onder de bepleistering zitten. Het is vooral belangrijk met een scherp mes aan de slag te gaan en niet te snel willen gaan. Met restjes natte kalk vullen we meteen de kleine gaatjes in de hoeken waar de tape wat dubbel heeft gezeten.
Doordat de zon in de voormiddag op de achtergevel staat, kan het sponzen snel beginnen. Net na de middag zijn we daarmee klaar en even later vertrekken de pleisteraars. Dan is het aan ons om verder alle plastiek te verwijderen. We concentreren ons eerst op de ramen en pakken dan de houten balken van het dak aan. We vegen meteen het ergste vuil van de stelling zodat er zeker niets tegen onze prachtige gevel waait. Uiteindelijk geraken we niet helemaal rond voor het donker wordt.
Gelukkig hebben we nog een heel weekend om alle balken na te kijken en de stelling op te kramen. Zaterdag besteden we aan de achtergevel en aan het proper maken van het houtwerk. We doen het rustig aan want als de stelling weg is, geraken we er niet meer bij. Zondag ruimen we de stelling rustig aan op en maken we de omgeving rondom het huis weer netjes. Dan rest ons enkel nog wat foto's te maken.

Kalk met pigment.

2010-09-02T22:40:00.012+02:00

Vandaag staat het grote experiment met pigment in het kalkmengsel op het programma. Het valt te merken aan Mathias die er blij als een klein kind met nieuw speelgoed bijloopt. Hij is nog beter gezind dan anders. Terwijl zijn collega's de mengmachine en kalk klaar zetten, richt Mathias het 'labo' in. Een redelijk propere emmer, een zak goud oker en een zak gebrande omber, de weegschaal (uit onze keuken!) en een verfbeker met handvat om het pigment te scheppen. Eens het labo klaar staat, gaat het er weer super efficiënt aan toe.
Bij het mengen van de kalk moet ik er nu op letten om de juiste hoeveelheid pigmenten toe te voegen. In de emmer gooi ik een kilo gebrande omber en anderhalve kilo goud oker. Die emmer kap ik na drie zakken trasskalk in de mengbak. Dan volgen er nog drie zakken kalk. De mengeling ziet er behoorlijk donker uit, het heeft wat weg van chocolademelk, of zeg maar pap. We weten ondertussen wel dat die kleur nog heel wat lichter wordt als de kalk droogt. Geen zorgen dus. We zijn alleen benieuwd wat het effect zal zijn tegen de gevel.
Doordat deze eindlaag niet te dik wordt, gaat het mengen er wat rustiger aan toe. Na de middag kunnen we de eerste muur beginnen sponzen. Jorn legt met handen en voeten uit hoe ik het precies moet aanpakken. Het lukt niet meteen zodat de meesterstucadoor het nog even komt voordoen. Het duurt toch even voor ik er de pak van weg heb. Maar vanaf dan gaat het goed. Op het eind van de werkdag blijft enkel de achtergevel nog over. Die pakken we morgen aan. En dan gaan we ook de afplaksels rond de ramen zorgvuldig verwijderen. We zijn nu al dik tevreden. Nog even afwachten hoe de kleur er uiteindelijk uit zal zien.

Tweede kalklaag.

2010-08-31T21:56:00.006+02:00

Mathias van het Leemniscaat heeft af en toe de neiging wat overdreven joviaal, ja soms zelfs wat macho, voor de dag te komen. Dat is niet meteen onze stijl, maar wie wat verder kijkt, merkt snel dat onder dat defensieve laagje een gedreven goeie gast schuilgaat. In tegenstelling tot sommige andere aannemers kan je met hem gerust een en ander afspreken. Zo heeft hij gisteren de stelling gebracht zodat we die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Natuurlijk, hij spaart daar tijd mee uit die hij wellicht nuttiger kan gebruiken. Maar wij besparen eveneens flink op werkuren die we zelf kunnen presteren.
's Morgens plakken we nog de laatste ramen af die we gisteren niet meer konden doen omdat het tegenwoordig al wat vroeger donker wordt. Vandaag werken we met een ploeg van vier man: een menger, een spuiter (meestal Mathias zelf) en twee pleistergasten die in deze tweede kalklaag een wapeningsnet aanbrengen. Zo voorkomen we barsten en scheuren in de afwerkingslaag. Als we bedenken hoe relatief goed de eerste laag eruit zag, hebben we er alle vertrouwen in dat het met die barsten best zal meevallen. Onze muren zijn aan de binnenkant tenslotte al lang met leem bepleisterd waardoor de muren zich al goed hebben 'gezet'. Op die enkele stevige scheuren die we zelf hebben bijgewerkt na, viel het met de barsten best mee. En er komen nog twee lagen op.
Met deze laag worden de grootste bulten en kuilen in de muren alweer een stuk weggewerkt. Ook de hoeken worden wat mooier rondgezet. Dat het hier en daar nog erg goed te zien is dat er strobalen onderzitten vinden we een pluspunt. Voor ons hoeft het echt niet te strak. Dan hadden we wel op de klassieke manier gebouwd. Na enkele uren flink doorwerken zit de tweede laag er al tegen. Morgen werken we niet om de eerste schooldag niet te missen. Donderdag volgt de afwerking, spannend!

De duiker en de stalen.

2010-08-21T23:22:00.004+02:00

Omdat we vier jaar geleden compleet gecharmeerd waren door de kleine reuzin en de olifant van de sultan willen we er deze keer ook bij zijn. We trekken zondagmorgen naar onze vroegere buurt en stappen naar het Sint-Jansplein waar de duiker en de kleine reuzin straks wakker worden. Het is zoals verwacht behoorlijk druk. Deze keer valt het wat tegen omdat de reuzengrote poppen helemaal aan de andere kant van het plein staan. Alle actie vindt ook daar plaats en ze vertrekken zelfs aan die kant. We krijgen ze dus niet echt goed te zien. Dat was vorige keer wel even anders. Toen deden de reuzin en de olifant een ronde over het plein zodat iedereen hen goed kon bekijken. Bovendien kan de duiker niet echt tippen aan die fantastische olifant.
Als we net besluiten het plein te verlaten, krijgen we telefoon van Mathias van het Leemniscaat. Hij heeft voor ons kleurstalen gemaakt. Want we hebben ervoor gekozen om in de laatste laag kalk meteen pigment te gebruiken. Dan hoeven we onze muren achteraf niet meer te schilderen. Wij vinden dat wel zo gemakkelijk en verbazen ons erover dat het de eerste keer is dat hij deze techniek kan/mag toepassen. We spreken dus af om in de namiddag de stalen te bekijken.
We komen ongeveer precies op tijd aan. Mathias brengt ons meteen naar zijn bestelwagen en laat ons daar de stalen zien. Het lijkt haast alsof we een geheimzinnige deal sluiten. Na wat gepalaver kiezen we een kleur die ons wel bevalt. Het gaat om 250 gram goud oker en 200 gram gebrande omber op 30 kg kalk. Een beetje de kleur van koffie verkeerd met wat extra melk, als je begrijpt wat ik bedoel.
Daarna prikken we nog een datum voor de werken want het zal niet voor de komende week zijn. Afspraken op langere termijn zijn niet Mathias' sterkste kant, hebben we ondertussen al ondervonden. Uiteindelijk wordt het 31 augustus en we zijn tevreden dat hij zijn belofte nakomt om eind augustus de afwerkingslaag te doen. Hij zal de steiger op maandag brengen zodat wij die zelf kunnen opbouwen en de ramen afplakken. Zo besparen we weer een flink pak centen. Met een goed gevoel keren we huiswaarts.

Afdruipprofiel.

2010-08-17T22:12:00.000+02:00

Aan onze voordeur ligt, in afwachting van een deftig terras, nog even een osb-vloer. De eerste laag kalk hebben we daar gewoon tegenaan laten pleisteren. Vandaag halen we de onderste paar centimeter er terug af zodat we daar een afdruipprofiel kunnen monteren. Zo zorgen we dat het water van de muur onderaan netjes naar beneden valt en onze stromuur niet nat wordt. Daarom moeten we ook even enkele van de ondertussen flink versleten platen OSB weghalen. Het is een zootje, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
We kiezen ervoor om dat profiel zo laag mogelijk te plaatsen. Dat we dan later het houten terras er niet onder kunnen schuiven wordt wat lastig. Maar we vinden het belangrijk om deze muren absoluut droog te houden. Vooral omdat het dak in deze hoek niet oversteekt. Dit zijn muren die regelmatig nat worden. We spelen dus liever op zeker.
Wanneer het profiel op zijn plaats zit, smeren we er opnieuw een bak kalk tegenaan zodat we terug gelijk zitten met de bestaande laag kalk. Daarmee zijn we klaar voor het volgende bezoek van het Leemniscaat. Moeten we nog even informeren of Mathias volgende week inderdaad komt.

Op deze foto zijn de afdruipprofielen nog niet geplaatst. Je kan wel zien dat de muren aan weerszijden van de parasol geen dakoversteek hebben.

Beplanking lichtbeuk.

2010-07-26T22:31:00.009+02:00

We hebben een hoogwerker besteld voor een hele dag. We zullen aardig mogen doorwerken om de vier ramen onder het dak grondig af te werken. We starten met het afsnijden van de pur isolatie die her en der nog rond de ramen uitsteekt. Het is meteen een goede oefening om de hoogwerker te leren kennen. Er staan zoveel knopjes op dat tuig die telkens een andere beweging uitvoeren dat het wel even wennen is. Nadat de overtollige isolatie is afgesneden kitten we de openingen rond de ramen af met een isolerende siliconenkit.
Wanneer we aan de afdichtingsband beginnen, lukt het al aardig om de hoogwerker precies te besturen. We plakken eerst de verticale banden zodat de bovenste band bovenop die verticale band komt. Zo houden we het water optimaal buiten. Nu we toch zo hoog zitten, kijken we meteen de afdichting van de nokligger na. De afdichtingsband die we daar vorig jaar hebben bevestigd (zie Afdichting nokligger) werken we nu ook af met bitumenkit. Zo hopen we dat waterprobleem wat beter onder controle te krijgen in afwachting dat de dakwerker ooit eens tijd heeft om langs te komen.
Het is al na de middag voor we aan de beplanking zelf beginnen. We hebben tussendoor de juiste maat voor elk raam genomen en kunnen alle planken in een keer afkorten. De gaten hebben we gisteren al voorgeboord, dat bespaart alvast wat tijd. Met lengten van drie tot ruim vier meter is het niet gemakkelijk werken. We besluiten eerst de verticale planken te monteren zodat de horizontale planken daarop kunnen steunen. Dat werkt in dit geval handiger. In de veronderstelling dat de ramen waterpas staan, is dat een kwestie van juist te meten.
Tegen vier uur hangen alle planken op hun plaats. Dat geeft ons nog de tijd om rustig de bovenkant van de planken af te werken met bitumenkit. Als afsluiter nemen we nog enkele aparte foto's van het huis en de omgeving.

Beplanking ramen.

2010-07-17T21:48:00.004+02:00

Toen we vorig jaar onze ramen bestelden, hadden we nog geen idee hoe we die precies moesten afwerken. Vooral de overgang tussen de ramen en het houtskelet bleef een vraagteken. We hebben de ramen dan maar gewoon laten plaatsen en voorlopig dichtgemaakt met een afdichtingsband. Al snel hebben we gemerkt dat die oplossing niet afdoende was. Bij hevige regen sijpelde het water hier en daar nog binnen. Een streepje bitumen bovenaan die afdichtingsband bleek de goede oplossing.
We willen alles afwerken met planken in hetzelfde hout als de ramen. We hebben dus planken laten maken met een profiel dat het verschil tussen raam en houtskelet opvangt. Vandaag pakken we de ramen op het gelijkvloers aan. Dan kunnen we zien hoeveel tijd we nodig hebben om binnenkort de ramen van de lichtbeuk op dezelfde manier af te werken.
We meten eerst alles nog eens precies na om de planken op de juiste lengte af te korten. We boren gaten voor de houtbouten en kunnen dan de planken vastzetten. We starten met de bovenste plank die we mooi waterpas kunnen zetten. Zo kunnen we de verticale planken perfect aansluiten. We hebben ervoor gekozen de planken vast te zetten met houtbouten omdat we schroeven niet zo mooi vinden. Die trekken altijd een stuk in het hout en dat ziet er wat slordig uit. Uiteindelijk werken we de planken bovenaan toch nog af met een beetje bitumen om water geen kans te geven. Het ging goed vooruit en de lichtbeuk zullen we vast in een dag kunnen afwerken, inclusief afdichtingsband. Eerst nog even een hoogwerker bestellen.

Gevel bijwerken.

2010-07-11T22:37:00.002+02:00

Na een kleine inspectieronde hebben we gemerkt dat er enkele behoorlijke bulten in onze gevel zitten. Het is wel de bedoeling dat onze muren een wat organische vorm krijgen, maar trop is te veel. We gaan dus enkele overdreven bulten wegkappen en met een dunnere laag kalk bepleisteren. Op twee plaatsen was het niet gelukt om een stevige laag stroleem te voorzien waar dat toch beter was geweest. Dat wordt nu duidelijk doordat daar de kalk helemaal openscheurt. Ook daar gaan we wat kalk wegkappen en het zaakje alsnog voorzien van stro-leem.
Wanneer die stroleem droog is - met het weer van tegenwoordig duurt dat echt niet lang - maken we een bak kalk klaar en smeren het goedje tegen de muur. Dat lukt wel, maar het gaat toch niet zo vlot als leem. Dat komt deels doordat je die kalk niet met je blote handen kan uitsmeren. Met kalk moet je wel handschoenen dragen. Ik merk bovendien dat de op de zak voorgeschreven hoeveelheid water wat te ruim is. Bij de tweede bak kalk gebruik ik ruim acht liter in plaats van elf liter water. Deze kalkmix smeert heel wat beter uit en blijft deftig plakken.
Mijn oplapwerk krijgt uiteindelijk een wat ander kleurtje. Mooi is het niet, maar later zullen we daar niets meer van merken. Ook niet van de bulten en scheuren.

Winddicht.

2010-07-09T22:18:00.005+02:00

Ondanks het grondige afplakwerk zaten er nog wat spatten op de houten balken. Dinsdagavond hebben we alle balken onder het dak nog grondig proper gemaakt. Met de stelling was dat niet zo moeilijk. De beschermingsplastiek rond de balken laten we gewoon hangen. Het Leemniscaat komt eind augustus de gevel helemaal afwerken. Wat er tegen dan nog hangt, hoeven we dan niet opnieuw te doen. We zijn dus nog niet verlost van de flapperende plastiek.
Nadat de stelling is ontmanteld en Mathias en Jorn tegen de middag weer vertrokken zijn, zet ik me aan een grondige schoonmaakbeurt van de balken waar ik zonder stelling aankan. Om de hele omgeving rond het huis weer wat op orde te krijgen heb ik uiteindelijk nog een extra dag nodig. Ik had niets onder de stelling gelegd zodat ik enkele uurtjes nodig heb om alle kalk weg te vegen. Alvast iets om te onthouden voor de volgende kalklaag.
Voorlopig zijn we al dik tevreden met onze ruw geschraapte, ietwat bultige kalkgevel. Stiekem vinden we het een klein beetje jammer dat er nu geen stro meer te zien is. De muur aan de straatkant was zo'n beetje het uithangbord van ons strooien huis. Nu ziet ons huis er wat gewoner uit.

Grondlaag kalk.

2010-07-06T22:59:00.000+02:00

Toen we hoorden dat Mathias maar drie dagen nodig heeft om onze gevel te bepleisteren, dachten we dat daar het opbouwen van de steiger en het afplakken niet bij gerekend was. Sinds vandaag weten we wel beter. Vanmorgen zijn we meteen aan de slag gegaan om de mengmachine aan de praat te krijgen. Nadat het mengsel de juiste consistentie heeft, krijg ik de nodige instructies. Eerste schep ik vijf emmers water uit enkele grote tobbes. Daar gaan zes zakken trasskalk bij. Dan kan de machine even draaien om alles goed te mixen. Ondertussen leg ik de volgende lading kalk klaar. Tegen die tijd zijn de professionals al flink bezig om de kalk tegen de muur te spuiten en uit te smeren. Het duurt dan ook niet lang voor ik de gemixte kalk in de voorraadbak kan kieperen. En dan begint het spel opnieuw.
De kalk is niet altijd perfect. Meer dan eens is het mengsel te droog om goed in het stro te kunnen spuiten. Al gauw gebruik ik zes emmers water op zes zakken kalk. De kalk moet er ook wat sneller bij zodat er genoeg tijd is om het goedje grondig te mengen. Tegen de middag begint het goed te gaan. Al blijkt de kalk de ene keer iets te droog, dan weer iets te nat. Je hebt nu eenmaal niet de tijd om het zaakje precies af te meten. We kunnen alleen ons best doen.
De ene na de andere muur wordt in de kalk gezet. Dat gaat ontzettend snel vooruit met zo'n spuit. Nog voor vier uur zijn alle gevels voorzien van de eerste laag. Tegen onze gevel hangt nu ruim zes ton trasskalk. Daarbij hebben we bijna drieduizend liter water gebruikt. Na een half uurtje opruimen zijn de werkmannen klaar. Morgen komen ze nog even terug om de steiger af te breken. Ik krijg nog de raad om het houtwerk na te kijken op kalkspatten. De eerste dag kan je die vanzelf afvegen. Binnen twee dagen als de kalk begint uit te harden wordt dat een stuk moeilijker. Bovendien staat de stelling er nu nog. Het wordt dus weer een lange dag. Maar het resultaat is geweldig, ons huis is eindelijk winddicht!

Afplakwerk.

2010-07-05T23:23:00.010+02:00

's Morgens gaan we meteen aan het werk om de steiger op te bouwen. Met drie man en de nodige ervaring van de stucadoor gaat dat gaat goed vooruit. Al snel kunnen we aan de echte voorbereiding beginnen. De ramen worden zorgvuldig afgeplakt zodat er zeker geen kalk op het houtwerk of het glas komt. Dat bespaart ons nadien een grondige poetsbeurt. Daarna schermen we al het zichtbare houtwerk zo goed mogelijk af zodat ook daar zeker geen spatten op komen. Al dat afplakwerk vraagt natuurlijk de nodige tijd. Terwijl de handlanger en ikzelf daar mee bezig zijn, laat Mathias de kalkmengmachine nakijken om zeker te zijn dat die het morgen niet begeeft. Tegen een uur of vier zijn we klaar met de voorbereiding.
Als de werklui weg zijn, profiteer ik van de steiger om de gevel nog eens extra na te kijken en hier en daar nog een laatste stukje riet te hangen. We stoppen nog wat gaten op met drie zakken stro. Daarvan valt zowat een zak wel terug op de grond, maar toch, die stromuren kan je blijven opvullen. Tegen dat het donker wordt, houden we ermee op. Toch tevreden met de extra gaten die we nog opgestopt hebben. Morgen komt dan eindelijk de trasskalk!

Voorbereiding voorgevel.

2010-07-02T22:36:00.005+02:00

We hebben de voorbije dagen onafgebroken gewerkt aan onze gevel. Ondertussen zijn alle gaten van de voor- en achtergevel zorgvuldig opgevuld met stroleem. Dankzij het warme weer droogt die natte stroleem op enkele dagen. Beide gevels zijn ook met de grastrimmer gelijk geschoren. Dat worden uiteindelijk nog vrij strakke gevels. Al vinden we dat niet zo erg belangrijk. Je mag gerust blijven zien dat het een strobalenhuis is.
In de noordelijke zijgevel zitten nog heel wat gaten. Of we die muur nog kunnen scheren moeten we afwachten. Dat is niet ideaal maar we hebben wellicht geen tijd meer. Dit weekend moeten we nog heel wat rietmatten op het houtwerk nieten. Als we tussendoor de grootste gaten nog kunnen opvullen met los stro zijn we al tevreden. De steiger van de stucadoor staat al te wachten en maandag beginnen we eraan. Dan is het eindelijk zover en komt de langverwachte kalk ertegen. Ergens vinden we het jammer dat dan het stro definitief zal verdwijnen. Nu de plastiek van de gevel gehaald is, zie je eindelijk weer dat het een strobalen huis is. Dat heeft de voorbije weken toch weer heel wat leuke commentaar van fietsers opgeleverd.

Voorbereiding zijgevel.

2010-06-26T22:41:00.003+02:00

Tussen enkele andere afspraken door werken we naarstig verder aan de gevel. De punt van de achtergevel is een tijdrovend karwei. In de eerste plaats omdat strobalen nu eenmaal rechthoekig zijn. We hebben die driehoek zo goed mogelijk opgevuld toen we de stromuren bouwden. En eerlijk gezegd waren we daar toen best tevreden over. Na de leem aan de binnenkant is die muur uiteraard aardig samengetrokken waardoor er bovenaan toch wat gaten zijn ontstaan. Dat moeten we dus zo goed mogelijk opvullen met stroleem. Vooral omdat net hier de warmte zal ontsnappen. We besteden er dus de nodige aandacht aan. Dat we dan geen tijd hebben om de zijgevel deftig te scheren, kan ons niet schelen. Of toch niet zo erg.
Het blijkt een lastige klus omdat we nu de leem bovenop de stelling moeten krijgen. Omdat de stelling niet zo erg groot is betekent dat leem en water in emmers via de ladder op de stelling heisen en dan op de stelling met de mixer aan de slag. Dat is niet geweldig comfortabel! We moeten de stelling bovendien een keer of drie verzetten om de hele muur af te werken. De hitte van de laatste dagen is daarbij geen pretje. We zullen de komende week al aan de voorgevel beginnen zodat we met de zon mee kunnen draaien: 's morgen de voorkant, 's middags de zijgevel en 's avonds de achtergevel. Dan hoeven we niet meer in de felle zon te staan.
De voor en achtergevel zullen we vast nog behoorlijk kunnen voorbereiden. Zowel opvullen met stro en leem, deftig scheren als berieten. Voor de zijgevel zullen we wellicht hier en daar een stuk niet kunnen bijwerken zoals we het eigenlijk willen. Ach, soms moet je keuzes maken.

Voorbereiding gevel.

2010-06-20T23:05:00.005+02:00

Een goede week geleden hebben we bericht gekregen dat de trasskalk voor de gevel in de loop van de volgende week geleverd wordt. De stucadoor komt dan begin juli die kalk tegen de gevel spuiten. Dat wil zeggen dat we nog twee weken tijd hebben om de buitenkant van onze stromuren bij te werken en op alle houten balken riet te nieten. Door een ongewone drukte op het werk heb ik de laatste twee weken nauwelijks aan het huis kunnen werken. Vanaf nu heb ik wat vakantie om goed verder te werken. Het zal nodig zijn.
Dit weekend zijn we gestart met de achtergevel. Eerst de plastiek eraf halen, dan alle grote gaten opvullen met stro. Vervolgens de kleinere gaten langs de randen nog eens opvullen met stroleem. Want los stro valt te gemakkelijk uit die smalle spleten. Door onze ervaringen van de voorbije winter weten we maar al te goed dat de cruciale punten van de isolatie tussen de balken en het stro zitten. Aan die koudebruggen willen we dan ook extra aandacht besteden. De onderkant van de muur gaat goed vooruit. Met een kleine stelling die ik gewoon kan oppakken kan ik de muur van het gelijkvloers helemaal afwerken. Het lastigste is het maken van de stroleem op die stelling. Maar ondertussen zijn we al wat meer gewoon.
We zijn uiteindelijk niet helemaal tevreden met de vooruitgang. Het neemt allemaal aardig wat tijd in beslag. Als we bedenken hoeveel muren we nog moeten doen - bovendien op grotere hoogte - gaan we het ergste vrezen. Het enige wat we daar aan kunnen doen is niet te veel piekeren en gewoon verder werken. We zien wel hoever we geraken. Wat we kunnen doen is meegenomen, de rest moet dan maar worden opgespoten met trasskalk. We zien wel hoe het vlot.

Leemwerken verdieping.

2010-05-30T20:30:00.003+02:00

Oef, we zijn eindelijk begonnen aan de bovenverdieping. Vorig jaar hebben we de muren al een stevige grondlaag gegeven en het plafond hebben we toen voor de helft kunnen lemen. Ondertussen hebben we wel gemerkt dat de stromuren met zo'n eerste laag leem nog flink samengedrukt worden. Leem heeft nu eenmaal de neiging om te krimpen wanneer het droogt. Ook het gewicht van de leem trekt uiteraard de strobalen lichtjes naar beneden. Dat hebben we onlangs ondervonden doordat een musje zich door een spleet bovenaan de muur een weg naar binnen heeft gebaand.
Dat was toch een signaal dat we daar verder aan moeten werken. De stromuur onder de dakhelling is in elk geval een moeilijk karwei geweest en verdient nog een extra opvulling. We heisen opnieuw ettelijke emmers leem naar boven en maken een stevige stroleem om de laatste gaten definitief op te stoppen. We nemen twee muren onder handen om daar de spleten aan de rand op te vullen en de holtes wat uit te vlakken. Dat is leuker dan het plafond zelf omdat je daar om de haverklap de stelling moet verzetten. En zo boven je hoofd werken is niet bepaald gemakkelijk. Na een tijdje went het wel en krijgt dat rustig karweitje zowaar een meditatief karakter.

Raamafwerking.

2010-05-08T21:04:00.005+02:00

De voorbije twee weken hebben we wat tijd uitgetrokken om bevriende strobouwers te helpen bij hun projecten. Ondertussen hebben we nog wat opgeruimd op onze verdieping ter voorbereiding van de volgende reeks leemdagen.
Verder maken we alweer nieuwe plannen. Zo moeten onze ramen waar geen bepleistering rond komt eindelijk eens aangepakt worden. Vorig jaar hebben we die wel met een afdichtingsband waterdicht gemaakt. Mooi kan je dat niet noemen en dus willen we de ramen afwerken met houten planken. Omdat de ramen een beetje buiten het houtskelet uitsteken moeten we planken op maat laten maken. Het vraagt toch wat tijd om alles goed uit te denken en dubbel na te meten zodat we de planken mooi kunnen laten aansluiten. We zijn benieuwd of het resultaat zo goed zal zijn als we nu hopen. Nog even geduld.

Schoolbezoek.

2010-04-27T21:38:00.007+02:00

Vandaag is de klas van onze zoon op bezoek gekomen. Op school hadden ze gezien hoe vogels een nestje maken van takjes, stro en modder. 'Dat is een beetje zoals ons huis', had hij gezegd. Na wat meer uitleg was de nieuwsgierigheid gegroeid. Volgens de Freinet methode kan je vooral uit de praktijk leren. Een bezoek aan Casa Pixie kon dus niet uitblijven.
We laten de kinderen even wat rond het huis lopen zodat ze alles goed kunnen bekijken. De muren waar het stro zichtbaar is vallen in de smaak. Als voorbereiding hebben alle kinderen een vraag bedacht die we zo goed mogelijk proberen te beantwoorden. Het is een aangename verrassing om al die snuggere vragen te horen. Hopelijk zijn onze antwoorden even snugger of ten minste verhelderend. De buschauffeur luistert alvast erg geboeid. Na de uitleg laten we de klas in twee groepen even binnen kijken. De enthousiaste kreten van bewondering zijn geweldig om te horen. De waarheid komt tenslotte uit een kindermond.
Als souvenir nemen de kinderen nog wat leem mee. Want er worden al plannen gesmeed om op school een lemen huisje te bouwen. We wensen hen alvast succes bij hun bouwdromen.

Raamrandjes.

2010-04-21T20:01:00.005+02:00

Toen de ramen geplaatst werden was er een lat op overschot waarmee het glas in de ramen wordt vastgezet. Nu komt die lat goed van pas om de randjes op onze raamdorpels te maken. Op die manier wordt het regenwater aan de voorkant afgevoerd en niet langs de gevel. We zagen de lat in korte stukjes volgens de juiste hoek zodat ze precies op de dorpel en tegen het raam passen. Met wat houtlijm plakken we de latjes zorgvuldig op de ramen. Met een lijmknecht klemmen we ze een dag lang goed vast. Het is een werkje dat niet veel tijd maar wel wat geduld vergt.
Tegen volgende week zullen alle ramen wel voorzien zijn van deze prachtige opzetrandjes. Het was in principe gemakkelijker geweest om meteen de ramen met een randje te laten maken. Maar dat soort zaken weet je niet altijd op voorhand. Handig dat we het op tijd te weten zijn gekomen. En gelukkig hadden we een latje in hetzelfde hout. Dat geeft een mooi resultaat.

Keermuurtje.

2010-04-18T20:06:00.004+02:00

Nu de fundering goed is uitgehard, kunnen we de twee rijen snelbouwstenen metsen. Daarmee komen we net onder de hoogte van de vloer binnen. Zo kunnen we houten planken van de gevel tot op dit muurtje leggen met het effect alsof de vloer van binnen doorloopt naar buiten. Op die manier trekken we onze leefruimte ook visueel door naar buiten. Alsof die grote raampartij nog niet voldoende is!
Het terras van kasseien komt aan de andere kant tot tegen het muurtje maar dan wat lager. Tussen het terras en het muurtje voorzien we een gootje voor de afwatering. De planken laten we een stukje over dat gootje uitsteken om dat zo te camoufleren.
De eigenlijke vorm van het terras ligt nog niet helemaal vast. We weten al dat het geen simpele rechthoek zal worden. We hebben nog wat tijd om daar even verder over te tobben want de uitwerking van het terras zal nog even op zich laten wachten omdat eerst de dakwerker moet langskomen. Voorlopig maken we het muurtje al klaar. Dan kunnen we de grond naast het huis wat ophogen en op die manier vlak maken zodat de hoogtewerker vlak kan staan.

Inspectie gevelbepleistering.

2010-04-17T23:54:00.004+02:00

De werken aan de gevel waren oorspronkelijk voorzien voor november vorig jaar. Omdat Mathias de stucadoor wat achterstand had opgelopen, is het toen niet doorgegaan en is het nu nog even wachten op vorstvrije dagen. Vandaag komt hij Casa Pixie al even bekijken om het werk in te schatten en ons nog wat tips te geven. Dat is geen overbodige luxe want die enkele rietmatten die we al hebben vastgeniet, blijken wat dicht tegen elkaar te zitten. Het is beter om het riet wat uiteen te trekken zodat de kalk er beter tussen blijft zitten. Dat hadden we eigenlijk zelf al gemerkt bij het lemen van die rietmatten. Gek dat we daar tegen de gevel niet aan gedacht hebben.
Verder bespreken we waar de rietmatten overal nodig zijn. Ze moeten op alle houten balken waar de kalkpleister overheen gaat, best met een beetje overlapping in het stro. Onderaan de pleister wordt een profiel voorzien zodat het water goed van de gevel weg afdruipt. We willen wel de pleister tot onderaan de onderste balken. Dat is niet optimaal voor de bepleistering, maar het lijkt ons veel mooier. Nog een laatste karweitje voor ons wordt het plaatsen van een opstaand randje op de dorpels van de ramen. Om te zorgen dat het water niet naast de ramen op de bepleistering naar beneden loopt.
Uiteindelijk zijn we haast blij dat we nog tijd krijgen tot eind juni met al die voorbereidingen. Want vroeger zal het niet lukken voor Mathias. Ach, zolang we niet nog eens een winter met zo'n plastieken gevel zitten, zijn we al content.

Afdichting nok (bis).

2010-04-12T22:13:00.001+02:00

Een tijd geleden hebben we gemerkt dat de afdichting van de nok niet volstaat. Nog steeds niet. We hebben het probleem vorig jaar al gesignaleerd bij onze architect. Zijn antwoord toen was ondermaats zodat we besloten het zelf aan te pakken (zie Afdichting nokligger). Sindsdien is het huis bij gewone neerslag perfect waterdicht zoals het hoort. Bij hevige wind met veel regen loopt het toch nog mis. Dan loopt het water langs de spanten naar beneden en dringt druppelsgewijs binnen.
Op dit moment is dat nog geen ernstig probleem omdat onze bovenverdieping nog niet klaar is. Uiteindelijk hebben we dat probleem maar drie keer gehad sinds we hier wonen. Maar dat mag niet blijven duren natuurlijk. Onze architect hebben we deze keer wijselijk overgeslagen. Ondertussen hebben we wel iemand gezocht die dat probleem voor ons wil aanpakken. Beter nog, we hebben iemand gevonden. Al zullen we nog even moeten wachten tot hij tijd heeft om dit werkje te klaren.
Gevolg is dat we ons terras daardoor even moeten uitstellen. Want op die plaats moet de hoogtewerker nog komen. Het is een beetje tegenslag, maar we hebben ondertussen nog genoeg andere klusjes op te knappen. We zullen in elk geval ons keermuurtje verder afwerken en de strook naast het huis alvast vlak maken.

Fundering keermuurtje.

2010-04-05T22:16:00.006+02:00

Nu de tuin er na de eerste opruimbeurt al een stuk aantrekkelijker uitziet, begint het te kriebelen om verder na te denken over de tuin. Waar we niet te lang mee willen wachten is het terras dat we aan de keuken en eetkamer willen laten grenzen. Omdat het huis op sokkels staat en de binnenvloer dus een halve meter boven de begane grond uitkomt, is het niet meteen evident om dat aan te pakken. Vooral omdat de tuin zelf nog een meter hoger komt.
Ons oorspronkelijke idee om een houten terras aan te leggen laten we varen omdat hout niet eeuwig goed blijft en in de winter behoorlijk glad kan worden. Bovendien lijkt een barbeque op een houten terras geen geweldig goed idee. Stenen kunnen we dan weer niet tegen het houtskelet aanwerken. Uiteindelijk kiezen we voor een combinatie. Tegen het huis leggen we een planken vloer van nog geen meter breed die op gelijke hoogte met de binnenvloer komt en net boven het stenen terras uitsteekt. Zo maken we een logische verbinding tussen de houten vloer binnen en het stenen terras buiten.
We besluiten alvast te beginnen met het bouwen van een steunmuurtje waartegen de grond wat kan opgehoogd worden. Daarop kunnen we dan een terras van klinkers of kasseien leggen. Wanneer we het materiaal voor het muurtje bestellen, valt ons oog op mooie kasseien. Waar we menen dat die een stuk duurder zullen zijn dan betonklinkers, blijkt het tegendeel waar te zijn. Vermits ons terras geen gewicht van auto's moet kunnen dragen, volstaan kasseien van vijf centimeter dik. Dat scheelt aardig in de prijs. Dat maakt het nog gemakkelijker om voor het meest duurzame materiaal te kiezen. We vinden ook een ouderwetse kleiklinker best de moeite en overwegen om die te combineren met de kasseien door een trapsgewijze verhoging naar de tuin te bouwen. Maar dat zijn nog voorlopige ideeën.
Dit weekend concentreren we ons alvast op de fundering voor ons steunmuurtje. We graven eerste een geultje uit op de juiste breedte en diepte. Met een ton rivierzand, een ton kiezels en ruim tien zakken cement gaan we aan de slag. Een paar uur later en na flink wat tobbes mixen, ligt de fundering erin. Na een dagje uitharden vullen we de grond aan, gelijk met de fundering. De eerste fase ziet er al goed uit.

Het overschot aan kiezels keren we achter het huis.

Houtwal.

2010-03-28T21:25:00.006+02:00

Nu het eindelijk niet meer zo verrekt koud is buiten, lonkt de tuin een beetje. Het eerste werk waar we ons aanzetten bestaat uit het opruimen van de takken die de grondwerker net achter ons lapje grond op een hoop heeft geveegd. We hebben besloten daar een houtwal van te maken. Dan hoeven we niet naar het recyclagepark of het hout allemaal te verhakselen. Op die manier maken we meteen een begrenzing aan de tuin en zorgen we voor een speeltuin voor de vogels. Het hout kan de komende jaren stilletjes vergaan. Als we later weer houtsnoeisel hebben, vullen we de wal weer aan. Zo weten we altijd wat we daar mee moeten aanvangen.
Met de hulp van de kinderen gaat het goed vooruit. We zijn best tevreden over het resultaat. Nu heeft de tuin tenminste al een begrenzing. De houtwal past heel mooi bij het bos erachter. Dat geeft een mooie overgang tussen wat onze tuin moet worden en een stukje ongerepte natuur. Vanaf nu zullen we ook het wilde gras systematisch maaien in de hoop dat er uiteindelijk een mooi grasveld overblijft. Na de eerste opruiming van wilde planten valt het in elk geval op hoeveel gras er ondertussen al opgeschoten is. Uiteindelijk heeft het weinig zin om gras te zaaien omdat we nog maar een vaag idee hebben hoe we onze tuin willen inrichten. Voorlopig zijn we tevreden als we het gras kort kunnen houden en de tuin er al een beetje groen begint uit te zien.

De hoop houtafval zoals die er vorig jaar uitzag

Het uitzicht nu, met rechts de voorlopige compostbak

Het zicht vanuit de eetkamer.

Tweede slaapkamer.

2010-03-17T21:06:00.005+01:00

Eerst verhuizen we de boekenkasten naar een kant van de tweede slaapkamer, mét hun inhoud. Daar zijn we inmiddels ook al heel bedreven in. Dan zorgen we dat de deuropening, de vloer en de kasten stofvrij kunnen blijven tijdens de werken. Daarna kunnen we eindelijk starten met het uitvlakken van de lemen muren. De gaten tussen de houten balken van het plafond mogen we niet vergeten, al is het een lastige klus. Terwijl die lemen muren rustig mogen drogen beginnen we aan de afwerking van de vensterbank. Die kneepjes kennen we al zodat dat best vlot verloopt. Ten slotte kunnen we de muren sponzen met leem en vervolgens het houtwerk proper maken.
De vloer geven we nog een extra laag vernis voordat we eindelijk afscheid nemen van onze slaapplek in de woonkamer. De stores en de verlichting van de kamer maken het plaatje compleet. We zijn alweer een maandje verder en kunnen weer een tijdje nagenieten van deze mooie stap vooruit. Zalig toch, in een half afgewerkt huis. Dan heb je altijd wat om naar uit te kijken of iets nieuws om van te genieten!

Stores.

2010-02-14T23:51:00.005+01:00

De eerste slaapkamer is eindelijk helemaal klaar. De houten stores voor het raam zijn nu nog niet echt nodig maar weldra worden de dagen langer. Dan zal het wel handig zijn dat we deze kamer kunnen verduisteren. De kamer staat nu redelijk vol met die twee bedden. De eerste jaartjes mogen de kinderen hier nog samen slapen. Dan kunnen we ondertussen de rest van het huis rustig afwerken.
Met hun eigen spulletjes in de kamer ziet het er heel gezellig uit. Nu hebben ze een eigen plekje voor hun speelgoed en knutselmateriaal. Wij zijn meteen ook verlost van overbodige dozen in de woonkamer. Eindelijk terug wat meer ruimte in huis. Op naar de volgende slaapkamer!

Vloer slaapkamers.

2010-02-07T23:27:00.007+01:00

Nadat de muren een fris kleurtje hebben gekregen, kunnen we de laatste etappe van de slaapkamers aanvatten. Het plaatsen van de planken vloer hebben we sinds vorige zomer wel onder de knie. Het op maat zagen en uitleggen van de planken vraagt nog altijd de nodige tijd. Het plakken schiet dan weer aardig op. De kamers zijn best ruim, maar vergeleken met de klus van vorige keer stelt het niet veel voor. Toch hebben we ook zondagmorgen nog nodig om de tweede kamer te plakken. De laag vernis met wit pigment - op waterbasis uiteraard - kunnen we zondagnamiddag nog rustig aanbrengen.
Zo zijn we klaar om alvast de kinderen te verhuizen. Wijzelf verkassen tijdelijk naar de (ook tijdelijke) woonkamer zodat we de lemen muren nog verder kunnen afwerken. Zolang die kamer door ons vieren in gebruik was, kon dat natuurlijk niet. Er wachten dus nog enkele weken leemplezier.

Slaapkamer schilderen.

2010-01-31T23:55:00.005+01:00

De voorbije weken hebben we de vensterbank van de slaapkamer afgewerkt met timmermanspanelen. De muur rond dat raam hebben we nog een laatste laag leem gegeven om die wat rechter te maken en de barsten weg te werken. Dit weekend wachtte ons eindelijk de leuke job om de muur een laagje verf te geven. We behouden liefst zo veel mogelijk de natuurlijke kleur van de leem. Omdat deze kamer met het raam op het westen nogal donker is, wijken we hier af van onze principes. We hebben gekozen voor een fris groen dat de kamer prachtig verheldert. Het blijkt een goede keuze te zijn.

Vensterbanken.

2010-01-11T23:06:00.005+01:00

Toen we in juli onze leemverf kochten stonden er nog leuke cementtegels met prachtige motieven in de aanbieding. We zagen ze toen in gedachten al in de keuken en badkamer op de vensterbank liggen. Nu is eindelijk de tijd aangebroken om ze werkelijk op te plakken. De tegels liggen al een tijdje keurig klaar op de vensterbank. We hadden de tegels al op hun plaats gelegd om een goede verdeling te zoeken. We hebben erop gelet tegels met hetzelfde motief niet in elkaars buurt te leggen en de kleuren wat te verdelen. Nu stapelen we de tegels op volgorde zodat we ze kunnen plakken zoals gepland.
Het plakken zelf gaat goed vooruit. Na een nachtje rust kunnen we de tegels ook voegen. Nu moeten we enkel nog een lat zoeken om de voorkant af te werken. Dat is een klusje dat we tussendoor wel eens aanpakken. Later als het allemaal doe uitgedroogd is zullen we best de tegels nog behandelen. Want in de keuken willen we enkele potjes met kruiden op de vensterbank zetten. Alweer iets om naar uit te kijken.

Vaak voorkomend gesprek.

2010-01-08T22:58:00.001+01:00

- Alles goed?
- Ja hoor.
- Hoe staat het met het strobalen huis?
- Goed, we wonen er al sinds half augustus!
- Oh, dan is ’t al af?
- Nee, nog lang niet. Maar we hebben alle nodige comfort. De badkamer is klaar, met een toilet, een bad en douche, de keuken is geïnstalleerd en we hebben zelfs een dressing voor al onze kleren. We slapen wel nog allemaal samen in één slaapkamer. Want de bovenverdieping is nog niet klaar.
- En lukt het om je te verwarmen met deze koude dagen?
- Dat lukt best, ondanks het feit dat de muren langs buiten nog moeten bepleisterd worden. We gebruiken voorlopig alleen de benedenverdieping dus hoeven we boven nog niet te verwarmen.
- En kun je het gewoon worden op het platteland?
- Dat is helemaal geen probleem. We voelen ons hier uitstekend. De kinderen zouden niet meer terug willen naar ons vroegere huis. Hier hebben ze veel speelruimte en ze gaan dan ook veel vaker buiten spelen. Het leven gaat hier een veel rustiger gangetje en dat bevalt ons wel. Hier hebben de mensen in de winkel nog tijd voor een babbeltje. En hulp wordt spontaan aangeboden als dat nodig is. Wat kan een mens nog meer willen.
- Hebben de kinderen zich gemakkelijk aangepast aan de school?
- We hebben gekozen voor een Freinetschool in de buurt en de kinderen vinden het daar fantastisch. Ze zijn goed opgenomen in de klas en voelen zich er helemaal op hun gemak. Dat had niet beter gekund. Alleen de oudste mist zijn beste vriendjes af en toe wel. Maar ik zou me zorgen maken als dat niet zo was.
- Lukt het dan om nog verder te werken?
- Het gaat natuurlijk een stuk langzamer nu. Dat is wel een beetje lastig omdat er nog zo veel zaken zijn die aandacht vragen. Het voordeel is wel dat we nu ook op een verloren uur al iets kunnen doen. Ik hoef niet meteen voor een hele dag naar de ‘werf’ te gaan. En telkens er iets gedaan wordt, hoe klein ook, geeft dat een goed gevoel en kunnen we er meteen van genieten. Het grote voordeel aan een onafgewerkt huis is dat we nog kunnen dromen hoe de rest zal worden. We hebben nog veel om naar uit te kijken.
- Ik hoor het al, je weet nog wat doen.
- Dat zeker.

Sneeuw.

2010-01-03T18:11:00.002+01:00

Zo zien voorbijgangers Casa Pixie in de sneeuw.

Een zicht vanuit de tuin.

Zo ziet de tuin er voorlopig uit.

Een detail van de lokale flora.

De mispelboom van de buurman.

Koudebruggen.

2009-12-20T22:50:00.009+01:00

Met de eerste echt koude dagen voelen we hier en daar wat tocht. Dat vraagt om een nader onderzoek. Al snel merken we waar de koudebruggen zitten. Tussen de palen van het houtskelet en de bepleisterde stromuren kunnen we duidelijk een luchtstroom voelen. Dat heeft deels te maken met onze keuze om die palen zichtbaar te laten in de muren. Ondanks alle moeite die we ons getroost hebben om de strobalen er stevig in te persen heeft de krimp van de leem bij het drogen de strobalen toch nog enkele centimeters vaster geperst. Doordat we die muren nog niet definitief hebben afgewerkt, kan de kou er nog makkelijk door.
Elke dag pakken we een paal aan. We stoppen zo veel mogelijk stro tussen de paal en de strobalenmuur. We merken al gauw dat het helpt. We concentreren ons daar vooral op. We kunnen het later nog afwerken met leem. Eigenlijk vinden we het een voordeel dat we nu merken dat het opvullen met stro echt zinvol is. We zijn tevreden dat we die palen zichtbaar hebben gelaten. Daardoor is de stromuur extra geperst en nu zijn de zijkanten nog eens goed opgevuld. Als we dan binnenkort de binnenkant met leem afwerken zitten we gerust. De optimale isolatie zullen we pas halen als de buitenkant ook bepleisterd wordt, maar we zitten nu al warm.

Kerstboom.

2009-12-13T22:46:00.003+01:00

Met het herstellen van de muur in de eethoek merken we dat er door de barsten heel wat tocht binnenkomt. Met de tweede laag is het al een pak beter. Alleen de aansluiting met het stuk originele muur blijft na de tweede laag barsten. Met nog een extra laag komt het allemaal wel goed. Ondertussen nemen we de laatste muur van de slaapkamer onder handen. Daar moeten we eerst de muur nog wat beter uitvlakken.
Het is stilaan tijd voor onze eerste kerst in Casa Pixie. Onze nepboom is gelukkig niet te groot. Het worden weer mooie dagen.

Herstellingswerken.

2009-11-29T19:47:00.007+01:00

Vrijdagmorgen hebben we contact opgenomen met de leverancier van de gasradiator. Nog voor de middag zijn ze komen kijken. Compleet verbaasd hebben ze alles goed bekeken. Eerste geruststelling was dat de radiator het nog doet. Met een flinke poetsbeurt is die terug de oude.

De oorzaak van de brand is ondertussen min of meer duidelijk geworden. De dubbelwandige koker kon uitgeschoven worden om hem aan te passen aan de dikte van de muur. Daarvoor zijn er twee sleuven gemaakt in de zijkant. Wellicht heeft de hevige wind een vlam uit de brander getrokken en is die door die sleuven bij het stro geraakt. Het ligt dus niet aan de hitte van de buitenste koker. Twee weken geleden hebben we het stro rond de koker trouwens geïnspecteerd en niets vreemds (zwartgeblakerd of bruin aangezet stro) opgemerkt. We hadden misschien toch het veiligheidsprincipe moeten toepassen en het zekere voor het onzekere nemen en toch een brandwerende isolatie rond de koker voorzien.

Daarna hebben we de resterende muur nagekeken en het stro in de vloer hebben we eruit gehaald. Door de bluswerken was dat nat geworden. Bij een vriend hebben we enkele strobalen opgepikt. Zaterdag hebben we materiaal gekocht om alles te herstellen.
We hebben besloten om het stuk waar de muurdoorvoer zit op te bouwen uit cellebeton. De rest van de muur doen we opnieuw met strobalen. Na een paar uur doorwerken staat de muur er terug en kan de radiator opnieuw in gebruik genomen worden. Morgen zetten we een eerste laag leem en zitten we terug gerust. Dan kunnen we kinderen weer naar huis komen.

BRAND!!

2009-11-26T19:44:00.003+01:00

Vandaag heeft het noodlot toegeslagen. De gasradiator heeft brand veroorzaakt in de stromuur van de eethoek. Gelukkig was Pixie thuis en heeft ze, koelbloedig als ze is, de brand geblust. Dat betekend dat we nog een huis hebben. Dit had veel erger kunnen aflopen.
De brandweer heeft wel een deel van de muur afgebroken om zeker te zijn dat de smeulende strobalen niet opnieuw vuur vatten. Onze leefruimte is een complete ravage. Door de kou kunnen we de kinderen onmogelijk hier laten slapen. Al snel wordt de nodige opvang voorzien en maken we plannen om alles zo vlug mogelijk te herstellen. Naar de precieze oorzaak is het nog raden. We zullen in elk geval de leverancier van de gasradiator morgen contacteren. We kunnen alleen maar vaststellen dat we ontzettend veel geluk hebben gehad.

Wind en regen.

2009-11-22T19:42:00.004+01:00

Met de hevige wind van de laatste dagen hebben we vastgesteld dat de ramen in de lichtbeuk veel wind doorlaten. De plaatsers van de ramen hebben beneden alles opnieuw opgespoten met isolatieschuim maar vonden de ramen boven blijkbaar niet nodig (lees: te lastig), ondanks onze vraag om álle ramen nog eens na te kijken.
Erger is dat door die wind de regen wordt binnengeblazen. Met als gevolg een paar plassen water op de vloer van de verdieping. Nader onderzoek wijst uit dat de regen ook nog altijd door de spanten van het dak naar binnen sijpelt (zie Koudebruggen en Afdichting nokligger). Toch met zo'n hevige wind. We zullen daar dus nog wat aan moeten doen. Gelukkig zijn zulke hevige winden uitzonderlijk en is onze bovenverdieping nog niet in gebruik genomen.
We beginnen alvast met zelf de ramen op te spuiten met isolatieschuim. Dat houdt alvast het grootste deel van het water tegen. Over die spanten van het dak gaan we ons nog even bezinnen.
Prettig is anders.

Sponzen.

2009-11-07T19:41:00.003+01:00

Vandaag zetten we ons aan een flinke sponsbeurt. We maken een bak natte leem. Zo nat dat het laatste vocht niet meer wordt opgenomen; er staan nog kleine plasjes op de leem. Met een gewone spons wrijven we de leem op de muur met grote vegen. Met wat ervaring kan je dat bijna zonder morsen doen. Op deze manier werk je als vanzelf alle gaatjes dicht. Door de dunne laag vermijd je bovendien dat de leem nog barsten vertoont.
Door de goede voorbereiding kunnen we op een dag twee muren zorgvuldig sponzen. Het ziet er fantastisch uit.

Leemwerken slaapkamer.

2009-11-01T19:39:00.004+01:00

We slapen nog altijd met vier op een slaapkamer. Dat vinden we best gezellig, maar dat moet niet blijven duren. Tijd dus om aan de tweede slaapkamer te gaan werken. De afgelopen weken en maanden hebben we tijdens vrije momenten alle spullen die daar een voorlopig plekje hadden gekregen naar boven gebracht. Nu kunnen we beginnen om de muren verder af te werken.
Omdat we ons niet meer moeten haasten, hebben we we de tijd genomen om eerste de oneffenheden weg te schuren. Daarna hebben we met een dunne laag de hele boel uitgevlakt. Dat hebben we vorig weekend al gedaan. Nu kunnen we kijken of onze verstevigingsmethode vruchten afwerpt. De oostelijke muur was oorspronkelijk helemaal scheefgetrokken onder het gewicht van de leem. Door ook de buitenkant van die muur (in juli) met leem te bepleisteren hoopten we het evenwicht te herstellen. Gisteren hebben we de verstevigingsplanken weggehaald. En inderdaad, de muur blijft in positie.
We kunnen nu de ruimten tussen de balken van het plafond opvullen. We gebruiken een dikke brij van leem en stro. Terwijl we bezig zijn merken we maar al te goed dat uit de spleten tussen leem en hout flink wat tocht komt. Hoog tijd dus om wat aan die koudebruggen te doen. Ook de ronde hoek naast de deur moeten we bovenaan nog verder afwerken. Opnieuw gebruiken we een dikke brij leem. Maar hier verstevigen we de ronding met riet. Jutte hebben we ondertussen helemaal afgezworen omdat de muur dan maar blijft bewegen en barsten.

We vinden het leuk om weer eens met leem bezig te zijn. We worden er steeds beter in. Deze muur ziet er beter uit dan de muren in de keuken en eetkamer. Nog voor de afwerkingslaag erop zit!

Gasradiator.

2009-10-21T19:34:00.004+02:00

Met die paar frisse dagen in oktober (met nachtvorst!) kijken we echt uit naar vandaag. De levering van onze gasradiator. Daarmee zullen we Casa Pixie eindelijk kunnen verwarmen.

Nadat de kinderen naar school vertrokken zijn, schuiven we de meubels in de eethoek aan de kant. Net als we daarmee klaar zijn komen de werklui aan met de gasradiator. Ze heffen dat zware geval voorzichtig binnen en zetten het op de juiste plaats om het gat van de muurdoorvoer af te tekenen. Ze leggen goed uit waar ik op moet letten (vooral mooi horizontaal werken) en vertrekken dan naar hun volgende klant. Na de middag komen ze het zaakje aansluiten.

Dat geeft ons ruim de tijd om het gat te maken in de stromuur. Dat gaat heel vlot. Al is het niet zo gemakkelijk een gaaf recht gat te maken. Als dat gedaan is, profiteren we ervan om de muren van de inkom aan de buitenkant te scheren en riet op de houten balken vast te schieten. Zo zijn die muren ineens klaar voor de pleisterwerken (die trouwens naar volgend jaar zijn verschoven, grmbl).
Kort na de middag wordt de radiator vakkundig aangesloten. We vragen nog even of extra brandwerende isolatie rond die dubbelwandige koker nodig is. Aangezien het om een dubbelwandige koker gaat, kan je niet van grote hitte spreken. Het is dus niet nodig. Aangezien het met dat heel precieze gat ook niet eenvoudig zal worden, laten we het zo. We zullen het de komende dagen wel wat in de gaten houden.
Wat later hangen we opnieuw plastiek tegen de muren en ruimen we het boeltje op. Nu mag het gerust wat kouder worden...

Deurbel.

2009-10-11T19:32:00.002+02:00

Al lang geleden hebben we beslist vooral geen elektrische bel aan te schaffen. Die dingen maken meestal geen mooi geluid, kunnen stuk gaan (dat doen ze dan ook, reken maar) en ze verbruiken stroom. Goed, het is niet veel stroom, maar toch, het hangt ervan welke soort bel je kiest. Aangezien het zonder stroom en dus zonder extra bekabeling kan, willen we het ook zo. Het low tech principe, zeg maar. Die keuze is vlot gemaakt, maar waar vind je nog een ouderwetse, niet-elektrische deurbel?

Bij De Trekbel vind je nog typische exemplaren waarbij de bel binnen hangt met een trekmechanisme aan de voordeur. Best mooi die dingen, maar ook dat vraagt weer een gepuzzel om die mechaniek goed te installeren. Nee, dan toch liever een gewone bel met een klepel en touwtje eraan. Als die buiten luidt, horen we dat binnen vast ook. Maar onze zoektocht op internet heeft niet veel opgeleverd. Daar vind je ofwel grote scheepsklokken ofwel dure prulletjes. De moed is ons al een tijdje in de schoenen gezakt.
En dan plots, helemaal onverwacht, liggen er leuke ouderwetse deurbellen bij Casa. Te koop voor een habbekrats. Geweldig toch, zo'n eenvoudige stukje techniek? En ze klinkt mooi, luid, maar mooi.

Dakafvoer.

2009-10-04T19:30:00.000+02:00

De laatste stap in het hele watergebeuren is de afvoer van het dak aan de zuidkant. Het platte dak boven de keuken en eethoek heeft een behoorlijke oppervlakte en sluiten we net als het grote noordelijke dak uiteraard aan op de watertank. Dat kunnen we eenvoudig doen met een afloop langs de gevel naar beneden en dan achter het huis naar de waterput. Op die afstand is het verval perfect. Het water van het voorste schuine dak krijgen we niet naar de waterput dus sluiten we dat langs de voorzijde rechtstreeks aan op de afvoer naar de riolering. Het gaat hier uiteindelijk slechts om een klein deel van het regenwater. Met het opgevangen regenwater zullen we onze regenwaterput al makkelijk kunnen vullen. Met die laatste stukken waterafvoer op hun plek kunnen we eindelijk de laatste kleine putten en oneffenheden rond het huis wegwerken. Rondom het huis begint het er stilaan wat netter uit te zien. Al zal de beplanting nog wat moeten wachten.
Er staat binnen nog wat werk te wachten.

Gevelbepleistering?

2009-09-27T19:28:00.007+02:00

Oorspronkelijk was er een vaag plan om in september aan de buitenbepleistering te beginnen. Dat is er duidelijk niet van gekomen door allerlei kleine karweitjes die we moeilijk konden uitstellen. Wel hebben we een bezoekje gebracht aan 'de leembouwer'. Hij werkt met een verbeterde versie van oude leemtechnieken. Hij is zelf te rade gegaan bij de onderhoudsploeg van Bokrijk maar heeft die technieken verbeterd door kalk aan de leem toe te voegen. Na enkele experimenten heeft hij nu de ideale mengeling gevonden van leem, stro en kalk. Dat heeft hij ook toegepast bij zijn eigen huis en we kunnen alleen maar vaststellen dat het er na meer dan tien jaar nog uitstekend uitziet. Het was heel interessant om een man met zo veel ervaring te horen vertellen. Al moest hij toegeven dat hij geen ervaring heeft met het strobalenconcept. We merken aan zijn uitleg wel dat hij weet waarover hij praat. Hij kent zijn techniek heel grondig door de vele experimenten. Of we zijn tips zomaar kunnen toepassen op een strobalen muur durft hij niet met zekerheid te zeggen. Dat kunnen we alleen uitvissen door het te doen. Dus alweer het experiment. Dat is gemakkelijk gezegd maar dan moeten we ook nog even afwachten hoe het op langere termijn evolueert. Uiteindelijk niet zo eenvoudig allemaal.

Na wat getreuzel beslissen we om een ervaren strobalenstucadoor te vragen of hij Casa Pixie dit jaar nog kan aanpakken. Dat blijkt nog te kunnen. We laten het idee om zelf aan de slag te gaan dan ook los. Ergens best een opluchting. Dan kunnen we rustig nog wat andere zaken afwerken en tussendoor al wat stromuren voorbereiden op de pleisterwerken. En niet onbelangrijk, zo zitten we nog voor de winter degelijk beschermd tegen de kou.

Verwarming en grondwerken.

2009-09-20T19:26:00.002+02:00

Nu het idee van die gashaard met slappe vlammen naar de prullenmand is verwezen, gaan we op zoek naar een andere oplossing. Er bestaan wel gashaarden met een muurdoorvoer, maar ook die blijken een meter boven de haard naar buiten te gaan. Tenzij we een erg dure dubbelwandige buis tegen de gevel hangen, dan kan het anders. Een alternatief zou een pelletkachel kunnen zijn. Het idee staat ons wel aan, maar die dingen blijken behoorlijk groot en mooi vinden we ze niet. Daar komt nog de praktische kant bij kijken. Pellets moeten aangevoerd en gestockeerd worden. Bij gas hoef je maar aan een kraantje te draaien. De laatste optie is een gasradiator. Al vinden we die nogal saai. Het is een simpele grijze bak, met twee rijen van vierkante gaatjes als decoratief element.

Na enkele dagen bezinnen beseffen we dat de laatste optie nog de beste is. Door de 'saaie' vormgeving valt dat toestel niet te hard op en zal de lemen muur erachter beter tot zijn recht komen. Dit toestel heeft een HR-plus label, is niet al te groot, heeft het gevraagde vermogen en blijkt zelfs de goedkoopste keuze. En de gasradiator kan aangesloten worden met een eenvoudige dubbelwandige muurdoorvoer. Een schouw tot boven het dak is niet nodig. Bovendien blijkt dit toestel het snelst leverbaar. Met de herfst die voor de deur staat, is dat geen onbelangrijk argument. Over een maand kan hij al worden geleverd! Nu maar hopen dat het niet te koud wordt voor het zover is.

Met de kinderen die nog veel buiten spelen proberen we de 'werf' ondertussen wat veiliger te maken. De laatste dagen voor de verhuis hebben we nog de afvoer naar de waterput voorzien. Die buizen liggen wel onder de grond, maar het ligt er slordig bij met hier en daar half gedempte kleine putten. Gelukkig hebben we nog grond genoeg om alles goed aan te vullen. De kinderen helpen mee. Tenminste, ze rijden mee op de kruiwagen en geven de richting aan ;-)

Douche, tweede poging.

2009-09-13T19:25:00.003+02:00

Na verschillende e-mails heen en weer (en een telefoontje naar een Frans nummer) hebben we eindelijk de juiste handleiding te pakken om de deuren van de douche te kunnen monteren. En maar best ook want er blijven heel wat schroefjes en dopjes over. Zonder die handleiding zouden we ons zitten afvragen wat we verkeerd gedaan hebben. Eindelijk is er een douche in Casa Pixie. Nu nog warm water...

Gisterenmorgen hebben we de handdoekradiator en het nodige installatiemateriaal aangeschaft. Vandaag kunnen we dat allemaal installeren. Uiteindelijk kruipt daar behoorlijk wat tijd in. Alweer steekt een probleem de kop op. De radiator is standaard voorzien voor een aansluiting langs onder. Wij komen met onze leidingen van boven. Gelukkig kan dat wel met deze radiator, alleen hebben we dan nog een speciale stijgbuis nodig, te verkrijgen op bestelling. Voorlopig houden we het bij de minder elegante oplossing met buizen die achter de radiator tot onderaan lopen. Na enkele rondes testen en bijregelen zijn alle leidingen waterdicht aangesloten en heeft de installatie de juiste druk. We hebben dus eindelijk een douche, met een deur, een handdoekradiator én warm water. Jahoe!

Daarmee is de badkamer gebruiksklaar. Afgezien van de muren die nog een afwerkingslaag leem kunnen gebruiken. In elk geval hoeven we niet meer elders te gaan douchen.

Douche, eerste poging.

2009-09-06T15:39:00.003+02:00

Na de eerste week school proberen we stilaan terug wat werk te verzetten in huis. We hebben al geïnformeerd naar een oplossing voor onze combi geiser/cv ketel. We zullen om dat ding aan de praat te krijgen inderdaad minstens een radiator aan de ketel moeten hangen. Op het eerste zicht lijkt dat niet simpel, zo'n mini cv-installatie. Tot blijkt dat de ketel daarop voorzien is: er zit een expansievat ingebouwd. Dus met wat leidingen en een ontluchtingsventiel kunnen we gemakkelijk een eenvoudige handdoekradiator installeren. Uiteindelijk bevalt het idee ons wel dat we met deze combiketel toch een soort vangnet hebben indien onze verwarmingsoptie (wat dat ook wordt) niet voldoet. Moeten we nog wel even een geschikte radiator vinden en uitpluizen wat we verder precies nodig hebben.

Ondertussen starten we met de installatie van de douchecel. Bij dit zelfbouwpakket is een duidelijke handleiding voorzien zodat alles vlot verloopt. Tot we bij de deuren komen. Die hebben een aparte handleiding omdat er verschillende opties bestaan (draaien, schuiven, recht, halfrond). Na wat zoekwerk op de site van de leverancier, vinden we alle installatiehandleidingen... behalve die van de deuren. We sturen meteen een berichtje naar het bedrijf om de ontbrekende handleiding te pakken te krijgen. Dat wordt even afwachten.

Koelkast bis.
Ondertussen werd eindelijk onze beschadigde koelkast vervangen door een gaaf exemplaar. Het verwisselen van de deur duurt wel wat langer dan het half uurtje dat de leveringsdienst ons wijs maakte. We zijn toch blij dat we het zelf mogen doen. Na anderhalf uur staat de kast te pronken op haar definitieve plekje in de hoek. Het is even wennen, want dit exemplaar maakt hakketak geluiden in plaats van het loeien van een koe. Verder is alles cool.

Gashaard.

2009-09-01T09:30:00.001+02:00

Nadat we de kinderen naar school hebben gebracht, genieten we even na van een kleine receptie. Daarna gaan we onze gashaard kiezen. We hebben vorig jaar op batibouw enkele mooie exemplaren gezien met prachtige 'slappe' vlammen. Dat zien we wel zitten. Al snel volgt de ontnuchtering: zo'n mooie gashaard verbruikt veel te veel voor ecologische mensen als wij. Die mooie gele vlammen krijg je maar door de onvolledige verbranding. Een zuinige haard geeft blauwe strakke vlammen. Bovendien zien die haarden er bedrieglijk klein uit terwijl ze in werkelijkheid behoorlijk groot zijn. Vandaar dat ze altijd in een muur ingebouwd worden. In feite zit de schouw met convectiekanalen verborgen in die muur.

Wij willen onze haard voor onze mooie lemen muur in de eetkamer plaatsen. Het zou zonde zijn om daar zo 'n grote bak voor te zetten. We hadden ons dus veel beter moeten informeren. De behulpzame haardenspecialist verwijst ons gelukkig door naar een firma die ons vast verder kan helpen.

Terug naar af dus.

Warm water, please?

2009-08-29T10:35:00.002+02:00

Vandaag hebben we eindelijk ons bad geïnstalleerd. Dat heeft even geduurd omdat we nog moesten uitvissen hoe we de aansluiting met de afvoerbuizen best konden realiseren. De afvoer hebben we vorige herfst al voorzien en simpelweg dwars door de vloer naar buiten geleid. Na wat heen en weer geloop naar de doe het zelf-zaak zijn we er eindelijk uit. Met een flexibel en het juiste verloopstuk is alles nu water- en reukdicht afgewerkt. Het water loopt nu mooi weg, zonder lekken op de vloer. Oef!
De bijpassende kraan voor het vrijstaande bad is ook geen lachertje. Zonder gebruiksaanwijzing is het niet eenvoudig dat zaakje te installeren. Na enkele uren prutsen en proberen lukt het uiteindelijk. Het resultaat mag best gezien worden. Onze badkamer krijgt er een stuk meer cachet mee.

Na al dat gedoe zetten we ons aan de afwerking van de combi gaswandketel zodat we eindelijk warm water kunnen tappen. Bij de ketel hadden we een aansluitset gekocht, maar die was voorzien op buizen van 15 mm. Brainbox heeft ons buizen geleverd van 20 mm. Daar moet dus nog een verloop tussen. Bompi speelt alweer de redder in nood en heeft daar vakkundig een mouw aan gepast. Nu moeten we alles nog aansluiten.

Als dat gebeurd is, kunnen we eindelijk ons warmwatercircuit uittesten. We zetten voorzichtig een kraantje open. Ja, er komt water uit. Alleen is het koud. We controleren de ketel en die geeft een foutmelding: te weinig druk. Hallo? Een geiser met te weinig druk? Met de handleiding erbij ontdekken we dat onze combiketel in de eerste plaats een cv-ketel is, met de geiser functie als extraatje. We moeten dus minstens een radiator aansluiten voor dat ding zijn werk doet.

We zullen het nog even zonder warm water moeten stellen... +%*!§&*#!!!!!!!!!!!!

Koelkast. Zucht.

2009-08-22T18:32:00.000+02:00

Gisterenmorgen bellen we naar VDB om te informeren wanneer onze koelkast geleverd zal worden. We mogen de leverancier verwachten tussen twee en drie. Om half vier bellen we toch even terug om te horen wat er mis is. Blijkt dat de chauffeur de koelkast niet heeft meegenomen omdat die niet in de originele verpakking zat. Dat komt omdat de draairichting van de deur is aangepast. De verkoper had nochtans zelf voorgesteld dat zij dat wel konden doen. Had hij er beter bij gezegd dat ze dan niet meer geleverd kan worden!

Als we vragen wanneer die dan wel geleverd wordt, blijkt donderdag de snelst mogelijke datum. Aangezien ons was beloofd dat de koelkast vorige week al geleverd kon worden, vinden we dat niet leuk. We eisen dan ook dat de koelkast zaterdag geleverd wordt en geen dag later. Aanvankelijk is dat geen optie. Na veel en lang aandringen (en het dreigement dat we het allemaal op zaterdag wel in de winkel willen komen bespreken in het bijzijn van andere klanten) krijgen we eindelijk de verantwoordelijke van de leveringsdienst aan de lijn. Die blijkt in tegenstelling tot de andere werknemers erg behulpzaam. Er wordt naarstig gezocht naar een oplossing en ja, de koelkast kan zaterdag tussen drie en vier worden geleverd.

Maar de miserie is nog niet voorbij. Iets voor drie uur belt de chauffeur ons op om te zeggen dat onze koelkast beschadigd is. Wellicht is er iets misgegaan bij het verwisselen van de deur of zo. We laten de man toch komen om het zelf te kunnen bekijken. De kast is inderdaad behoorlijk gedeukt en bekrast. De vijftig euro korting die VDB ons voorstelt wordt zelfs door de chauffeur weggelachen. Hij belt daarop zelf naar de winkel en krijgt het voor elkaar dat we de koelkast mogen houden tot er een nieuw exemplaar wordt geleverd. Dat kan zowaar binnen twee weken. Benieuwd of het deze keer zonder problemen lukt. De man vraagt nog of de deur moet verwisseld worden maar wij stoten ons geen twee keer aan dezelfde steen!

Dressing.

2009-08-20T18:30:00.002+02:00

We wonen bijna een week in Casa Pixie. Met het prachtige weer blijft dat heerlijke vakantiegevoel hangen. In het weekend hebben we nog wat meubels op hun juiste plek gezet en al een pak dozen uitgepakt. Zo wordt het stilaan wat overzichtelijker. We hebben voorlopig nog geen bad of douche. We wassen ons dan maar aan de wastafel en douchen wanneer we bij onze ouders zijn. En ja, zelfs onze was hebben we al een keertje meegenomen. We kunnen nu eenmaal niet alles tegelijk installeren en afwerken. De toiletten zijn ondertussen wel aangesloten op de riolering. Het campingtoilet kan dus eindelijk opgeborgen worden. De gootsteen kunnen we nu ook gebruiken. En de vaatwasser uiteraard.
Dinsdag hebben we onze dressingkasten opgehaald bij Ikea. We zijn twee dagen zoet geweest om die in elkaar te knutselen en vakkundig op te vullen. Stilaan krijgt alles wel een geschikte plek toegewezen. Zo kunnen we weldra nog wat extra spullen uit het oude huis naar hier overbrengen.

De oorspronkelijke plannen om deze week nog wat extra tijd met de kinderen te spenderen zijn niet echt doorgegaan. Maar ze vinden het hier zo leuk dat ze dat niet echt erg vinden. Ze amuseren zich hier fantastisch in de tuin - zelfs al is die nog lang niet in orde. De rioleringsbuizen en de houten blokken die nog her en der verspreid liggen, blijken uitstekend speelgoed. Daar worden waterparcours en telefoonbuizenstelsels mee gebouwd dat het een lieve lust is.

Morgen wordt eindelijk onze koelkast geleverd en dat wordt tijd. Een week leven op pizza, frieten en chinees kan nog net, langer hoeft dat echt niet te duren.

Verhuis!

2009-08-14T18:52:00.001+02:00

Eindelijk is het zover. Het keerpunt waar we zo lang naartoe geleefd hebben. Gisteravond hebben we nog wat meubels uit elkaar gehaald. Vanmorgen is het vroeg opstaan want om acht uur staat de verhuiswagen voor de deur. We hebben twee vrienden, H. en J. opgetrommeld om ons te helpen bij het inladen. Dat is ook nodig. We blijven maar spullen uit het huis naar buiten sjouwen.
Na een uurtje beginnen de verhuizers te vrezen dat niet alles mee kan. Uiteindelijk krijgen we alle meubels en de grote spullen toch netjes in de vrachtwagen. Er blijven nog wat dozen en wat ditjes en datjes achter, die komen we later wel ophalen. Iets na het middaguur vertrekt de wagen uit de stad op weg naar Casa Pixie. Nu is het definitief; we vertrekken uit de stad. We zeggen geen vaarwel maar tot ziens.

H. komt mee, J. heeft nog andere plannen. We bellen onze collega strobouwer uit de buurt op zodat hij mee kan helpen om alles binnen te zetten. Dat gaat een heel pak vlotter. Op een kleine twee uur staat alles binnen. De grote spullen meteen op de juiste plek. De rest stockeren we in een van de kinderkamers. Dat wil concreet zeggen dat we de eerste weken (en waarschijnlijk maanden) met z'n vieren in de andere kinderkamer moeten slapen. Maar dat vinden we niet erg. Het is best gezellig zo.
Als de verhuizers vertrokken zijn, zetten we nog wat kasten op de juiste plek en knutselen we de bedden in elkaar. Tegen de tijd dat mama en de kinderen er zijn, ziet het er al behoorlijk gezellig uit. Het voelt al aan als thuis. Het lijkt een beetje op vakantie, maar dan met onze vertrouwde meubels.

We keuvelen nog wat na en spelen een groot pak Kempense frietjes naar binnen. Daarna brengen we H. terug naar huis. We staan bij onze vrienden in het krijt, dat is duidelijk. Zonder hen was het niet gelukt.

Badkamer en keuken installeren.

2009-08-12T13:52:00.000+02:00

Gisteren hebben we nog een stuk ronde muur afgewerkt in een van de slaapkamers. Daarna hebben we de muren van de keuken en eethoek nog een laatste keer gesponst met leem. Die muren zien er nu echt uit zoals we het gedroomd hadden.
Vandaag kunnen we dan eindelijk onze wastafel installeren. Bompi heeft volgens onze aanwijzingen een eenvoudig meubel gefabriceerd met twee waskommen. En hij is zo goed geweest om alles te komen installeren. Zo kunnen wij ons concentreren op de keuken.

We hebben plaats zat om alles uit te pakken en de meubels rustig in elkaar te knutselen. Met de nodige handleidingen gaat het goed vooruit. Tot we iets na de middag ontdekken dat de kast voor de gootsteen - een toonzaalmodel - niet volledig is. De verbindingslat voor de achterzijde is blijkbaar niet mee ingepakt. Na een telefoontje naar Habitat blijkt het ontbrekende stuk terecht. Na flink aandringen - zeg maar boos worden - krijgen we het voor elkaar dat de ontbrekende stukken morgen geleverd worden. Al lijkt het echt niet van harte. Waar is de tijd dat de klant nog koning was?

Tussen de bedrijven door wordt de muur van het toilet behangen met 'vintage' behangpapier. Ook de stopcontacten krijgen hun definitieve afdekplaatjes. Zo is het belangrijkste toch klaar voor de grote verhuis.

Vloer vernissen.

2009-08-10T19:47:00.003+02:00

Het is ons gelukt de planken vloer te plaatsen! Het is nog een huzarenstukje geworden omdat de helper op zaterdag te veel hoofdpijn had om verder te kunnen werken. Dan hebben we maar laat doorgewerkt. Gisteren ging het gelukkig vlot en konden we de vloer leggen tot waar de dressing moet komen. Dat is fantastisch want zo kunnen we de keuken en de badkamer deze week nog installeren voor we vrijdag verhuizen. En hebben we meteen plaats genoeg om onze meubels te plaatsen en het hier een beetje gezellig in te richten. De slaapkamers doen we later wel een keertje.

Zaterdag hebben we geïnformeerd naar onze vernis en die was ondertussen beschikbaar. Die zijn we dan meteen gaan halen zodat we vandaag al een eerste laag kunnen zetten. We wachten daarmee op de levering van de keukenmeubels. Die staat in de voormiddag op de agenda. In afwachting werken we verder aan de buitenriolering. Dan kunnen we de sanitaire installatie volgende week tenminste gebruiken. Na de regenwaterput sluiten we vandaag de septische tank aan. Dat is dan meteen een zorg minder. De afvoer van wastafels en gootsteen hoeft wat ons betreft niet per se deze week al op de riolering aangesloten te worden. Al zou dat wel prettig zijn. Maar we hebben andere prioriteiten.

De levering van de keuken verloopt zoals gepland, afgezien van het feit dat we nog even bij de bank geld moeten afhalen. Ze hadden ons wel gezegd dat we met visa kunnen betalen, maar we waren even vergeten dat het om een groot bedrag gaat, dat onze limiet ver overschrijdt. We kopen niet elke maand een keuken!

Als alles betaald is, beginnen we aan de vernis. Dat gaat goed vooruit met een roller op een steel. 's Avonds laat volgt de tweede laag zodat we woensdag aan keuken en badkamer kunnen werken. Het zal geen kwestie zijn van wanneer alles klaar is, we zullen moeten kiezen wat we zeker klaar willen hebben. Dat we de eerste dagen in ons nieuwe huis zullen moeten kamperen staat al langer vast.

Planken vloer.

2009-08-07T18:11:00.001+02:00

Na het bouwverlof hebben we meteen de leverancier van onze planken vloer opgebeld. Gelukkig was hij ons niet vergeten. Vandaag levert hij 's morgens vroeg de eiken planken en de lijm keurig af. De vernis op waterbasis is er niet bij. Het witte pigment dat ervoor zorgt dat de eiken planken niet zullen verkleuren was niet op voorraad. Dat zal voor volgende week zijn. De man maakt zich er niet druk om, want de vloer ligt er nog niet. Ik durf haast niet te zeggen dat ik had gehoopt zondag al te kunnen beginnen met de vernis.

We starten met de keuken en de badkamer zodat we daar volgende week zeker de meubels kunnen installeren. Al wat we verder nog kunnen doen is meegenomen. Al hopen we stiekem dat we tot en met de dressing onze vloer kunnen plaatsen. Dan kunnen we volgende week bij de verhuis al veel spullen meteen op de juiste plek zetten.
Eerst leggen we de planken van de vloer netjes uit. Waar nodig zagen we er een stuk af. Wat we afzagen gebruiken we om een volgende rij te beginnen. Op die manier beperken we het afval. Na enkele uren ligt de vloer van de keuken er helemaal. We duiden aan tot waar we alles gelegd hebben en halen dan de vloer er terug uit. We leggen de planken keurig op stapeltjes. We strijken de OSB ondervloer in met lijm en plakken de vloer er meteen op. Het plakken van de vloer gaat aardig vooruit. Dat komt goed uit want zo zal het vast lukken om ook de badkamer vandaag al te doen.

Uiteindelijk lukt het wel, maar het is ondertussen flink laat geworden. We zullen dit weekend hard moeten doorwerken om de vloer tot de dressing te plaatsen. Met die waterbasis vernis kunnen we gelukkig twee lagen in een dag leggen. Misschien moeten we morgen toch eens bellen of dat wit pigment er tegen maandag kan zijn. Maar eerst zorgen dat die vloer er ligt.

Schilderen - kleur!

2009-08-02T15:01:00.004+02:00

Vanmorgen zijn we meteen gestart met een nieuwe grondlaag voor het plafond. Meteen daarna hebben we de kinderkamers aangepakt. Die leemverf is echt een plezier om mee te werken. De verf voelt wat dikker aan dan 'gewone' verf en laat iets meer textuur zien. Dat verdoezelt de kleine oneffenheden, leuk. Deze verf blijkt ook een uitstekend dekkend vermogen te hebben. Dat merken we vooral aan het 'fire brick' rood dat we in de inkomhal aanbrengen. Rood is meestal een kleur die twee of meer lagen nodig heeft, en dan soms nog niet goed effen dekt. Met deze leemverf volstaat één laag voor een zuivere, egale kleur.

Fantastisch. Het rood steekt wat fel af tegen het frisse groen van de kinderkamers. Het verrast ons, maar we troosten ons met de gedachte dat er later toch een deur tussenkomt. Het warme roze is een uitstekende keuze van ons dochter. Het is roos, maar helemaal niet te fel. Ook de kleur voor de badkamer is een schot in de roos. Het is een warm blauw met een zweem van groen. Dat geeft een perfect zuiders tintje aan onze badkamer. Het fuchsia in de keuken is best straf, maar dat mag wel omdat daar toch een grote kast komt. Voor het plafond hebben we het witste wit van de leemverven gekozen. Echt wit is dat niet, maar het geeft precies het resultaat dat we voor ogen hadden. De keuken en eetkamer lijken ruimer dan voorheen. En dat mag wel, want er moeten nog wat meubels in.

Met deze grote stap begint Casa Pixie er echt als een huis uit te zien. Nu nog een vloer zodat we de vaste meubels (keuken, douche, bad) kunnen installeren. De vloer hebben we begin juli besteld, maar het bouwverlof is er tussen gekomen. Morgen zullen we eens informeren wanneer we onze vloer kunnen verwachten. We hebben alvast een helper voor vrijdag. Hopelijk kan de vloer tijdig geleverd worden. Spannend. In afwachting kunnen we deze week de regenwaterput aansluiten, de pomp installeren en/of de riolering aanleggen.

Schilderen - grondlaag.

2009-08-01T14:55:00.002+02:00

Het leukste werkje van de laatste weken staat eindelijk op het programma: schilderen. Daarmee zal ons huis wat meer kleur krijgen. De leemverf hebben we vorige week al opgehaald. Uit een beperkte voorselectie hebben we de kinderen zelf de kleuren voor hun kamers laten kiezen. Het resultaat van deze werken hangt grotendeels af van de voorbereiding. We hebben dan ook een ganse week lang besteed aan plamuren en schuren van de muren en het plafond.

Vandaag leggen we de grondlaag. Daarmee verdwijnen de laatste oneffenheden en voorzien we een goede basis. We plakken waar nodig de houten balken en de ramen af en gaan meteen aan de slag. De kinderen helpen een aardig handje mee. Iets na de middag krijgen we een voorgevoel dat we niet genoeg verf zullen hebben. Er zit niets anders op dan rustig verder te werken en te zien hoe ver we geraken. De muren van de badkamer en de wasplaats kunnen we vandaag niet meer doen, dat is duidelijk. We willen in elk geval het plafond van de keuken en eethoek aanpakken. Uiteindelijk blijken we slechts de helft van de keuken te kunnen verven. We hebben geen andere keus dan tijdig te stoppen en snel nog een pot grondverf te kopen. Dat is dan misschien geen leemverf, we hebben geen tijd om nog langer te wachten. Morgen volgt het echt leuke werk. Al zullen we dan eerst nog een nieuwe grondlaag moeten voorzien voor het plafond. De grondverf op waterbasis is gelukkig na vier uur al overschilderbaar. En morgen blijven de kindjes thuis, zo kunnen we wat beter doorwerken.

Ventilator.

2009-07-30T21:04:00.003+02:00

Tussen het plamuren en schuren door knappen we nog wat karweitjes op waar we nog geen tijd voor vonden. Om te voldoen aan de EPB normen moeten we nog regelbare ventilatoren plaatsen. Dat wil zeggen dat we een flink gat door de strobalen muur moeten maken.
We hebben al zo'n gat gemaakt voor de gasbrander van het warm water. We weten dus dat het een vrij eenvoudig werkje is, heel wat anders dan door een bakstenen muur zo'n gat te moeten maken. Het is alleen moeilijk om goed rechtdoor te boren. Het blijft verbazen hoeveel stro er uit zo'n gat komt.
Eens het gat klaar is, gaat de ventilatiebuis erin. Dan kunnen we precies aftekenen waar de elektrische kabel moeten komen. Dan kunnen we die nog in de leem vastzetten voor we morgen de ventilator zelf aansluiten. Het is best een leuke afwisseling na al dat schuurwerk.

Keukenplafond.

2009-07-25T23:02:00.003+02:00

Na heel wat twijfelen hebben we een tijd geleden al besloten om geen leem te gebruiken voor het plafond van de keuken en eethoek. Niet alleen omdat het niet gemakkelijk zal zijn om dat mooi glad te krijgen. Het plafond is niet al te hoog. Een lichte kleur en strakke afwerking zullen helpen om die indruk tegen te gaan. Bovendien gaat het om een behoorlijke oppervlakte. Dan wordt het wellicht een beetje te veel leem.

Met de nodige hulp beginnen we op vrijdag de Fermacell platen tegen het plafond te plaatsen. Het wordt al snel duidelijk dat we twee dagen nodig hebben om die veertig vierkante meter nauwsluitend tegen elkaar te bevestigen. We werken liever op een rustig tempo. Te snel werken zou ons achteraf veel tijd kosten om de kleine foutjes weer te corrigeren.
Op vrijdag geraken we halfweg. Dat geeft ons het nodige vertrouwen om vandaag op hetzelfde tempo en met dezelfde aandacht voor een goede afwerking de rest aan te pakken. Tegen de avond ziet de ruimte er helemaal anders uit. We zijn behoorlijk tevreden.

Nu wacht ons nog een week met veel plamuren en schuren.

Geknoei van Eandis (deel 3).

2009-07-23T19:55:00.000+02:00

Rond een uur of negen kom ik aan op de werf. De man van Eandis zit al te wachten. Ik hoop stiekem dat hij daar al een uur staat te koekeloeren.
Terwijl hij wat materiaal uit zijn bestelwagen haalt, vraag ik hem waarom hij de elektriciteitsmeter gisteren vervangen heeft. Daarop krijg ik een soort gegrom dat klinkt als 'da weet ik nie' als antwoord. De man belooft wel om de oude en nieuwe meterstand te noteren en verzekert me dat dat allemaal in orde komt.

Wanneer hij een uur later weer vertrekt, mag ik weer getuige zijn van de efficiëntie van Eandis. Terwijl ik op de gasleiding een T-stuk moest voorzien waarop de meter kan aangesloten worden, heeft onze brave vriend de gasmeter zowat twintig centimeter lager gehangen. Zonder het toestel op mijn binneninstallatie aan te sluiten. Is dat om zeker te zijn dat ik niet stiekem ga knoeien met hun verzegelde meter? Bizar.

Gevolg is dat deze meter twintig centimeter lager hangt dan de elektriciteitskast ernaast. Mooi ziet dat er niet uit.
Ik besluit toch even naar Eandis te bellen om te klagen over dit soort praktijken. Hoewel het wel oplucht om eens goed mijn gedacht te zeggen, haalt het geen sikkepit uit. Nadat ik enkele keren ben doorgeschakeld krijg ik een man aan de lijn die me volgende zaken op de mouw speldt.
- Het is een standaard procedure om bij elk bezoek van Eandis oude elektriciteitsmeters te vervangen. Doel is om alle meters elke tien jaar te vervangen. Dit is duidelijk een sprookje, want ik ken verschillende meters die al meer dan veertig jaar staan te tellen. Blijkbaar is de rest van Eandis niet op de hoogte van deze procedure. De telefonisten wisten van niets, en aan het gegrom van mijn bezoeker te horen wist hij ook niet wat van hem verwacht werd, of waarom.
- Als ik die elektrische kabel liever door de juiste bocht heb, zal Eandis dat komen doen. Als ik voorstel om het zo te laten en me een korting te geven —want het kost hen wel wat om daarvoor terug te komen— wordt het duidelijk hoe dit bedrijf te werk gaat. Dat kunnen ze niet doen. Ze werken met vaste (monopolie) prijzen. Maar als de onderaannemer een fout heeft gemaakt, moet hij die fout op zijn kosten rechtzetten. Als je zo de zwarte piet kan doorschuiven is het wel heel gemakkelijk. En nu verwondert het me niet dat zo'n aansluiting pokkeduur is. Met al dat geknoei in hun organisatie moeten ze behoorlijk vaak terugkomen. Om dat te kunnen doen, worden de prijzen op voorhand al flink doorgerekend. Maar wie kan daar wat tegen doen. De klant heeft geen keuze; hij is verplicht aan te sluiten via deze monopolist.
- Als ik over de open put aan de straatkant begin, blijkt daar de procedure dat een andere (onder)aannemer instaat voor het dichtgooien van die put. Want daarvoor hebben die technische mannen geen tijd. Normaal gebeurt dat binnen de vijf werkdagen. Ik ben dus duidelijk te vroeg met mijn klacht.
- De chef van de man aan de lijn zal vandaag nog contact met me opnemen om het over mijn klachten te hebben. Wie gelooft dat?

Geknoei van Eandis (deel 2).

2009-07-22T18:28:00.002+02:00

Om half zeven klauter ik uit mijn bed zodat ik om acht uur paraat sta op de werf. Rond kwart na negen komen de mannen van Eandis toch nog opdagen. Tof!
Na een korte inspectie van de aansluitplaat starten de mannen meteen met de graafwerken voor het te warm wordt. Ik hoor een van hen al zeggen dat 'ze' —waarschijnlijk die achterliggende dienst— een en ander niet hebben meegegeven. Het gaat om een paar stukken voor de gasaansluiting. De man belooft al meteen dat hij daarvoor morgenvroeg zal terugkomen. Ik vraag gelijk of dat rond negen uur past voor hem. Dan hoef ik me niet te haasten.

Tegen de middag zijn de werklui klaar. Voor ik het goed en wel besef zijn die mannen zonder veel te zeggen vertrokken. Als ik even later hun werk bekijk, moet ik even slikken. De professionals hebben wel wat steken laten vallen:
- De elektriciteitsmeter is vervangen door een exemplaar met een heel andere meterstand. Lijkt erg bizar bij een meter die nog geen jaar gediend heeft. Ook vreemd dat ze die bestaande meter naar hun wagen brengen om er daar een andere uit te halen en die naar binnen te brengen. Benieuwd wat ons dat binnenkort zal kosten bij de afrekening.
- De elektrische kabel is (samen met de coax kabel) door de bocht van de teledistributie gestoken. Waarom zijn we dan verplicht die f***ing energiebocht te voorzien als die professionals zich er niets van aantrekken. Dan hadden we net zo goed drie aparte bochten kunnen plaatsen, wat veel gemakkelijker en goedkoper was geweest.
- De wachtbocht voor gas in de werkput die aansluit op de energiebocht hebben ze losgekoppeld en simpelweg opzij gegooid. Alsof dat allemaal niets kost. Waarom doen we ook al die moeite?
- De aansluiting op de gasleiding aan de straatkant ligt nog open. De werkput die onze vrienden hebben gegraven ligt daar open en bloot op nog geen meter van de straatkant. Lijkt me niet bepaald een veilige situatie. Ze hadden op zijn minst die put kunnen afbakenen. Wat zou onze veiligheidscoördinator daarvan vinden?

Of heeft het misschien te maken met die ontbrekende stukken waarvoor ze morgen nog eens langskomen? En is het niet de moeite alles proper (en veilig) achter te laten?

Geknoei van Eandis (deel 1).

2009-07-20T15:20:00.000+02:00

In deze vakantieweek moet het een beetje vooruit gaan. Een maand geleden was er met Eandis een datum afgesproken voor de aansluiting van gas en elektriciteit op maandag 20 juli. Vandaag houden we ons in afwachting van hun komst de hele dag op de werf bezig met wat kleinere klusjes die nog liggen te wachten. Eandis hebben we niet gezien. Nadat we eindelijk telefonisch informeren, krijgen we de bevestiging dat onze afspraak voor vandaag is. Na een kwartier komen we te weten dat de 'achterliggende' dienst een andere datum heeft ingeschreven. Woensdag staan we als eerste op de lijst van die achterliggende dienst. Dat wil zeggen dat ze hier rond 8 uur al kunnen zijn. We zijn al blij dat het geen veel latere datum wordt.

Muren afwerken.

2009-07-19T15:18:00.002+02:00

Een regenwaterput heeft niet veel zin als er geen regenwater in terecht komt. Eerste zorg is dan ook dakgoten hangen die de regen opvangen. Zaterdag hangen we de dakgoot van het grote dak en we installeren meteen de afvoerpijpen. Een van de volgende dagen/weken leggen we wel eens de nodige afvoerbuizen tot aan de put. We kunnen niet alles tegelijk en binnen wacht ons nog heel wat werk.

Vandaag plaatsen we de laatste aftappunten van de waterleiding zodat we alle binnenmuren kunnen dicht maken. We plamuren meteen de schroefgaten en naden dicht. Het begint te kriebelen om de verf te gaan halen. Daarvoor moeten we nog een geschikt moment uitzoeken. We hebben al een uitstekend adresje voor onze leemverf en hebben zelfs al een beperkt lijstje van favoriete kleuren klaar. Maar eerst moet het plafond van de keuken en eetkamer er nog in. Een leuk karwei voor volgend weekend.

Keuring gas en elektriciteit.

2009-07-14T15:16:00.000+02:00

Doordat onze stopcontacten ontbreken weten we op voorhand al dat de keuring van de elektrische installatie een tijdelijke keuring wordt. Het belangrijkste is dat we tenminste aangesloten kunnen worden. Dat maakt het afwerken en vooral het testen van de hele installatie toch wat gemakkelijker. Uiteindelijk blijkt de aardingsweerstand met twee piketten te volstaan. Dat is al een geruststelling. En ons elektrisch schema zit ook goed in elkaar. Alleen hebben we per vergissing de symbolen voor de enkelpolige in plaats van dubbelpolige schakelaars gebruikt (op stroomkringen van 20 ampère mag je geen enkelpolige gebruiken). Gelukkig hebben we allemaal dubbelpolige schakelaars gebruikt. We moeten dus enkel het schema aanpassen.

Ook onze zelf aangelegde gasleiding wordt vandaag gekeurd. Daarover waren we blijkbaar niet goed geïnformeerd (hoe zou dat komen?). De leidingen zelf zijn correct gelegd, op een klein lekje na. Blijkbaar moet er voor de keuring minstens één toestel aangesloten zijn (om te beoordelen of dat toestel correct is opgesteld, met de nodige verluchting en zo) en moet er op alle gaskraantjes een stop gezet worden. Leuk dat we dat nu pas te weten komen. Dat zullen we dus moeten aanpassen en opnieuw laten keuren. Concreet wil dat zeggen dat we volgende week bij de aansluiting door Eandis/Iverlek alvast elektriciteit in huis hebben, en dat de gasmeter enkel geplaatst zal worden, maar nog niet aangesloten. Dat valt wat tegen, maar geen nood, we hebben nog wat tijd om dat allemaal in orde te brengen. Al goed dat we de volgende keuring niet de volle pot moeten betalen. Een magere troost, maar het is toch iets.

Pech.

2009-07-12T17:02:00.002+02:00

Zaterdagmorgen hebben we gemerkt dat de geleverde stopcontacten geen aarding hebben. De groothandel geeft gelukkig al snel toe dat het hun fout is en dat we de stopcontacten mogen omruilen. Veel helpt dat ons niet verder: de juiste stopcontacten moeten opnieuw besteld worden. Dat betekent weer een week of twee uitstel. Met het bouwverlof voor de deur wellicht nog een week extra. De elektrische installatie zullen we dus niet in orde kunnen brengen. Toch niet volledig. We concentreren ons dan maar op de verdeelkast en installeren alvast de schakelaars.

In de vrijgekomen tijd werken we hier en daar nog ditjes en datjes verder af.

Waterput en septische tank.

2009-07-10T16:59:00.003+02:00

In zeker zin is het misschien wat gek om een waterput en septische tank te plaatsen nadat het huis er staat. Maar we hadden vooraf geen duidelijk idee waar we die best kunnen zetten. Nu hebben we daar een beter zicht op. Voor de waterput hebben we niet veel keus, naast het huis past die niet, dus komt hij erachter (vooraan ligt die hoop leem nog in de weg). De septische put komt zo dicht mogelijk bij het toilet. Hoe we alles precies moeten gaan aansluiten is nog niet duidelijk, maar dat komt vast nog.
Voor de grondwerker is het plaatsen van die putten een simpel karweitje. Op een kleine twee uur tijd zitten beide putten erin. Nu de kraan er is, laten we meteen onze grond nivelleren. Onze vertrouwde berg verdwijnt en maakt plaats voor flink wat ruimte. Nu zien we duidelijk hoe groot onze tuin zal worden. Het niveauverschil tussen het huis en de tuin valt nu extra op. We zullen nog creatieve oplossingen moeten bedenken om dat verschil te 'verdoezelen'.

Tussendoor leggen we de gasleiding in de vloer en halen we het elektrisch materiaal op dat eindelijk is toegekomen. Dit weekend werken we de gasleidingen en de elektrische installatie af zodat we dinsdag alles kunnen laten keuren. Het lijkt weer allemaal vlotjes te verlopen.

Kastanjepalen bis.

2009-07-06T23:30:00.000+02:00

Hard werk in actie!
Dank u wel Bompi ;-)

Kastanjepalen.

2009-07-05T23:27:00.003+02:00

Voor onze deurlijsten hebben we een tijd geleden een wat gek idee gekregen. Vermits we met schuifdeuren willen werken, moeten we geen klassieke deurlijsten gebruiken omdat we geen scharnieren nodig hebben. Dus hebben we bedacht om kastanje palen te plaatsen om een mooi natuurlijk effect te creëren.

Dat blijkt iets makkelijker gezegd dan gedaan. Ten eerste is het niet zo gemakkelijk om niet behandelde, niet geschaafde palen te vinden van de goede dikte. Na wat zoekwerk blijkt Ecomat dat in hun gamma te hebben. Voldoende rechte palen voor onze toepassing vinden we bij de vier meter lange palen. Daar kunnen we stukken van twee meter vijftig uithalen die recht genoeg zijn om tegen de muren te plaatsen. Maar we zijn er nog niet. Een kant van die palen moet recht afgeschaafd worden. Met de elektrische schaaf van Bompi lukt dat wel, maar het is een hels karwei en op het eind begint zo'n paal krom te trekken.

Uiteindelijk blijkt de beste methode om stukken in te zagen en met een flinke beitel weg te kappen zodat we maar de laatste millimeters moeten afschaven. Dat is al een stuk vlotter werken, maar het blijft een flink werkje. Gelukkig heeft Bompi veel tijd.
De voorbereidingen zijn ondertussen achter de rug en onze binnenwanden zijn klaar zodat we de palen eindelijk kunnen plaatsen. Dat gaat goed vooruit. We vonden het wel een leuk idee maar het was toch bang afwachten hoe het er uiteindelijk zou uitzien. Wel, we zijn erg tevreden over het resultaat.

Leidingen sanitair.

2009-07-04T23:23:00.002+02:00

Het openmaken van de vloer valt uiteindelijk best mee. De leidingen liggen daarna snel in de vloer. Het moeilijkste deel is om de leidingen onder de vloer door de tien centimeter dikke balken te wurmen. Na heel wat gepruts krijgen we dat ook voor elkaar. Stukje bij beetje valt het allemaal in de plooi. Alle leidingen liggen klaar. Het aansluiten van de aftappunten en de collector doen we later wel.

We hebben na enkele weken nog geen offerte ontvangen van onze 'gehabiliteerde' gasinstallateur Bob. Na vele pogingen hebben we hem deze week eindelijk kunnen bereiken. De offerte was klaar en zou hij vrijdagavond persoonlijk komen toelichten. Wij hebben Bob niet meer gezien of gehoord. Zijn telefoon beantwoordt hij niet meer. Dat is blijkbaar de manier waarop sommigen zaken doen; niet dus. We zullen de gasleiding dan maar zelf leggen. We moeten wel, aangezien de aansluiting van gas en elektriciteit al vastligt op 20 juli. De gaten in de vloer zijn in elk geval al gemaakt.
Voor die datum moeten we de installatie nog laten keuren. Dat geeft ons nog een dikke week tijd om de gasleidingen te leggen, alle stopcontacten en schakelaars te installeren en het hele zaakje te laten keuren. Dat zal even doorwerken zijn, maar dat lukt wel.

Leemwerken.

2009-06-28T21:02:00.003+02:00

Na de keuken en eethoek zetten we ons aan de ronde hoeken van de inkom, de badkamer en de slaapkamers. We doen dat best nu zodat de dikke laag leem rustig kan drogen. Zo kunnen we volgende maand de laatste afwerkingslaag op die droge ondergrond aanbrengen. We nieten eerst een ruim stuk riet op de houten balken van de raamkassen. Dan smeren we een dikke laag leem waar we het losse deel van het riet in vastplakken. Daarover gaat nog een laag leem om het boeltje mooi rond te maken. De beste techniek is om een kuip pure leem te maken; enkel leem en water. Terwijl we bezig zijn voegen we flink wat stro toe en mengen het manueel door de leem. Zo krijgen we een stevig brei die goed te modelleren is.
Aan het resultaat is te zien dat we geen beginnelingen meer zijn.

Tussen de bedrijven door breken we onze OSB-vloer open zodat we binnenkort onze sanitaire leidingen in de vloer kunnen inwerken. Onze keuze om de vloer niet op te hogen, hebben we gemaakt omdat onze keuken en eethoek dan te laag worden. Als het plafond met Fermacell wordt afgewerkt en op de OSB-vloer nog de planken vloer komt, zitten we aan een hoogte van twee meter veertig. Dat vinden we nog net aanvaardbaar. Gevolg is dan wel dat de sanitaire leidingen in de vloer moeten. Nu beseffen we dat we dan met de vloer beter hadden gewacht tot de leidingen erin liggen. Nadat het houtskelet klaar was had de architect voorgesteld om eerst de vloer aan te pakken en dan de muren. Dat is dus niet zo'n goed idee geweest. Nu moeten we uitvissen waar we de vloer kunnen openbreken. Dat wordt zoeken naar de schroeven die in de dragende balken zitten. Zodat we midden op die balken de OSB platen kunnen doorzagen. Zo kunnen we die stukken later opnieuw stevig vastschroeven. Dat wordt een heel precies werkje.

Kabels en leem.

2009-06-21T16:44:00.004+02:00

Vooraleer Eandis kan overgaan tot aansluiting van gas en elektriciteit moeten de installaties gekeurd worden. Op zich is dat wel logisch, we willen zelf ook dat die zaken veilig zijn. Voor de gasinstallatie is dat geen probleem als je met een gehabiliteerd installateur werkt. Wat de elektriciteit betreft zorgen we best dat de hele installatie gekeurd kan worden om te vermijden dat we een tijdelijke installatie krijgen die we later opnieuw moeten laten keuren.

Toen we vorige week ons elektrisch materiaal bestelden, hebben we gelukkig meteen alles besteld. Dat we met een bestelling moeten werken heeft te maken met onze keuze voor de stijlvolle Céliane stopcontacten en schakelaars van Legrand. De groothandel waar we ons materiaal halen, heeft dat niet in voorraad. Bestellen kan gelukkig wel, want het scheelt ons ruim de helft aan euro's.

Het andere materiaal hebben we meteen meegenomen zodat we nu de kabels en contactdozen van de verdieping kunnen installeren. Het is allemaal vrij eenvoudig zodat we nog wat tijd overhouden om de kabels aan het verdeelbord te fatsoeneren. Enkele kabels die we beneden nog niet hadden gelegd, kunnen we nu ook plaatsen.

Zondag werken we de laatste stukken leem van de keuken en eethoek af. Het stuk tussen de twee ruimtes en de vakken boven de ramen moesten nog dichtgemaakt worden. Nu dat klaar is kunnen we de Fermacell platen bestellen om dat plafond over enkele weken proper af te werken. Het oorspronkelijke idee om het plafond met leem af te werken is al een tijdje opgeborgen. Het gaat ons te veel tijd kosten en het maakt die leefruimte wel erg bruin. Een strak en helder plafond zal ons hier meer deugd doen. Het feit dat hier ook gekookt zal worden speelt bij die keuze ook mee.

Chaos.

2009-06-14T14:55:00.002+02:00

Nu de zomer nadert, begint de druk langzaam te stijgen. We willen in augustus verhuizen zodat de kinderen na de zomer meteen in hun nieuwe school kunnen starten. Er moet dus nog een en ander in orde gebracht worden voor dat mogelijk is.
Na de succesvolle verkoop van het 'oude' huis zijn we daar alvast begonnen met inpakken. Beter veel te vroeg dan veel te laat. We hebben de voorbije weken al heel wat dozen verzameld die we nu stuk voor stuk kunnen volproppen met onze spulletjes. De meest dozen willen we uiteraard gewoon verhuizen. Maar enkele dozen worden volgestouwd met spullen voor 'den Oxfam'. Zo geraken wij er gemakkelijk vanaf, terwijl die prullen voor een ander misschien nog van pas komen. Door zo vroeg te beginnen hopen we nog veel overbodige zaken te dumpen alvorens te verhuizen. Onnodig te vermelden dat ons huis stilaan een chaotische indruk geeft.

Ook op de werf begint het er wat chaotischer aan toe te gaan. Het ene moment wordt er volop leem gemaakt om de muren recht te trekken, het andere moment worden er nog wat kabels gelegd. Tussendoor moeten we nog heel wat zaakjes in gang zetten. De nodige nutsaansluitingen moeten we nu aanvragen, want dat vraagt allemaal de nodige tijd. En daar zijn we afhankelijk van anderen. We hebben de nodige aanvragen al ingediend voor gas, elektriciteit en water. We vergeten ook de kabeldistributie niet, zodat we in augustus tenminste kunnen bellen en surfen.
Deze week is er iemand komen kijken om onze gasleidingen te leggen. De normen daarover zijn niet altijd duidelijk, zodat we dat liever aan een professional overlaten. Het is niet zo veel werk, dat zal dus op korte termijn vast lukken. Tegen volgende week mogen we een offerte verwachten. Dat is alweer een zorg minder. Zo kunnen we meteen een datum prikken voor de aansluiting.

Morgen wordt het materiaal (leidingen en kranen) voor de sanitaire installatie geleverd. Onze wc-potten zijn besteld en de wasbakken hebben we al gekocht. Binnenkort moeten we nog beslissen over de douche en het bad. De keuken die we al een tijdje op het oog hebben zullen we stilaan eens moeten bestellen. Verder moeten we nog uitkijken naar een dampkap, een fornuis en koelkast. Het worden drukke dagen en weken...

Koudebruggen.

2009-06-10T17:18:00.002+02:00

Met de plaatsing van de ramen en het glas is onze werf eindelijk winddicht. Het heeft lang geduurd, maar het resultaat mag gezien worden. De werf geeft nu echt een huiselijke indruk. Als we de ramen en ventilatieroosters allemaal sluiten is het heerlijk stil binnen. De passerende auto’s hoor je haast niet. Zalig dat het zo stil is. Alleen jammer dat de vogeltjes niet meer te horen zijn. Dan zetten we de ramen gewoon in kipstand. Dat is ook goed voor de ventilatie. Met al die natte muren is dat wel nodig.

We zijn heel tevreden over het uitzicht van de ramen met de verticale verdelingen. Nu hoeft niemand meer te veronderstellen dat daar waarschijnlijk grote schuiframen komen. Het uitzicht bevalt ons uitstekend. Dat we de ramen zelf hebben uitgetekend heeft daar uiteraard veel mee te maken. We hebben een pak minder glas dan het originele voorstel van de architect, maar dat was eerlijk gezegd wat onrealistisch. Het zou trouwens met de geldende EPB normen een fikse boete voor oververhitting hebben opgeleverd. Met de huidige hoeveelheid glas kunnen we die oververhitting vermijden door zonwerend glas te gebruiken. De meerkost voor het zonwerend ‘Energy’ glas was iets hoger dan de boete. Maar aan die meerkost hebben we wel iets, aan de boete niet. Gelukkig hebben we het gezond verstand gehad om bij onze keuze van ramen en glas onze EPB-deskundige in te schakelen zodat we de juiste keuzes konden maken.

We hebben even getwijfeld over dat zonwerend glas omdat het lichtjes getint is. Bij de glasleverancier leek het erg groen. Nu het glas erin zit, valt het nauwelijks op. Het kleurverschil is langs buiten wel te zien. Langs binnen zie je het alleen aan voorwerpen vlakbij het raam. We hebben ons dus druk gemaakt voor niets. We merken het verschil wel snel bij de eerste zonnestralen. Binnen blijft het een pak koeler dan buiten. Als we later met wat mooie planten voor extra schaduw zorgen, zal het resultaat vast nog beter worden.

Ondertussen hebben we de ramen nog eens goed bekeken. Op de glaswerken hebben we niets aan te merken. Maar de ramen zijn niet echt volgens de regels der kunst geplaatst. We dachten eerst dat ze nog terug zouden komen voor de afwerking maar dat blijkt niet het geval. Het grootste mankement is het opspuiten van de ramen met PU-schuim. Dat is werkelijk maar uit de losse pols gedaan. Hier en daar kan je naar buiten kijken door de gaten in het schuim. Van koudebruggen gesproken! Dan heeft het niet veel zin muren van een halve meter isolatie te plaatsen. We hebben de firma al op de hoogte gebracht en ze komen binnenkort alles grondig opspuiten. En dan plaatsen ze meteen de deurkruk die ze vergeten waren. Stilaan komt het nog in orde.

Resultaten leemtest.

2009-06-07T17:15:00.003+02:00

Na onze experimenten met leem, gehakseld stro, jute en zand volgen nu de resultaten. Het werken met de jute bevalt ons niet erg. Als je de jute in een nat leempapje doopt, plakt het wel goed, maar het blijft een laag tussen de leem. De gaten in de jute lijken ons wat klein om een goede binding tussen de leemlagen te verzekeren. Tijdens het werken merk je dat de bovenlaag met de jute de neiging heeft te willen loskomen van de onderlaag. Kortom, we vertrouwen het zaakje niet helemaal. We gaan het gebruik van jute beperken tot de plekken waar we op hout moeten pleisteren. Al verkiezen we daar indien mogelijk verknipte rietmatten.

Leem met fijn gehakseld stro geeft een mengeling die goed plakt. Na het drogen blijven er nauwelijks barstjes over. Nadeel is dat het stro tijdens het pleisteren in de weg zit om het zaakje mooi glad te krijgen. Ofwel moeten we proberen het stro nog fijner te verhakselen, ofwel moeten we op zoek gaan naar vlas. Dat gaan we in overweging nemen.
Leem met wit zand voelt heel anders aan. De mix wordt dan voelbaar korreliger. Het smeert wel erg goed. Zonder stro werkt het heel handig, maar dat levert nog kleine barstjes op. Zelfs op een droge (weliswaar flink gebarsten) onderlaag. Leem en zand met stro werkt iets minder handig. Het geeft dan wel een heel mooie structuur zonder bartsjes als je de laag afwerkt met een spons. Dat lijkt ons de beste optie. We hebben in elk geval besloten eerst de muren van het gelijkvloers helemaal recht te maken en goed te laten drogen. Over de uiteindelijke afwerking kunnen we ondertussen verder bezinnen.

Ondertussen pakken we ook de ronding van het plafond naar de muur van de vide aan. De jute die we met stro hadden opgevuld hebben we ondertussen weggehaald en vervangen door rietmatten met leem erop. Dat geeft een steviger geheel. Zeker waar de leem onder de jute plakte, zakte het zaakje flink door. Met de rietmatten blijft alles goed op zijn plaats zitten.

Glas!

2009-06-05T12:01:00.004+02:00

Vandaag wordt het glas in onze ramen gezet. Alweer een ploeg van drie man die vlotjes de ramen binnenbrengt. Even later wordt het eerste glas al in een raam gezet. Voor de kleine ramen beneden is dat niet zo moeilijk. Die kan een van de drie mannen in zijn eentje wel plaatsen. Zelfs het glas voor de ramen aan de keuken en eethoek zijn te hanteren. Ondertussen zorgen de andere twee dat het glas voor de verdieping met de kraan op het dakterras terecht komt. Als al het glas beneden vast zit, wordt alles zorgvuldig met voegkit afgewerkt. Ondertussen staat het glas van de gemakkelijke ramen boven er al in.

Dan begint het tandenknarsen van de werkmannen. Hoe gaan ze die grote stukken glas in de ramen van de lichtbeuk monteren? Ik hoor ze mompelen: 'Architecten verzinnen maar raak, de vakmannen zitten achteraf wel met de praktische problemen'. We verzwijgen stilletjes dat we onze raampartijen zelf uitgetekend hebben.

Na het nodige overleg wordt het kleinste van de vier ramen met zuignappen in schuine stand aan de kraan gehangen. Zo kan het glas voorzichtig door de raamopening gesluisd worden. Langs binnen kunnen twee mannen het glas dan precies in het raam positioneren. Het is best spectaculair om dat allemaal te bekijken. Voor het opspuiten met voegkit wordt dankbaar gebruik gemaakt van de zuignappen die nog aan het glas hangen. Zo heeft de man tenminste wat houvast op die onheilzame plek.
Wij zijn voortaan de tevreden eigenaars van een winddicht gebouw. Daarmee is het werf-gevoel definitief verleden tijd. Het wordt stilaan een huis, met een huiselijk gevoel. En mooi meegenomen: voortaan kunnen we ons huis afsluiten. Dus dat heen en weer zeulen met materiaal is echt voorbij. Oef!

Ramen!

2009-06-03T17:09:00.005+02:00

Maandag werd het glas al geleverd, vandaag worden de ramen geplaatst. We zorgen dat we op tijd op de werf zijn zodat we de lappen plastiek voor de ramen kunnen weghalen. Kwestie van die nieuwe ramen goed te kunnen zien. De ploeg van drie man laadt eerst alle ramen uit en zet ze op de juiste plaats. Dan zijn we meteen zeker dat alle ramen er zijn. Even later installeren ze de ramen een voor een op de juiste plek. Alles wordt goed waterpas uitgemeten. Dat vraagt de nodige aandacht, maar de mannen nemen er de tijd voor.

Eens de ramen vastgeschroefd zijn, wordt de rand opgespoten. Bij het raam aan de eethoek is het even twijfelen waar dat raam precies moet komen. Door de wat vreemde constructie van de balken is dat niet meteen duidelijk. We kiezen er voor het raam gelijk met de buitengevel te zetten om de regen geen kans te geven in de muur te sijpelen. Daardoor blijft een ruime opening naast het raam open, die we later zullen moeten dichtwerken. Het raam boven de voordeur is gek genoeg een centimeter breder dan de voordeur. Misschien fout opgemeten? Dat lijkt nu wat vreemd, maar het zal later vast niet opvallen. We maken ons dus geen zorgen.

De ramen van de lichtbeuk vergen de nodige inspanningen van de werklui. Maar met de nodige voorzichtigheid en geduld lukt het aardig. Wanneer het laatste raam aan het terras geplaatst is, zien we plots dat er bovenaan een gat van vier centimeter gaapt. Dat was niet de bedoeling. Volgens ons was de afspraak dat ze onderaan een balk zouden voorzien. Vanwege onze vloeropbouw moet het raam hoger komen. Dat blijkt gelukkig geen probleem. Het raam wordt snel losgeschroefd en vervolgens tegen de bovenste balk vastgezet. Het gat onderaan kunnen we gemakkelijk met wat restjes isolatiemateriaal opvullen.

Het glas is voor vrijdag.